شوهرم مصمم به جداييه و من احساس استيصال ميكنم واقعا به راهنمايي درست همه نيازمندم

[سحر بهاری]

متشکرم

هنوز از دست مشاور به شدت عصبيم تو دلم همش دارم نفرينش ميكنم شوهرم مشاوره فردي رفتن پيششون و من پرسيدم راضي بودي فقط گفت اره و كيگه مربوط به خودم بود هيچ توضيحي نميده.

بجای این طرز فکر باید ببینید چرا به اینجا رسیدید. شش سال زندگی مشترک زمان کمی نیست، فارغ از اون شش سال دوستی که بحساب نمیاریم.

واقع بینی باشین و وقتی این بینش رو داشته باشین احساسات جای خودشون رو به منطق خواهند داد. دو سه ماهی هست که همسرتون ناامید شدن و شما تقریبا یکماهه تلاشتون رو شروع کردین...

الان دو سه ماهي هست كه همسرم به طور مستقيم بهم گفته كه ميخواد از من جدا شه و من داغونم ميگه من تصميم قطعيم رو گرفتم خستم ما از اول هم به درد هم نمخورديم من شش سال زندگي نكردم عذابكشيدم .

تقريبا يكماه واقعا تلاش كردم وميكنم سطح انتظارات شوهرم رو برآورده كنم مثلا اينكه وقت نميكردم به كارهاي خونه به قاعده برسم و الان كامل خانه داري غذا پختن و غسره رو انجام ميدم .

آیا شما خودتون از نوجوانی که یکسال درس کافی نخونده ، انتظار دارین در کمتر از یکماه نمرات خوبی بگیره یا کادر آموزشی ازش توقع قبولی و رفتن به کلاس بالاتر رو داشته باشن؟
پس دانش آموز باید تلاشش رو بکنه و در امتحاناتش سربلند بیرون بیاد تا اعتماد بقیه رو جلب کنه و مورد توجه قرار بگیره. تا توانایی هاش دیده بشن و اشتباهات و کم کاری هاش کم کم فراموش بشن.

برای شما هم بهتر هست احساسات خودتون رو کنترل کنین و بجای تمرکز روی همسرتون و و رفتاراش و آشتی و جدایی و ... مثل همین یک ماه اخیر تمرکز خودتون رو بر رفع عیوب و‌ضعف ها و کاستی ها قرار بدین.

نباید این تلاش به این معنی باشه که من باید هر چه زودتر به نتیجه ی دلخواه برسم، بلکه با حفظ خونسردی و آرامش بجای تسلیم شدن آسیب ها رو مرمت کنین.

گریه گردن هم کار درستی نیست ، بجای گریه کردن خاطرات خوب و خنده دار مشترکتون رو بازگو کنین و بهش بگین که در هر زمانی منتظر شنیدن حرفاش هستین . یادآوری کنین همسرتون و زندگیتون رو بیش از هر چیزی دوست دارین.

* بهیچ عنوان حرف های منفی نزنین و توی صحبت هاتون مدام ( تو ) رو بکار نبرین. تو بودی، تو کردی، تو اینطور، تو اونطور و ...
* بهیچ عنوان بحث نکنین و از فضای ملتهب دور بشین ، مثلا برید تو آشپزخونه

* بهیچ عنوان اظهار عجز نکنین و وابستگی و التماس رو با رفتار و گفتارتون نمایش ندین.

فقط به انتهای مسیر موفقیت نگاه کنین و سعی کنین جاده رو ادامه بدین.