سلام
دوست گرامی. من هم می پذیرم که گاهی شرایط برای شما بسیار سخت شده و گاهی فراتر از توان شما. اما خوشحالم که طی همین چند مکالمه کم و بیش متوجه اشتباهات خودتان شده اید. (گفتنی است که تمرکز ما روی اشتباهات شما به هیچ وجه به این معنی نیست که همسر و خانواده همسر شما عاری از اشتباه و بدور از هر خطا هستند. )
و خوشحالم که علی رغم همه ناملایمت ها، نوشته اید میل شما بر جدایی نیست. درود بر شما 
نازنین، با کاشکی و حسرت خوردن و نشستن و تماشا کردن هم چیزی عوض نمی شه.
آقای مدیر یک جایی گفته بود : خیلی وقت ها ما فکر می کنیم باید حالمون خوب باشه تا یه کاری کنیم، اما درست اینه که باید دست به کار بزنی، حال خوب خودش میاد.
عزیزم،
حال شما بد شده، نه به خاطر موقعیتی که هستی، بلکه به خاطر فکر کردن به حرف و واکنش دیگران
حال شما بد شده، نه به خاطر اینکه امید به زندگی تان کم شده، بلکه به خاطر اینکه نمی خواهی حالت را خوب کنی
حال شما بد شده، نه به خاطر خودت، بلکه به این خاطر که شادی ات را در شادی و خوشایند بقیه جستجو می کنی
در بدترین حالت، گیرم همه اقوام و خویشانتان یکصدا بگویند " دختره حیف شد با این ازدواجش"، گیرم همه خانواده همسرت با شما قطع رابطه کنند و بدترین رفتار را با شما داشته باشند. اصلا گیرم همه دنیا یکصدا بایستند و بگویند تو نمی توانی شاد باشی...
به من بگو چه چیزی و کدامیک از اینها که گفتم، می تواند مانع شود که امروز وقتی همسرت از در خانه آمد تو، در آغوشش نکشی و نبوسی اش؟ کدامیک می تواند مانع از شادی و بگو بخند های دور همی تو و همسرت و پسرت سر سفره بشود؟ کدامیک می تواند تو را از میوه عمرت، پسر دوست داشتنی ات جدا کند؟ کدامیک اینقدر قدرت دارد که احساس نزدیکی و یکی شدن تو و همسرت در لحظات خصوصیتان را دستکاری کند؟
می بینی؟ هیچ کدام اینقدر قدرت ندارند، مگر آنکه تو بهشان بها بدی.
پس لطفا اه و ناله را چه اینجا، چه درون خودت متوقف کن و از جایت بلند شو و برای شاد کردن خودت تلاش کن.
پیشنهادای صالحه عالیه. منتظرم بیایی و بنویسی که چکارایی کردی و چقدر حالت بهتره 
هر چیز که در جُستن آنی، آنی
مولانا
علاقه مندی ها (Bookmarks)