تنها جرم من دختر بودن!

[majid_k]

سلام. من تو این سایت بیش از ده بار خوندم که دخترا باید منتظر بمونن تا یکی در خونه شون رو بزنه.
چرا؟ کی گفته باید؟ این افکار قدیمی رو بندازید دور. اگر قرار باشه تا آخر عمرتون به حرف خاله و خان باجی ها گوش کنید کلاهتون پس معرکه هست.اگر یه دختر از یه پسر خوشش بیاد به خدا هیچ گناهی نداره قدم جلو بذاره. چد نفر از دوستان من توسط خانمها انتخاب شدن و سالهاست دارن زندگیشون رو میکنن. خیلی هم از اینکه اون خانمها با این حرکتشون در واقع شخصیتشون رو تایید کرده بودن به خودشون می بالیدن.

[نوروزیان.]

مشکل دخترهای ما این است که همه اش حرف ( احساس ) را می زنند. همه اش می گویند پس احساسم چه می شود و یک خواستگار خوب را قبول نمی کنند چون فکر می کنند حتما باید یک دل نه صد دل عاشقش باشند. در حالی که برای ازدواج هیچ نیازی به احساسات غلیظ و اغراق شده نیست. وقتی دو نفر مثل هم باشند بعد از دیدن یکدیگر به هم کشش پیدا می کنند. برای ازدواج علاقه اولیه و کشش لازم است نه آن احساس اغراق شده که زن را به ذلت می کشد. علاقه به مواظبت و وقت گذاشتن و صبر نیاز دارد تا رشد کند درست مثل یک نوزاد. اما دخترهای ما می خواهند از همان اول یک عشق آتشین داشته باشند و ازدواج به وسیله این عشق آتشین که در واقع ( حالت انگیزشی معطوف به هدف است نه یک عاطفه و احساس خاص ) صورت بگیرد.
می دانید علتش چیست ؟ علتش این است که نسل جوان ما نمی خواهد با سختی های زندگی روبه رو شود. نمی خواهد یک چیز اصیل داشته باشد. بلکه دنبال یک زندگی و دوست داشتن اتو کشیده مثل کارتن های سیندرلا و باربی و فیلم های عاشقانه است. در حالی که اینها فقط یک قصه است برای سرگرمی و نباید مبنای زندگی باشد. دخترهای ما فکر می کنند زندگی و ازدواج فیلم هندی عاشقانه است در حالی که ازدواج و زندگی مشترک ترکیبی است از لحظات خوب و عاشقانه و لحظات اختلاف نظر و دلخوری. مهم برآیند این لحظه ها و نتیجه نهایی آن است.
دخترهای ما نمی دانند که این ( حالت انگیزشی معطوف به هدف و وابستگی آتشین ) بعد از مدتی از ازدواج فروکش می کنند و آنها می مانند با واقعیات زندگی . واقعیت زندگی بد نیست اما وقتی کسی دایما در رویاها و احساسات آتشین غوطه ور بوده است و حالا چشمش باز شده است ، نمی تواند آن را بپذیرد. دلش می خواهد ذهنیاتش را جایگزین واقعیت زندگی کند که نمی شود. مطمئن باش چنین کسانی در زندگی به مشکل برمی خورند و تحقیقات هم ثابت کرده است.
برای ازدواج این احساسات که شما می گویی نیاز نیست. بلکه کسی موفق است که( هوش هیجانی ) مطلوبی داشته باشد. چنین کسی است که می تواند یک رابطه عاطفی ارضاء کننده با همسرش داشته باشد و بدون اینکه نیاز به حالت های هیجانی اغراق شده داشته باشد از زندگی و دوست داشتن همسرش لذت ببرد.
بله مشکلات دختران ما از این نوع تفکر که واقعا نمی دانم از کجا آمده است سرچشمه می گیرد. نمی خواهند از اسطوره ها و افسانه های پررنگ و لعاب احساسی که ساخته ذهنشان است دست بردارند و خودشان دلشان می خواهد غرق این رویاها باشند .

- - - Updated - - -

عزیزم شما که می گویی پسرها هر کاری دلشان بخواهد می کنند آیا به این علت نیست که دخترهای زیادی خواهان آن هستند و این اجازه را به آنها می دهند؟ خود شما نگفتید که دخترهای زیادی در محل کارتان خواهان و مشتاق رابطه دوستی با مردی بودند که شما ذکرش را کردید و دائما به او اس ام اس و حرف های آنچنانی و ... می زدند؟ اگر چنین دخترانی نبودند مردها می توانستند این کارها را بکنند؟ البته که نه و البته که در یک رابطه اشتباه دو طرف مقصرند. وقتی دخترها این قدر لباس های زننده می پوشند و آرایش های افراطی می کنند و این طور که گفتید دنبال پسرها می روند تا خوش بگذرانند معلوم است که مردها اجازه هر کاری را به خودشان می دهند.
اگر جنسی خریدار نداشته باشد عرضه می شود؟ البته که نه. این کارهای پسران بی بند و بار هم اگر خواهان نداشته باشد و با عکس العمل تند و قاطعانه دختران مواجه می شد تا حالا ریشه کن شده بود. اما برعکس دائما دارد افزایش می یابد.
عزیزم از ماست که بر ماست.

