یک انتقاد جدی!!!

[آرمان 26]

سلام

فقط اینو بگم واقعا که ..... شاید البته انتظار بیجایی باشه اما بنده از روز پنج شنبه تا همین الان دچار آنفولانزای سختی شدم که نتونستم تالار بیام و همین الان هم فقط به خاطر زدن این پست با حالت کسالت شدید اومدم .
بنده روز پنج شنبه یه سر اومدم پروفایلم رو در حالت غایب قرار دادم و دلیلش رو هم نوشتم ( سرماخوردگی شدید) البته از اونجایی که من خودم اینجورم و همیشه واسه مشکلات هم تالاریها دعا می کنم انتظار داشتم که لا اقل کسی حالی از من بپرسه یا اینکه حداقلش تو تاپیک شبهای روشن همدردی دعایی در حق این بنده گناهکار بکنید .
اما دوستان اینقدر سرگرم قربون صدقه رفتن همدیگه هستن و اینقدر محبت به همدیگه ازشون تراوش می کنه که واقعا کسانی که غایب هستند رو از یاد می برند . حتی
با کمال تعجب دیدم واسه عضو محترمی که به قول خودشون حاجتی نداشتند دعا کرده بودید اما اصلا حواستون به منی که هنوز که هنوزه تو رختخواب افتادم و نمی تونم نفس بکشم نیست . این نشون می ده که دیگه جایی تو تالار و دربیین شما ندارم .
در پایان از همه خواهش می کنم هیچ پستی در این زیر این تاپیک نزنید چون نوش دارو بعد مرگ سهراب فایده نداره خواهشا پست نزنید وگرنه به بنده مدیون هستید و بنده رو بیشتر آزرده خاطر خواهید کرد پس آخرین درخواستم همینه که هیچ پستی خطاب به بنده در هیچ جای تالار قرار ندهید و هیچ گاه هم اسم (آرمان 26) را ذکر ننمایید اون چیزی رو که باید متوجه می شدم درک کردم . قسمت بود که اینجوری از تالار برم و اینجوری دوستان خودمو بشناسم و از مدیر محترم هم خواهشمندم پایان این هفته این پست را حذف نمایند .
برای همیشه خدانگهدار