از فکر همکارم نمیتونم بیام بیرون

[Mvaz]

با یه قسمت هایی از حرفاتون موافقم ولی با همشون نه. اینطوری که شما فرمودین پس با این حساب جنس مذکر یه موجودی هست که همیشه باید حس جنسی و ابراز احساسات خودشو سرکوب کنه. به نظرم قضیه فقط با کنترل نگاه مرد حل نمیشه. خیلی از آدما تو یه موقعیتی از ظاهر یک خانم خوششان می آید و با بررسی بقیه موارد طرف مقابل به خواستگاری میرن. اینطوری که شما میگی هیشکی نباید به قصد دوست داشتن به بقیه نگاه کنه.
پوشش ایشون تو محل کار جلف نیس ولی خب لباس هایی که میپوشن هر کسی نگاشون کنه ظاهر و اندامشون جلب توجه میکنه. شاید یه دختر دیگه همون لباسا رو بپوشه اصلا جلب توجه نکنه ولی خب به خاطر اندام ایشون اینطوریه .
من منکر این نیستم و شاید به قول شما همون غریزه باعث شده من جذب ایشون بشم.
آدمم تا یه حدی میتونه نگاه نکنه ولی خب جایی که مجبوریم با هم کار کنیم ناخودگاه چشم آدم میوفته به ظاهر طرف مقابل.
کنترل نگاه رو قبول دارم ولی اینکه شغل رو تغییر بدیم روش خوبی نیس به نظرم چون اینجا نباشه شاید یه جای دیگه دوباره همین اتفاق بیوفته.

این چند روزه یه ذره که دقیق فکر کردم به این نتیجه رسیدم که شاید عدم تمایل من به تشکیل زندگی با ایشون به خاطر بعضی رفتارهاشون هست که البته شاید اقتضای سنشون باشه.
ایشون خیلی مبادی آداب هستن و معاشرت خوبی دارن با همه ولی خب به عنوان مثلا کلا تن صدای بلندی دارن و انگار دست خودشون هم نیس یا اینکه بلند میخندن. یا مثلا یه وقتایی حین صحبت راجع به موضوع خاص بعضی جمله ها رو خیلی تند و زمخت مطرح میکنن و ظرافت زنانه به خرج نمیدن.
یه حسی هم بهم میگه که خیلی درصد کمی کله شق باشن توی بحث و جدل و زیاد منعطف نیستن. البته اطمینان کامل ندارم راجع به این مورد ولی حدس میزنم.
یه چیزی هم درگوشی بگم اینه که چند وقت قبل خواستم نظر ایشون رو راجع به ازدواج محک بزنم و به صورت آنلاین ولی ناشناس ازشون خواستم که تمایل به ازدواج دارن یا نه اول پرسیدن که کی هستم و من گفتم یه دوست مشترک معرفی کرده بعد نه گذاشت نه برداشت پشت سر هم پرسید خونه دارید، ماشین دارید و....
در حالی که میتونست بحث رو یه جور دیگه شروع کنه. یعنی یه جورایی هنوز اخلاق و رفتار طرف رو نشناخته داره دو دو تا چارتا میکنه که از لحاظ مالی میصرفه بهش یا نه.
این موضوع جالب نبود واسم و شایدم بی تاثیر نبوده رو اینکه به جدیت کامل راغب به پا پیش گذاشتن نباشم

سلام

حرف من به موضوع شما مرتبط نیست، ولی از صحبت های شما متوجه شدم برای ازدواج خیلی کار داری، بخش بزرگی از ازدواج به شناخت بر میگرده. شناخت از خودت، از طرفت از خانواده ها و فرهنگ ها و غیره . بخش دیگری اش به مهارت بر میگرده. مهارت صحبت؛ مهارت خواستگاری صحیح، مهارت شناخت پیدا کردن. از همه مهمتر مهارت مشاوره و گوش دادن به حرف با تجربه ها.

شما نه تنها برای ازدواج، بلکه برای همه ارکان زندگی ات نیاز به داشتن شناخت دقییقی از خودت که هستی فکر میکنم مثل من خیلی تو این زمینه جای کار داری.


هر چند که روش شناخت پیدا کردن شما از اون خانم رو نپسنیدیم ولی الان که نظرت راحع به ازدواج با ایشون منتفیه، سعی کن از تکنینک های سلف کنترل ( خود کنترلی) برای مواجه شدن با چنین موقعیت هایی استفاده کنی. تا شما رو از جاده اصلی زندگی ات هر چند برای مدت کوتاه خارج نکنه.

در مورد دوستی و غیره هم سعی کن ابدا بهش فکر نکنی. حرف های مشاور سایت رو هم که بهت گفت یه بار دیگه با تامل بخون.



تو همدردی فراوان تاپیک هایی هست که روش های غیر ازدواجی را برای برطرف کردن نیاز های انسان مطرود میشمارد. سعی کن اون ها رو مطالعه کنی. مثل :

http://www.hamdardi.net/thread-17296.html