[Elena1994]

سلام. من تو این سایت بیش از ده بار خوندم که دخترا باید منتظر بمونن تا یکی در خونه شون رو بزنه.
چرا؟ کی گفته باید؟

کسی نگفته ، به چشم دیدیم اونم به اندازه موها سر، دو حالت داره :

1- یا طرف پس میزنه حتی اگه برا له کردن غرور هم باشه پس میزنه میگه من خوشم نمیاد ازت

2- ممکنه کلی طاقچه بالا بزاره فکراشو بکنه ازدواجم بکنه ، اما یه عمر میکوبه تو سر طرف که تو منو میخواستیا تو منو میخواستی


مطمئن باشید جلو جمع نگن اینو جلو خانوادها گوش زد میکنن ، جلو خانواده ها نگن جلو خود آدم میگن و این اصلا خوب نیست به قول معروف میگن خودتو به زور انداختی ، جلو دوستان و آشنایان میگن این خاطر خواه من بوده بقیه فکر دیگه میکنن ، در صورتی که ممکنه پسره اصلا هیچی نباشه ولی همین میشه بهونه

شاید اصلا مهم نباشه ولی برا کسی که مثل من فکر میکنه خیلی مهمههههههههه ترجیح میدم هیچ وقت ابراز علاقه نکنم ولی این اتفاقا نیفته ..

تنها کاری که از دست ما تو این مورد برمیاد اینه سعی کنیم طرف مورد نظر رو جذب کنیم ، اما این اتفاق نمیفته و کسانی دیگه جذب میشن که ادم اصلا خوشش نمیاد ( واقا قانون فیزیکه )

مشکل دخترهای ما این است که همه اش حرف ( احساس ) را می زنند. همه اش می گویند پس احساسم چه می شود و یک خواستگار خوب را قبول نمی کنند چون فکر می کنند حتما باید یک دل نه صد دل عاشقش باشند.
نسل جوان ما نمی خواهد با سختی های زندگی روبه رو شود. نمی خواهد یک چیز اصیل داشته باشد. بلکه دنبال یک زندگی و دوست داشتن اتو کشیده مثل کارتن های سیندرلا و باربی و فیلم های عاشقانه است.

بله مشکلات دختران ما از این نوع تفکر که واقعا نمی دانم از کجا آمده است سرچشمه می گیرد. نمی خواهند از اسطوره ها و افسانه های پررنگ و لعاب احساسی که ساخته ذهنشان است دست بردارند

نوپو عزیز من از اون دسته هستم که واقا احساس میکنم تنها باید با کسی باشم که خیلی دوستش داشته باشم..

آدم فوق العاده رویا پرداز سیر در رویاها و افسانه شاه و پریان و کتابا و فیما و ... کلا آخرش اصلا خیلی بد تر از اینا هستم و روانکاوم هم گفت زیادی قوه تخیل داری...

ولی اینقدری منطقی میدونم این دلیل نمیشه هر کس خوبی پیدا شد رو رد کنیم ممکنه به قول شما بعدش کشش بوجود بیاد.

بیا تصور کنیم کسی اومد خواستگاری من ، خوب با تحصیلات خوب ، وضعیت مالی معمولی خوب ، اخلاق خوب و ...

اما ، میشه بگید چه تضمینی وجود داره که ما بعد از ازدواج هم از این آقا خوب و با کمالات خوشمون بیاد؟


من خیلی به این چیزا فکر کردم تجربه ندارم اما به این نتیجه میرسم اخرش میشه مثل خواهر و برادر با تفاوت اینکه اسم زن و شوهر روشونه ، منم آدم لجبازی هستم اگه خوشم نیاد اصلا نمیتونم تحمل کنم با آدمی سر کنم که اصلا هیچ حسی بهش ندارم ، همیشه به این فکر میکردم و یه مشکل بزرگم اینه که رابطه جنسی اونطور که آقایون مشتاقن و میشه گفت خودشونو براش میکشن نیاز اصلیشونه من اصلا خوشم نمیاد اصلا برا من جذابیت نداره و حس تنفر دارم وقتی میبینم بقیه چطوری نسبت به این مساله تشنه هستن ، اصلا نمیدونم چرا ولی فکرشو میکنم با کسی بخوام باشم که ازش خوشم نیاد ، و بخواد بهم دست بزنه اصلا اعصابم خورد میشه من باید چیکار کنم ، مشکل خواصی هم ندارم ، تو محیط اجتماعی بازی بزرگ شدم که به اندازه کافی و انواع مختلف پسر دیدم و اخلاقشون رو هم میدونم ولی ارتباط نداشتم با کسی،ولی با این وجود من این برام شده معضل ، میترسم آینده مشکل داشته باشم اون موقع من حوصله کنار اومدن یا ناز کردن شوهر یا جذب کردن کسی که اصلا خوشم نمیاد رو ندارم اصلا نمیتونم تحمل کنم مجبورم جدا بشم..
از کجا باید بفهمم که من در آینده از این آقا خوشم خواهد آمد یا نه ، از دوست شدن خوشم نمیاد چون وقتی دوست میشن احساس میکنن چیزی که میخوانو بدست آوردن و کافیه برا بدست آوردن جنس بهتری تلاش کنن و طرف رو کنار میزنن..

حالا میشه جواب منو بدید همچین آدمی چیکار باید کنه ، بقیه دوستان هم میتونن نظر بدن