می خواهم به شوهرم اس بدم

[بالهای صداقت]

بهارجان شما در نهایت می خواهید به آرامش در زندگی تون برسید و آنچه که مسلم هست ،شما دو راه پیش رو دارید

الف) اصلاح زندگی تون و برگشتن در کنار همسرتون

ب) طلاق گرفتن

آیا به نظرت راه دیگری هم هست؟( اگر هست حتما بنویس ، تا اون رو هم بررسی کنیم)

در خصوص (راه الف) حتی اگر شما آشتی کنید و هردوتاتون برید کنار هم و در یک خانه زندگی کنید ، اگر شما شیوه درست زندگی کردن و چگونگی رفتار با یک مرد را نیاموزی ، بار دیگری که دعواتون بشه ، وضعیتتون از این هم بدتر می شود ، چیزی در حد فاجعه غیرقابل اصلاح

در خصوص (راه ب) ، نیز اگر خودت را آماده نکنی ، آسیب های طلاق شما را بسیار می آزارد

طلاق ، چیز خوبی نیست ، اما اون هم راهی است ، که در مواردی ، بهترین راه می شود .. لیکن برای اینکه از این راه نیز به سلامت عبور کنیم می بایست این مطلب مدیر را با دقت زیاد یاد بگیریم

(همین جا این نکته بسیار بسیار بسیار مهم را به آن دسته از اعضایی بگویم که مستقیما یا با طعنه می گویند که چرا ما به زوجین توصیه طلاق نمی کنیم: علت همین بند هست. طلاق همیشه قدرت و توانی بیش از قدرت برای حل مشکلات نیاز دارد. غالبا زوجین مشکل دار، طلاق را نه به صورت یک انتخاب قدرتمندانه، بلکه به عنوان یک فرار ذلیلانه از مهلکه انتخاب می کنند. یعنی موقتی می خواهند از یک مخمصه خلاص شوند، غافل از آنکه به خاطر ضعفشان، پس از طلاق متوجه می شوند که مشکلاتی شدیدتر وجود دارد و آنها ناتوان از مقابله با آن هستند. خلاصه اینکه زوجین باید در آگاهی، مهارت و خودکنترلی قوی باشند و با سعه صدر و تحمل بالا باشند، آنگاه یا مشکلات زندگی را به زانو در می آورند یا جدایی را با قدرت انتخاب می کنند و پیروزمندانه زندگی خود را در جهتی جدید هدایت می کنند بدون اینکه احساس شکست کنند. همه کسانی که طلاق را احساس شکست می دانند. به خاطر اینکه ضعیف بوده اند. وگرنه کسی که قوی هست چه در ادامه دادن به زندگی چه در جدا شدن پرتوان خواهد بود ، مشروط بر اینکه همه جانبه و با آگاهی تصمیم گرفته باشد.)

یکبار گذشته ات را مرورو کن ، تاپیک هایت را مرور کن، رفتارها و تصمیماتت را مرور کن
هرجا که شما ، می خواستی زود به نتیجه برسی ، واکنش نادرستی انجام دادی ، لذا صبور بودن شما ، اولین گام برای رسیدن به آرامش هست ( لطفا از همین الان صبوری کردن و به تاخیر انداختن ، واکنش را تمرین کن -- مثلا تاخیر انداختن در جواب دادن به مشاور ، در دادن اس ام اس ، در صحبت با پدرومادر ، در برخورد با رئیس اداره و ....)

