سلام
شروع آشنایی شما بیشتر شبیه یه شوخی بوده. باورش سخته که یک دختر در مقابل این حرف که مواظب خودتون باشین بگه من اهل دوستی نیستم و بیاین خواستگاری و ازون جالبتر اینه که اینکارو کردی و با خانوادت مطرح کردی! سوالی که برام پیش اومده اینه که اگه اون لحظه هر کس دیگه ای جز اون بود هم قبول میکردی؟؟ من فکر میکنم مشکل جدی توی "نه" گفتن داری و باید یه فکری برای این اخلاقت بکنی. حواست باشه که ته این قضیه ازدواجه! بچه بازی نیست که بگی دلم سوخت یا توی معذوریت قبول کنی که ادامه بدی. به زور که این دخترو توی این رابطه نیاوردیش اگه ناراحت بشه هم براش تجربه ی خوبی میشه و مسئولش هم فقط و فقط خودشه!
در ضمن نظر من اینه که این خانوم تا دوسال بعد هم آمادگی ازدواج رو نداره! رفتارهایی که ازش میگین واقعا بچه گانست.








علاقه مندی ها (Bookmarks)