سخنی نه از ره کین ، با کلیدداران همدردی

[نازنین آریایی]

اول از همه خیلی خیلی خیلی عذر می خوام که به عنوان یه فرد تازه وارد خودم رو دخالت می دم و اینجا نظر می دم
چون من تازه واردم و به چندو چون سایت هم زیاد وارد نیستم و شاید نظرم هم از نظرتون کاملا غلط باشه...

ولی زمانیکه تو تالار شما پستی می زارم هیچ وقت با راحتی و ارامش و اسودگی خیال این کار رو نمی کنم
این هم باید بگم من کاملا با فضای چت گونه مخالفم. من کاربر حرفه ای یه سایت مشاوره ای بودم و نزدیک به سه سال اونجا فعالیت داشتم
انقدر فعال بودم که الان صمیمی ترین دوستان من همان کاربران مجازی همان سایت هستن که حداقل هفته ای یک بار تلفنی باهاشون ارتباط دارم و ماهی یک بار هم حضورا اون ها رو می بینم ...ولی دلیل اینکه نتونستم به فعالیتم تو اون سایت ادامه بدم دقیقا این بود که می دیدم محیط سایت داره تبدیل میشه به یک فضای کاملا چت گونه

و دلیل دیگه اینکه دیگه با همه افراد سایت صمیمی شده بودم و اون ها خود واقعیم رو دیده بودند تو اون سایت احساس راحتی نداشتم،خسته شده بودم از بس خودم رو بدون مشکل قوی و عاقل نشون داده بودم ...
دلم می خواست منم بتونم مثل بقیه مشکلاتم رو بیان کنم ولی به دلیل مشخص بودن شخصیتم نمی تونستم و از اینکه سطح مشاوره پایین اومده بود نمی تونستم وضعیت رو تحمل کنم و به کل از اون سایت خداحافظی کردم .
و وقتی اینجا رو پیدا کردم تا بتونم مشکلاتم رو بیان کردم خیلی خوشحال شدم . از جو این سایت واقعا خوشم اومد ازاینکه انقدر قانون منده و هرکی هرکی نیست و واقعا مشاوره است و چت گونه نیست ولی بعد از یه مدت کوتاه حس کردم این سایت همدردی هم از این ور افتاده