دودلی در صبر یا فراموشی

[مصباح الهدی]

سلام آقای محمد رضا

خدا را شکر دوستان چقدر براتون وقت گذاشتند و ر اهنمایی های به جایی کردند. به خصوص آقای فدایی یار که خیلی زود در این خواستگاری خبره شدند و می تونن این قدر حرفه ای مشاوره بدن! حالا خوبه یه بار تجربه خواستگاری داشتند!ولی واقعا پستشون خیلی حرفه ای بود و من خودم راستش دیشب تاپیکتون را خوندم همش تو ذهنم نمی دونستم با توجه به عقد سابق اون خانم باید چه طوری راهنمایی کنم! که الان که پستشون را خوندم واقعا جامع و کامل بود! و کاملا با نظر ایشون راجع به بررسی مرحله صفر موافقم!

ولی یه چیزی هم اضافه کنم تو همین مرحله صفر که به نظرم این خیلی مهمه چه دختر و چه پسر به مرحله ثبات رسیده باشند و پرونده نامزد قبلیشون را بسته باشند.

و اینم اضافه کنم که چند تا چیز می تونه تاثیر طلاق را کمتر کنه:
1. اینکه طرف مقصر نبوده باشه.یا تقصر در چه حیطه ای بوده باشه و تو تحقیق هم همون مساله دربیاد.
2. واقعا به نتیجه رسیده باشه اون ازدواج به صلاح نبوده و اگر ادامه پیدا می کرد بدبخت می شد.
3. کسی هم که از طرف زده شده باشه و متنفر شده باشه به نظر من در شرایط مساوی یک حسن است نسبت به کسی که طرف را هنوز دوست داره و هنوز عاشقشه که معمولا خصوصیات اون طرف را دوست داره ولی انگار این خانم واقعا دیگه اون آقا را دوست نداره و واقعا با بدی براش ملموس شده مثلا همین سید بودنش براش آلرژی زا شده و اون تنفر از تاریخ عقد همین را نشون می ده.پس خیلی احتمالش کمه که سایه اون نامزدی قبلی تو زندگی بعدیش باشه چون عشقی ازش نمونده.

آقا محمد رضا متاسفانه طلاق تو دوران عقد زیاد شده.من نمی دونم چرا.ولی شاید به خاطر شناخت اشتباهی باشه که طرفین به هم می دن و روراست نیستند و بعد ازدواج طرف یه جور دیگه از آب درمیاد. یا شاید انسان خوب و فهمیده تو این زمان کمه.
من یه دختری می شناسم که عروسی کرده ولی داره طلاق می گیره.تو دوران عقد متوجه عصبانیت شوهرش شده بود.حتی یکی دو بار درگیری فیزیکی ولی به خاطر آبرو و اینکه طلاق بده و طلاق تو دوران عقد بگیری بعدا شانس ازدواجت کم میشه عروسی کرد! به امید اصلاح!ولی اصلاح نشد که هیچ بدتر هم خود واقعیش را نشون داد.
دیگه آدم نمی دونه بعضی وقتها طلاق تو دوران عقد خیلی خیلی بهتره.من با نظر شما راجع به طول دادن خواستگاری موافقم کاملا....
و خیلی از نظرتون خوشم آمد. اینکه این قدر به فکر دختر مردم هستید که یه موقع ضربه نخوره و واقعا هم بهترین راه تعداد بالای جلسات خواستگاریست اما به نظرم اون نامزدی(بدون عقد) و اون مراحل هم لازمه که اگر خدای نکرده قرار باشه ما از اون دسته افراد باشیم که قراره تازه طرفمون را بعد عقد بشناسیم همون قبلش تو دوران نامزدی به هم بخوره بهتر از بعد عقده!
البته نباید مثلا از جلسات خواستگاری کم کرد و با خیال راحت گذاشت به خاطر نامزدی ها! منظورم اینه که طرفین به یک اطمینان رسیده باشند و بدونند شناخت حاصل شده ولی یه مدتی با هم باشند. که خودم واقعا نمی دونم تو خانواده های مذهبی خیلی این امر امکانش نیست و به قول شما باید با هزارتا ترفند جلسات را زیاد کرد اما مساله اینه تو تغییر و تبدل ها انسانها خودشون را نشون می دن.

