منم با دو تا اخلاق اقایون مشکل دارمو نمی فهمم. یکی همین تنوع طلبیشونه در شریک جنسی. یکی هم اینکه راحت می تونن حتی با کسی رابطه جنسی داشته باشن که دوستش ندارن. توی خانما خیلی کمتره که یه زن بتونه راحت با هر کسی که نیاز باشه همبستر بشه تازه واسش یه صفت هم هست که به کار می برن. اما در واقع مردان همه اشون می تونن اینطوری باشن!
من که مرد نیستم. و واقعا نظر درستی هم نمی تونم بدم. اما فکر می کنم اگه یه پسر توی ایران بخواد ازدواج کنه اونم با دختری که دوسش نداره مهم ترین دلیلش فشار جنسیه. و در مراحل بعدی بعد از اون می تونه وضع مالی خیلی خوب خونواده ی دختر و یا خیلی معتبر بودن خونواده ی دختر باشه. یعنی ازدواج یه معامله است. یا باید خوشگل باشی یا پولدار یا معتبر یا بالاخره هر چی که بتونی بگی یه چیزی تو دستم دارم که بدم به این اقا پسر! پسر هم از اون ور بالاخره معامله دو طرفه است دیگه! پسرم باید یه سری چیزایی رو داشته باشه که بالاخره این معامله صورت بگیره.
اگه دختری زیبا نباشه پولدار نباشه معتبر نباشه پسر هم نمیاد خواستگاری اگه دوسش نداشته باشه. مگه اینکه فشار جنسی رو بخواد از روی خودش کم کنه.
این حالتو بالاخره میشه با یه مدت شناخت فهمید. اینکه طرفت بالاخره قلب رئوفی داره باهات یا نه. اصلا مهربونه یا نه. بهت اهمیت می ده یا نه. برات پول خرج می کنه یا نه. باهات که می ره بیرون چی می گه. همش می خواد اماده ات کنه واسه رابطه جنسی بعد از ازدواج یا نه. عیبجو هست یا نه. ته تهش اگه دوره شناخت دو سه ماهه هم داشته باشی اینارو خودت می فهمی.
در مورد بقیه اش که پولدار زیبا یا معتبر باشی هم که معامله است . تا وقتی که اینا رو داشته باشی اون اقای پسر هم اون طرف معامله ی ازدواجش هست و می مونه و مشکلی هم پیش نمیاره.
می مونه دوست داشتن و عشق که نمی دونم چقدر میشه بهش اعتماد کرد.
اینا نظرات من بود.
امیدوارم کارشناسان بیان راهنمایی کنن ما رو.
علاقه مندی ها (Bookmarks)