میخواهم شاد و پرانرژی و خوش اخلاق باشم.

[Somebody20]

سلام، واقعا اين دوتا پست اخر فرشته مهربان خيلى عالى بود.
دلسا من ميدونم تو تاپيكهاى منو دنبال ميكنى، ميدونى كه دقيقا حالاتى شبيه تو دارم، دايم دوس دارم ثابت كنم شوهرم بده، من بدبختم، من خسته شدم، من كم اوردم...
الانم تو تاپيكم در هفته يه روز اين حالت بهم دست ميده، اما باور كن به شدت قبل نيس، در هفته شش روز سعى ميكنم شاد باشم و زندگى كنم ... ميدونى چطورى تونستم؟! ( اميدوارم مقطعى نباشه مثه هميشه بتونم ادامه بدم).
نوشتن، نوشتن، نوشتن
مغز ما انقد پر از بدبينى و غصه خوردن شده كه ذهنى نميشه ترميمش كرد، بنويس. هرروز بنويس من حق دارم زندگى خودمو داشته باشم، من ميدونم كه اندازه همسرم سهم دارم تو زندگى، من احازه نميدم همسرم شاديهامو ازم بگيره همينطور كه اون شاديهاشو به من نميده، فك كن زبونم لال شوهرت فوت شده، چيكار ميكردى،؟!؟ اصن فك كن شوهرت دوستته، ادم به دوستشم انقد حساسه؟! نه اون دوستته، اون هرجا بخوابه، هر ساعتى بياد ، هر حرفى بزنه تو دنيا رو سرت خراب نميشه، با خودت ميگى خودش مسيولشه، من مسيول خودمم، اونم مسئول خودش. صبح كه از خواب پاميشى يه حور دبگه راه برو، يه حور ديگه حرف بزن، يه جورى كه انگار دلساى سابق نيستى، به خودت بقبولون كه عوض شدى.
مگه به چشم تو اون ادم پر از عيب نيس؟ مگه يه ادم ازار دهنده نيس؟ پس چرا اجازه ميدى همچين ادمى تورو از بين ببره؟ لياقت تو بيشترين ازين نيست يعنى؟! تمرين كن، مثلا تو يه مهمونى سعى كن داااايم مشغول باشى، يه ثانيه م به شوهرت فك نكن، اونم بذار كنار بقيه مهمونا. مثه بقيه ادما بهش نيگا كن. كارى من كه دارم ميكنم، دايم ناراحت بودم شوهرم اينكارو واسه مامانش كرد، اما واسه من نكرد، اما الان وقتى ميريم اونجا فراموش ميكنم كه اوم شوهرمه، به اونم به چشم به عضو نيگا ميكنم ازون اعضاى مهمونى.
نميكم مشكلات حل ميشه، اما تو كمتر پير ميشى و غصه ميخورى، دخترت بيشتر لذت ميبره كه تو مامانشى. ببين كار مامان منو نكن، مثل تو بود، ر مشكلاتش با بابام دايم مرور ميشد تو خونه، هرشب قصه دعواهاشونو ميگف تا ما بخوابيم، اخرش شد يه افسرده و ماهم يه زخم خورده.