من خودم با بعضی خواستگارانم بیرون رفتم به بهانه مشاوره ولی مشاوره بهانه بوده فقط. چون تو خانواده مذهبی عرف نیست بیرون رفتن دختر و پسر... ولی خیلی چیزها از رفتار آقا برام مسجل شده.همون تلفن کردنها و حتی نحوه برخورد با اتفاقاتی که میفتاد و مثلا ناراحت شدن اون آقا و مدل ابراز ناراحتیش به من و حل کردن مساله اش با من .وقت قرار ووو به من خیلی از مسائل را در مورد خواستگارم شناساند.که کلا فارغ از مساله به وجود آمده من می دیدم! هرچند مساله به وجود آمده خودش بهانه کنسل شدن بود ولی اون مساله باعث خیلی تغییر و تبدل در من و خواستگارم شد...

ببینید می خوام بگم وقتی جلسات آرام خواستگاری برگزار میشه شما خیلی نمی تونید مطمئن باشید که مثلا طرف ادعا می کنه یا داره واقعی می گه. اصلا شاید هم راست بگه ولی برداشت و منظور شما چیز دیگه ای باشه.

تازه این در مورد آقایون به نظرم شدت می گیره چون خیلی نمی تونند خودشون را شرح بدن.همش پاسخ کوتاه می دن.و بیشتر سوالات را هم قبلا روش فکری نکردند.و به نظر من که سوالات آسون فقط میشه ازشون پرسید.البته خانمها هم همین طورند...

نمی دونم باز ولی من دارم به این نتیجه می رسم دوران نامزدی بدون عقد لازمه تا طرف مقابل خودش را با رفتارهاش بهتر نشون بده(رفتار خیلی قابل اعتماد تر از گفتار است!) البته باز هم من خودم نمی تونم این کار را بکنم! و به همون خواستگاری باید بسنده کنم و صد البته توکل به خدا...

واقعا مثلا اون دوستم اگر تو عقد جدا می شد خیلی براش بهتر بود و شاید آدم بتونه یه حق کوچکی برای اشتباه انتخاب کردن آدما بده چون واقعا انتخاب تو این دوره زمونه سخته و چه بسا خدای نکرده ما هم برامون همچین اتفاقی خدای نکرده بیفته و جلوی ضرر را از هر جا بگیریم منفعته.
ولی خیلی مهمه همون مرحله صفر درست رفع و رجوع بشه.

آقای محمد رضا من فکر می کنم اون خانم هنوز به ثبات نرسیده اند و واقعا بهتره تو این شرایط تصمیم به این سختی را نگیرند.و واقعا تصمیم گیری براشون الان سخته و البته می بینم ایشون خودشون خیلی منطقی هستند.
پس بهتره روی اما و اگر حساب باز نکنید و شما فعلا این پرونده را یه گوشه کنار بذارید. نه سعی کنید کامل ببنیدن و بگید پس دیگه تموم شد! نه اینکه هی بگید پس من کی باید برم خواستگاریشون.
هیچی...
فعلا فکر کنید ایشون یه دختر مثل همه دخترها هستند که قرار نیست برید خواستگاریشون ولی ممکنه بعدا .

فعلا چند جا خواستگاری دیگه برید.چه بسا دختر دیگری بیشتر از ایشون به دل شما نشست!!! یه چند ماه خواستگاری برید بدون هیچ مقایسه ای با اون دختر و فقط مقایسه با معیارهای شخصی خودتان! چون مقایسه مطمئنا کار را خراب می کند! و شما را به اشتباه می اندازد!
اگر دختری پیدا شد که انتخاب بهتری باشد که چه خوب و خوشبخت بشید ان شاالله. اما اگر پیدا نشد اون وقت خیلی بهتر به خواستگاری ایشون می روید و تردید کمتری دارید و** اون موقع خانواده شما هم چون خسته شدند و دیدند که دختر مناسبتون را پیدا نکردین ؛راحت تر با نامزدی قبلی اون خانم کنار میان تا الان! اون موقع راحت تر حرفهای شما را می پذیرند.درسته؟
ولی الان می گن شما اولین تجربتونه و ممکنه موارد دیگری باشه که حق هم دارند و واقعا ممکنه موراد دیگری هم باشه.پس اگر چند ماه گشتین ولی مورد مناسب نبود دوباره اقدام کنید.

