از نظر دادنتون ممنونم ولی با عرض معذرت ،جسارتاً باید خدمتتون عارض بشم که شما زیادی دارید تند میرید .
اولاّ من هیچ تهمت و افترایی به همسرم نزدم
همسر من اگر توی خونه من کار کرده با تمام عشفگقش کار کرده ،چون دیده که منم در مقابل با تمام عشقم برای اون زندگی زحمت کشیدم .
زندگی مشترک اسمش با خودشه ،یک رابطه دوطرفه . اگه بچه بزرگ کرده به خواسته خودش بوده . بعدش هم پسرمون از ۶ ماهگی توی مهد کودک بزرگ شده ! پس ایشون نمیتونه در قبال بزرگ کردن بقول شما “بچه من ” از من مطالبه ای بکنه .
ما بعد از ۷ سال ،اونهم به اصرار خودش بچه دار شدیم . بخاطر این عرض کردم که شما تا زمانی که کفش منو نپوشیدی و باهاش راه نرفتی نباید از راه رفتن من ایراد بگیرید !
من هیچوقت به همسرم نگفتم که باید توی خونه کار کنی ! حتی بارها ازش خواستم که بشینه توی خونه و به نیازهای عاطفی پسرمون برسه و من خودم هزینه زندگی رو میتونم تأمین کنم . ولی ...
ایشون مهریه ش و در قبال طلاق بخشیده ،نه حضانت بچه !
بماند که از نصف پول فروش خونه که باید به من میداده ، هنوز یک سوّمش و نداده !
من اگر از بالا رفتن جایگاه و رتبه اجتماعی ایشون میترسیدم ،خودم چهار سال نمیبردمش دانشگاه و بعداز کلاس هم نمیرفتم دنبالش !
برای پذیرش شغلیش پا به پاش نمیرفتم که کارهای پذیرش رو انجام بدم تا استخدام بشه !
متأسفانه شما خیلی یکطرفه و متعصبانه اظهار نظر میکنید !
ومن الان نیازی نمیبینم که تعهداتی که شفاهاّ قبل از طلاق به همدیگه دادیم رو برای شما توضیح بدم ! و بگم چرا و به چه دلایلی بعضی وقتها یه مقدار بهم میریزم و ناراحت میشم .
بنظر شما بعد از تمام امتیازاتی که در زمان طلاق به همسرم دادم و چندین بار سر مساسل مختلف که بعد از طلاق پیش اومد از حق خودم گذشتم و کوتاه اومدم ولی ایشون همچنان داره از این احساس من سوءاستفاده میکنه ،زیر تعهداتش میزنه ، خلف وعده میکنه ،و و و .. و اعلام عدم بازگشت از طرف ایشون هنوز هم من باید منفعلانه رفتار کنم و پا روی حق و دل خودم بذارم ؟ اگه هیچی نگم و بذارم ایشون هرجوری که دوست داره رفتار کنه و لام تا کام حرفی نزنم میشم یک انسان روشنفکر و متشخص ؟؟؟؟
اگر بخوایم این شرایط رو در نظر بگیریم الان دیگه لزومی نداره که من از حق خودم بخاطر ایشون بگذرم و همچنان امتیاز بدم ! بنظر شما داره ؟؟؟
من سال قبل هم که تالار و ترک کردم بخاطر همین نظرات متعصانه خانومهای محترم تالار بود و بهتر دیدم بجای بحث و جدل برای اثبات نظرات ( هر دو طرف نسبت به همدیگه ) یه مدت سکوت کنم و فقط به رفتار و افکار خودم متمرکز بشم .
ایراداتم و پیدا کنم و سعی کنم رفعشون کنم یا حداقل تعدیلشون کنم .
بنظر من کسی که توی یک زندگی برای طرفش کم میذاره و حق طرفش رو ضایع میکنه ، زمانی که ایراداتش رو فهمید و خیلی چیزهای جدید و کارساز یاد گرفت ،اگر اون آموخته های جدیدش رو برای شخص ثالثی بکار ببنده از نامردترین های روزگار هم نامردتره !
بخاطر همین من تمام سعیم رو میکنم که اون زندگی خراب رو از نو بسازم و هر چیزی که برلی همسر سابقم کم گذاشته بودم رو جبران کنم و دلش و راضی کنم .
اگر هم ایشون دوست نداشته باشه که مجدداً با من زندگی کنه ،هیچوقت این چیزایی که یاد گرفتم رو برای هیچ شخص دیگه ای بکار نمیگیرم . فقط و فقط سعی میکنم به بستگان و آشناهای خودم و زوجهای جوان توصیه کنم و ترغیبشون کنم که اول مطالعه کنن و معنی زندگی مشترک رو درک کنن ،مهمتر از همه مهارتهای ارتباطی و عاطفی بین همسران رو یاد بگیرن و تمرین کنن تا بخاطر نابلدی این امور چند سال بعد مشکلاتشون دهن باز نکنه و زندگی رو قورت بده !!!!
باز هم از شما بخاطر اظهار نظرتون تشکر میکنم .
علاقه مندی ها (Bookmarks)