نقل قول نوشته اصلی توسط deljoo_deltang نمایش پست ها
به نظرم اگر زیاد حساسیت دارید طور دیگری به همسرتون القا نکنید (یعنی حساسیت خودتون رو با بد جلوه دادن خانواده ایشان (پسر خاله) یا خود ایشان نشان ندهید). خیلی آروم بشینید و با ایشون صحبت کنیدبگید که چقدر همسرتون رو دوست دارید به این دلیل و ان دلیل (دیگه دلیلها رو خودتون می دونید) و بعد از اعتبار سازی بگویید که شما دوست ندارید همسرتون با مردهای نامحرم فامیلشان گرم بگیرند و این به معنای شک داشتن به همسرتون نیست و اینکه ایشان کار شک بر انگیزی کردند. در کل طوری با همسرتون صحبت نکنید که ایشان را زیر سوال ببرید بلکه از او بخواهید که رفتارش را تغییر دهد تا حساسیتهای شما بر انگیخته نشود و آرامش به شما برگردد. به نظرم رفتارتون طوری بوده تا به حال که همسرتون رو و اون خانوادشون رو زیر سوال بردید و این برای هر کسی (مرد و زن نداره) ایجاد حساسیت می کنه . پس از اول زندگی سعی کنید از ایجاد این حساسیت ها جلو گیری کنید و صمیمیت رو جایگزین کنید.
این مشکلات در ابتدای زندگی طبیعی است . ابتدای زندگی مثل ساختن پایه و پی ساختمان می مونه و کار بیشتری رو می طلبه. ولی من مطمئنم شما می تونید با درایت خودتون این دوره رو به خوبی طی کنید و یک بنای مستحکم رو روی پایه های قوی بسازید.
موفق باشید.


برادر/خواهر عزیز درود
من با ایشون قبل ازدواجم صحبت کردم به صورت غیر مستقیم گفتم که این اقا ادم درستی نیست دیدم منظورم رو متوجه نشدن بعد عقد دوباره این مسئله رو بازگو کردم چیزی جز ایمکه نه پسر خالم خیلی هم خوبه و بد فکر می کنی نشنیدم گفتم باشه ولی من با پسر عموم در میون گزاشتم گفتم با این دلایل خوشم نمیاد از این اقا ( خانواده همسرم مخصوصا پدر خانومم زیاد با خاله مادر خانومم در ارتباط نیستن و خوشش هم نمیاد کاری هم ندارم) ولی خواستم بگم اروم هم حرف زدم با ایشون ولی ایشون نه کاری نکردن
من خودمم تو خانواده ای بزرگ شدم که توش دختر پسر تا الان جای خواهر برادرن مشکلی ندارم با این قضییه ولی این ادم ادم درستی نیستش من دارم از این میسوزم
ولی باور کن دیگه فکرم کار نمی کنه من نمی تونم با مشکلات زیادی که الان هست بیام درگیری پیش بیارم بین خودم و خانومم و خانواده ها دیگه توانشو ندارم باور کنید
اعصاب برام نمونده که دنبال این موضوع رو بگیرم نه وقت مشاوره دارم نه کار دیگه ای فقط اومدم با شما ها مشورت کنم تا چه عملی رو انجام بدم تا بفهمونم که کارش درست نبوده
فقط حرف زدن نه چون باهاش 100 بار حرف زدم دیدم عمل نمی کنه سرد شدم اونم هی میخواد ارتباط برقرار کنه اما من سردی نشون میدم

- - - Updated - - -

نقل قول نوشته اصلی توسط deljoo_deltang نمایش پست ها
به نظرم اگر زیاد حساسیت دارید طور دیگری به همسرتون القا نکنید (یعنی حساسیت خودتون رو با بد جلوه دادن خانواده ایشان (پسر خاله) یا خود ایشان نشان ندهید). خیلی آروم بشینید و با ایشون صحبت کنیدبگید که چقدر همسرتون رو دوست دارید به این دلیل و ان دلیل (دیگه دلیلها رو خودتون می دونید) و بعد از اعتبار سازی بگویید که شما دوست ندارید همسرتون با مردهای نامحرم فامیلشان گرم بگیرند و این به معنای شک داشتن به همسرتون نیست و اینکه ایشان کار شک بر انگیزی کردند. در کل طوری با همسرتون صحبت نکنید که ایشان را زیر سوال ببرید بلکه از او بخواهید که رفتارش را تغییر دهد تا حساسیتهای شما بر انگیخته نشود و آرامش به شما برگردد. به نظرم رفتارتون طوری بوده تا به حال که همسرتون رو و اون خانوادشون رو زیر سوال بردید و این برای هر کسی (مرد و زن نداره) ایجاد حساسیت می کنه . پس از اول زندگی سعی کنید از ایجاد این حساسیت ها جلو گیری کنید و صمیمیت رو جایگزین کنید.
این مشکلات در ابتدای زندگی طبیعی است . ابتدای زندگی مثل ساختن پایه و پی ساختمان می مونه و کار بیشتری رو می طلبه. ولی من مطمئنم شما می تونید با درایت خودتون این دوره رو به خوبی طی کنید و یک بنای مستحکم رو روی پایه های قوی بسازید.
موفق باشید.


