متاسفانه وقتی که دختر خانم ها یا از روی سادگی یا از روی کمبود محبت یا از روی تنهایی یا از روی نیاز مالی یا از روی مُد! با پسرها دوست میشن، اولین کسی که توی این رابطه ها ضربه میخوره خودشون هستند. یکی از دلایلش هم وابسته شدن به صورت ناخودآگاه به پسر هست (البته پسر هم وابسته میشه ولی خیلی کمتر و اکثرا هم میتونن سریعا مورد رو جایگزین کنن!!). وقتی که باهاش رابطه دوستانه برقرار میکنی به علت هیجاناتی که برای پسر هست (جنسی و عاطفی) مسلما محبتش گل میکنه! و از طرفی اگه محبت نکنه دختر رو از دست میده، پس مجبوره محبت کنه!! ولی زمانی که پای تعهد و ازدواج و مسئولیت جلو میاد اون موقع هست که دوهزاری پسره میفته که دیگه چرا باید با یه دختری که هیجاناتش رو باهاش خالی کرده و اون دختر دیگه براش تکراری شده ادامه بده (به جرات بهت میگم بیش از 90 درصد پسرها در رابطه های دوستی در ایران عاشق واقعی دختر نیستند و رفتارشون فقط واکنش های احساسی و جنسی است).
در مورد رابطه شما هم الان شما برای این آقا پسر به دلیل اینکه مدت زیادی باهاش دوست بودی دیگه شاید یکنواخت شده باشی و نمیتونی هیجان (جنسی و عاطفی) براش ایجاد کنی و مثلا اگه دختری بود که تا حالا پسره باهاش نبوده میتونست این هیجان رو براش ایجاد کنه (به خاطر همین اکثر آغ پسرها با دخترهایی که باهاشون دوست بودن ازدواج نمیکنن)، پس اون الان هیجانش رو چجوری میخواد از تو بدست بیاره؟! با اذیت کردنت!! بهت پیشنهاد میکنم که اولا به هیچ وجه فعلا بچه دار نشی. با مشاور متخصص هم مشورت کن، و اگه با کمک مشاور به این نتیجه رسیدی که ادامه دادن این رابطه عاقلانه و امکان پذیر نیست می تونی از راه های قانونی برای جدایی اقدام کنی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)