بعد هم وقتی خواستین اقدام کنید از این مرحله صفر نترسید که نکنه وجدانی نباشه که من بدون اینکه ایشون را بشناسم و مطمئن باشم از این مرحله دارم شروع می کنم. اتفاقا این مرحله را حالا که شما شناخت نسبی دارید ازشون بپرسید.البته شاید بهتر باشه تحقیق را مثلا بذارید جلسه دوم سوم....
و کاملا دلیل طلاقشون را بپرسید و جلسات خواستگاری را ادامه بدین و می تونید با بیان خوب بگید که این خواستگاری صرفا جهت آشناییست و به منزله جواب قطعی هیچ کدامتان نیست و ایشون نگران نباشند و خیلی خوب دوران را بگذرونید.حتی توپ را بندازید زمین حریف! این جوری بگید که شما یه وقت نگران نباشید و می تونیم تا وقتی مطمئن نشدیم فقط آشنا بشیم و بعد تصمیم نهایی را بگیریم! (این جوری شما هم نگران نیستین که دختر خانم در مورد شما فکر کنه پس شوهر آیندشونید!چون وقتی در مورد ایشون این را می گید پس در مورد خودتون هم همین توقع و انتظار آشناییست!یعنی دارید محترمانه می گید من هم تصمیمم قطعی نیست)

در مورد برون گرایی و درون گرایی هم موضوع کاملا سلیقه ایست. بعضی آدما جذب شبیه خودشون می شن. بعضی آدما جذب مخالف خودشون.
باید مثلا اول خودتون را ببینید که آیا دوستان برونگرا داشتید و از بودن باهاشون لذت بردید؟
از اون خانم هم بپرسید که آیا دوست درون گرا داشتند و چقدر این موضوع براشون خوشاینده.

بعد مصادیق درونگرایی و برونگرایی را هم به هم بگید.مصادیق خیلی مهمتره. بپرسید دوست دارند همسرشون چه روحیاتی داشته باشد و مثلا اگر می گه برونگرا بپرسید منظورتون چیه؟

ببینید من خواستگار داشتم که ازش پرسیدم گفت درون گرام. بعد گفتم منظورتون چیه.گفتند مثلا من ناراحت می شم تو خودم می ریزم و حرف نمی زنم. بعد دیدم خوب منم همین طورم ولی برونگرا خودم را می دیدم.
بعد که از تفریحات و دوستانش پرسیدم دیدم نه بابا از نظر مصادیق من خیلی خیلی برونگراست! ولی جالبه ها همچنان خودش را درونگرا می دونست!


در کل هممون ترکیبی هستیم.و صد در صد برونگرا یا درون گرا حساب نمی شیم. ولی به نظرم خوبه آدم بین این دو تا انعطاف داشته باشه.
برای برخی خانمهای برونگرا هم مرد آروم و درونگرا جذابه به شرطی که به موقعش آدم با نشاطی هم باشه و برای برخی خانمها هم اصلا جذاب نیست یه مرد همیشه و همه جا مثلا بلند بلند بگه و بخنده و معمولا خانمها دوست دارند همسرشون تو موقعیتهای اجتماعی با شخصیت و متین باشه و تو جمع دو نفره خوشحال و شاداب و اکتیو... و یا تو جمع دوستان خیلی برونگرا باشه نه مثلا همه جا... می تونید این مصادیق را تو خواستگاری بپرسید از طرف مقابل(البته منظورم این خانم نیست.هر خانومی)

و اینم بگم مثلا خیلی از خانمها بخشی از برونگرایی را تو مهارت اجتماعی می بینند و براشون مهمه همسرشون بتونه "خوب و به موقع" تو جمع صحبت کنه .پس اگر این مهارت اجتماعی و ارتباط برقرار کردن را دارید خودش یه قسمت مهم را حل می کنه که من فکر می کنم با توجه به نوشتارتون دارید.
ولی مثلا بعضی خانمها از بعضی تیپ مردهای برونگرا بدشون میاد که به قول دکتر شیری نقل هر مجلسی اند و بی جا شوخی می کنند. ببینید این آدم هم ظاهرا برونگراست ولی لزوما مطلوب یه دختر برونگرا نیست.ولی ممکنه هم یه دختر دیگه بگه وای چه مرد باحالی!چقدر خوب! (به عنوان مثال)

البته این ها مصداقی هست و به نظر من اگر آدما خود واقعیشون باشند و یه مدت با هم باشند خود به خود این خصوصیات طرف مقابل را بدون اینکه بخوان براش سوال طرح کنند می فهمند.ولی وقتی محدود به خواستگاری در یه فضا و تعداد محدود میشه مهارت در سوال پرسیدن و طرح مصادیق و تازه اینکه طرف بتونه منظور ما را بفهمه و خودش را درست بگه و ما هم همین طور خیلی مهم میشه!!! شاید برای همین الان مشاوره این قدر توصیه میشه. که البته من به دلیل هزینه هیچ وقت مشاوره درست و حسابی نرفتم و فقط صرف بهانه آوردن برای بیرون بوده.

البته باز هم اینها فرعیاته مسائل مهمتر هست ...

ان شاالله یک انتخاب عالی داشته باشید.