برادر/خواهر عزیز درود
من با ایشون قبل ازدواجم صحبت کردم به صورت غیر مستقیم گفتم که این اقا ادم درستی نیست دیدم منظورم رو متوجه نشدن بعد عقد دوباره این مسئله رو بازگو کردم چیزی جز ایمکه نه پسر خالم خیلی هم خوبه و بد فکر می کنی نشنیدم گفتم باشه ولی من با پسر عموم در میون گزاشتم گفتم با این دلایل خوشم نمیاد از این اقا ( خانواده همسرم مخصوصا پدر خانومم زیاد با خاله مادر خانومم در ارتباط نیستن و خوشش هم نمیاد کاری هم ندارم) ولی خواستم بگم اروم هم حرف زدم با ایشون ولی ایشون نه کاری نکردن
من خودمم تو خانواده ای بزرگ شدم که توش دختر پسر تا الان جای خواهر برادرن مشکلی ندارم با این قضییه ولی این ادم ادم درستی نیستش من دارم از این میسوزم
ولی باور کن دیگه فکرم کار نمی کنه من نمی تونم با مشکلات زیادی که الان هست بیام درگیری پیش بیارم بین خودم و خانومم و خانواده ها دیگه توانشو ندارم باور کنید
اعصاب برام نمونده که دنبال این موضوع رو بگیرم نه وقت مشاوره دارم نه کار دیگه ای فقط اومدم با شما ها مشورت کنم تا چه عملی رو انجام بدم تا بفهمونم که کارش درست نبوده
فقط حرف زدن نه چون باهاش 100 بار حرف زدم دیدم عمل نمی کنه سرد شدم اونم هی میخواد ارتباط برقرار کنه اما من سردی نشون میدم

- - - Updated - - -

نقل قول نوشته اصلی توسط asemaneabi222 نمایش پست ها
سلام آقای بی وفا من خیلی وقته توی این سایت میام و مشکلات رو میخونم اما دقیقا نمیدونم شما قبلا چه چیزهایی اینجا گفتید ولی قبل از هر چیزی بهتون تبریک میگم به خاطر ازدواجتون و امیدوارم خوشبخت باشید و در مورد این مسائلی که فرمودید به نظرم این همه حساسیت خوب نیست،همونجوری که میگید همسر شایسته ای دارید پس چرا با بهونه های ریز تاکید میکنم بهونه"زندگی رو به کام خودتون تلخ میکید اونم اول ازدواجتون؟همسر شما قطعا از بچگی در کنار همین فامیلها بزرگ شده و نمیتونه یک شبه صمیمیتی که یقینا بی منظور هست رو کلا از بین ببره و شما هم با آرامش و برخورد درست میتونید همسرتون رو متوجه کنید که متاهله و باید توجه داشته باشه به شما خصوصا زمانی که در جمع فامیل هستید.شما الان میگید همسرتون داره بچه بازی در میاره در حالی که خودتون هم به خاطر حضور یک نفر توی یه جمع که خوشتون ازش نمیاد او جمع که از شما بزرگتر هم توش حضور داشته رو ترک کردید،اینا یعنی لج بازی ،قهر و ناز کردن و منتظر شدن این از دل اون در بیاره اون از دل این هم یعنی بچه بازی،مهمونی دعوت شدید به خاطر عید با همسرتون بدون لجبازی و قهر بگید که دوست دارم کنار من باشی و روابطت رو با بقیه فامیل از الان که ازدواج کردی با چهار چوب بیشتر مدیریت کنی شک ندارم که اگه لحن شما درست باشه همسرتون متوجه میشه الویت اول زندگیش شما هستید

سلام ممنون از شما که تبریک گفتی متشکرم
بابا ما پدر کشتگی با همسرمون نداریم که


دوست عزیز بخدا باهاش حرف زدم گفتم دقیقا :
ببین خانوم شما با دامادت صمیمی هستی ایا من گیر میدممن یه علتی داره میگم این اقا ادم درستی نیست اگه من دروغ میگم پس چرا پدرت زیاد باش حال نمی کنه دامادت باهاش گرم نیست فقط تو با فامیلات که دختر عمو و دختر خاله و اینا هستید که با ایشون اینگونه گرم هستید
من نمی گم محدود کن رفتارتو ولی وقتی که میام خونه مامانینا با اینکه به من گفتی فقط ماییم و بعدش فهمیدم استادیوم ازادیه نه باهات قهری کردم نه هیچی بعدش هم که اومدم شما دشاتی دوست دختر پسر خالتو می دیدی(منظور عکساشو) و نظر میدادی با اینکه می دونستی من رو این جور کارای عقب مونده مخالفم و بعد با اینکه مادرت هم اومد و بلند بلند ازم تعریف میکرد بازم متوجه نشدی که اومد ایا این درسته ؟
دیدم گفت که من اصلا متوجه نشدم چرا خودت نیومدی پیشم؟
اینجا واقعا کفرم در اومد گفتم من مگه مثل شما بیکارم بیام یه مشت چرت و پرت بگم و بخندم ادم باید یکم شخصییت داشته باشه ادم تو یه جمع و مهمونی این رفتارو می کنه و بلند بلند می خنده و در مورد بعضی چیزا بلند بلند حرف میزنه
واقعا نمی دونستم چی بهش میگفتم بعدش دوباره بحث کردم و گفتم تا وقتی که نهمیدی چی گفتی و اینا باهام حرف نزن حوصله ندارم و خودمم برای خودم تو شرکت هزار تا مشکل دارم و این



بابا بخدا منم با این همه مشکل خسته شدم خودتون بودید چیکار میکردی
راضییم ازش ولی از بچه بازی ها نه
از ارامش زندگیم راضییم ولی نمی ارزه یه زندگی و ارامش با این بچه بازی


دوستان من حالم زیاد رو به راه نیست انشالله بعدا به پاسخ های دوستان جواب میدم
اگه دیدید جایی نا مفهومه و قاطی پاطیه حتما بهم بگید تا فردا دقیق بگم
بینهایت عذر می خوام شرمنده