در حال حاضر اجازه بده ، زمان بگذرد ، اصرار نداشته باش همین الان ظرف مدت یک ماه همه چی تموم بشه ، یا آشتی یا طلاق

شما بیا یکسال برای خودت زمان بگذار و پایان این یکسال نتیجه گیری کن که آیا باید به زندگی با همسرتون ادامه بدهید یا که باید از همسرتون جدا شوید

برای زندگی زناشویی شما که چندین سال ازش می گذرد و با داشتن یک فرزند، یک سال مدت زمان زیادی نیست

راهکاری که به نظر من می رسد این هست

برای این یکسال برنامه ریزی کن
1) از نظر آموختن راه و روش زندگی زناشویی ، خودت را قوی کن
2) مهارت های ارتباطی و نحوه سختن گفتن با شوهر را بیانوز(از طریق پست های مدیر و کارشناسان و مقاله های تالار)
3)صبر کردن و با فکر و آینده نگری عمل کردن ، را بیاموزی و عملا بکار بگیری
4)مهریه ات را نبخش ، اما روی مهریه ات هم مانور نده و از مهریه ات ، به عنوان اهرمی جهت انتقام و مقابله به مثل استفاده نکن
5) اس ام اس های حاوی بار عاطفی برای همسرت بفرست و چون تو همسرت را دوست داری و خواهان زندگی ات هستی ، شما از طلاق سخنی به میان نیاور، همچنان اصراری بر بازگشت سریع هم نداشته باش
6)خودت را برای طلاق نیز آماده کن ( با خواندن مقاله های طلاق و زندگی کاربرانی که طلاق گرفتند)


مرتب و پشت سرهم به همسرت اس ام اس نده ، بگذار او نیز فضایی برای فکر کردن داشته باشد ... به خودت نیز فرصت بده و همش نگو ، آخرش چی میشه ، اصلا هم نگو کاش زودتر همه چیز تموم بشه ..

بگذار چه طلاق بگیری و چه دوباره زندگی ات را از سر بگیری شما رفتار درست را انجام داده باشی ...

اگر همسرت در طی یک ماه آینده همچنان بر موضع طلاق بود در فرصتی مناسب به همسرت اس ام اس بده و یا اینکه نامه ای بنویس( البته نوشتن نامه را با فرشته هماهنگ کن) و بهش بگو

حالا که تو جدایی را انتخاب کرده ای ، من به تصمیمت احترام می گذارم
با اینکه جدا شدن از تو برای من مثل مردن می ماند ، اما چون تو را عاشقانه می پرستم ، مانع این خواست تو نمی شوم ،
تنها یک خواهش ازت دارم ، که در رد و یا قبولش هم مختار هستی ، ولی خواهشا فورا جواب نده ، خوب فکر کن و بعد جواب بده
خواسته من این هست که شش ماه به من فرصت بدهی تا خودم را برای جدایی از تو آماده کنم و بتونم دل کندن تو را از خودم باور کنم ..
من هیچ وقت نمی توانم از تو و آیدا دل بکنم
اما وقتی تودیگه من رو نمی خواهی ، من چاره ای ندارم جز قبول کردن این درد جانکاه
به من این فرصت رو بده تا باورم بشه که دیگه خوبی های تو رو نخواهم دید ، باورم بشه که دیگه در آغوش تو نخواهم بود و تو و آیدا رو برای همیشه از دست خواهم داد

خیلی دوستت دارم ، ولی حیف که دیر به خودم آمدم و نفهیمدم چه گنج مهربانی برایم بودی ، که اکنون دارم از دستت می دهم

بهار جملات بالا، سرشار از بار عاطفی هست ، چنانچه شوهرت بخواهد نرمش نشان دهد ، موقعیت بسیار حساسی هست ، که می بایست با نظر مشاور حتما پیش بروی ، پس بی گدار به آب نزن

تاپیک های سبکتکین رو بخون، اونجا خیلی راهکار های خوب نوشته شده اس، اونها رو بخون و ازش یادبگیر، رفتارهای سبکتکین رو هم بخون و سعی کن شما آنها را انجام ندهی

اشتباهی که سبکتکین کرد این بود که توی دادگاه احساسی شد و گفت "مهریه ام رو می بخشم" و همین باعث شد ، زمان را از دست بدهد

شما با خریدن زمان می تونی در راه اصلاح قرار بگیری ، و هر واکنش احساسی تند ، باعث میشه که ضرر کنی