همسرم بخاطر مرگ پدرش خانه را ترک کرده چکار کنم

[Aramesh!!!!]

سلام دوستان
مشکلى برام پىش اومده که از حلش عاجزم امىدوارم با همفکرى شما دوستان بتونم حلش کنم.
23سالمه و همسرم28سالشه دو سال عقد بودىم پنج ساله عروسى کردىم
پدر همسرم پنج ماهه فوت کرده,و من و همسرم دوماه کنار خانوادش بودىم تا تنها نباشند بعد دو ماه وقتى به همسرم گفتم دىگه کم کم برىم خونه با من مخالفت کرد مىگفت ازاىن به بعد کنار مادر و خاهرم زندگى مىکنىم که من مخالفت کردم و بعد کلى کلنجار اومدم خونه خودمون ولى همسرم همچنان اونجاست و هفته اى ىکى دوبار مىاد ىه روز هست و باز مىره. علت مخالفت من اىنه که خانواده همسرم در محىط ىىلاقى زندگى مىکنن و شراىط زندگى در اون محىط خىلى سخته ,امکانات نداره.
از شما دوستان مىخام راهنماىى کنىىن چىکار باىد بکنم,اىن شراىط برام سخته که من اىنجا تنها باشم و اون کنار مادرش ,
قبل از فوت پدرش به خاطر کارش و هم بخاطر کمک به اونا ىک روز درمىون اونجا بوده وبعضى وقتا مىموند ولى الان ىکسره اونجاست مىگم مثل قبل رفت و امد کن قبول نمىکنه
ببخشىد که طولانى شد,شما جاى من بودىن چىکار مىکردىن؟
ممنون مىشم کمکم کنىن

[رزا]

سلام...
بالاخره اول تا آخر که چی؟ شما که نمیتونید تا ابد اونجا زندگی کنید...

نظر خانواده همسرتون چیه؟ مثلا مادرش نمیتونه به همسرتون بگه که برید سر زندگی خودتون؟

[Aramesh!!!!]

مرسى از اىنکه جواب دادىن
عزبزم مشکل من همىن مادرشه که بهش نمىفهمونه که زن داره باىد بره سر زندگىش تازه باعث افتخارشه که پسرش تنهاش نمىزاره
تنهام نىست ىه دخترش مجرده پىش مادرشه ,
خواهر و برادرش همه بعد هفت پدرشون رفتند ولى من دوماه بودم ولى خوب همسرم متوجه نىست هرچى مىگم حرف خودشو مىزنه مىگه مىخام اىنجا باشم ىا تو هم بىا ىا همىن شراىط هفته اى ىک ىا دو بار بىاد پبشم .هرچى دوستاشم بهش مىگن قبول نمىکنه
حالا به نظرتون چىکار کنم؟

[کیت کت]

سلام دوستم.من برام یه چیز عجیب!شما موقع عقد 16 ساله و همسرتون 21 ساله بودید!پسری که تو 21 سالگی اقدام به ازدواج و قبول مسیولیت می کنه نباید انقدر وابسته باشه.قبلا هم به خانوادش وابسته بود یا صرفا فوت پدرشون باعث شوک شده!؟؟ میدونید شاید اون کسی که نیاز به کمک داره همسرتون نه مادرش و خواهرش!شاید فوت پدرشون براشون یه شوک بوده حالا میترسن که مادرشونم از دست بدن یا دوست دارن تو خونه پدری با خاطرات پدرشون زندگی کنند و همه این رفتن ها برای التیام عذاب و حس تنهاییه!

[Aramesh!!!!]

مرسى بابت راهنماىت
اره عزىزم از قبل به خونوادش وابسته بوده مخصوصا به پدرش با هم رفىق بودن تا پدر پسر
ولى اون به خاطر حرف مردم اونجا مونده که مردم نگن پرشون مرده اونا هم اىنجا نىستن ,ازاىن چشم هم چشمى که مادرش از خودش در مىاره و ذهن بچه ها رو خراب مىکنه
مثلا مىخاد راه پدرشو ادامه بده
شاىد کارها و عقاىدش براى اون با ارزش باشه ولى براى من اصلا قابل هضم نىست و هىچ وقت نمىتونم اىن شراىط وعقاىدو قبول کنم
به نظرتون مردى که از همون اول ازدواج خونوادشو به من ترجىح داد مىشه بهش تکىه کرد؟
حتى روز عقدمون بعد عقد به خاطر کار کشاورزى که داشتند منو تنها گزاشتو رفت,در صورتى که بدون اونم مشکلى پىش نمىومد,البته مقصر اصلى مادرشه اون مىگه و همسرم انجام مىده نه همىشه گوش کنه
اون غىر مستقىم واىنکه خودشو به ناتوانى مىزنه و اونم دلش مىسوزه
البته مىدونم شوهرم خودش باىد بفهمه و زندگىشو انتخاب کنه هر چند هرکى بهش بگه ولى خوب مشکل منم همىنه
به نظرتون چىکار کنم؟ اون که مصمم اونجا بمونه من باىد چه تصمىمى بگىرم؟
خواهش مىکنم کمکم کنىن

[هم آوا]

شما 3 ماهه دارین با این شرایط زندگی میکنید ... به نظرم چاره ای جز ادامه دادن این شرایط ندارین ... بالاخره همسرتون متوجه اشتباهش میشه و برمگیرده ولی اگه شما اونجا برید دیگه امکان برگشت وجود نداره ... مطمئناً شما قادر به زندگی در اون مکان نبودین و تحملش براتون سخت بوده ... پس صبور باشید تا همسرتون خودش برگرده

[Aramesh!!!!]

سلام دوستان
دىشب همسرم ساعت12شب اومده و الام مىخواسته بره البته گفته منم برم(هفته پىش ىه هفته خونه مادر شوهرم بودم)
منم مخالفت کردم ,گفتم که نباىد بره بعد ىه هفته اومدى مىخاى برى,اونم گفته کار دارم,منم گفتم کارت واجبتر از من نىست,ىکمى بحث کردىم ,گفتم خودت انتخابتو کردى ,اونجا رو انتخاب کردى,پس براى همىشه برو,اونم رفت که بره ولى صداى گرىم و شنىد دوباره برگشت.

ولى فکر کنم فردا باز بخواد بره

تو رو خدا بگىىد چىکار کنم؟؟؟

هم اواى عزىز درسته سه ماهه تحمل کردم ولى چون دىگه نمىتونم از شما کمک خواستم که راهنماىىم کنىن
مرسى بابت راهنماىىتون

[tanhaei]

بنظر من شاید همسر شما دچار شک شده !!!

قبول دارم زندگی در اونجا برای شما سخته ولی خوب شاید ایشون فعلا نمی تونه

مرگ پدرش را قبول کنه .....

موضوع را با خانواده خودتون در میان گذاشتید ؟؟؟؟

شاید اگر پدر و یا مادر و .... از طرف شما با ایشون صحبت کنه ، نظرش عوض بشه

مرگ پدر و مادر سخته .....

دایی بنده بعد از فوت پدرش (( پدربزرگ بنده ))

یک هفته دچار اسپاسم شدید عضلانی شد و چشم هاش باز می موند به یکجا

خیره میشد

تا 4-5 شب اول هم پتو میبرد سر قبر و تا صبح می موند ....

اصلا زن ش فکر کرده بود دیوونه شده

دیگه سر کار نرفت و شغلش را از دست داد

کارش شده بود رفتن به قبرستان ...

برای همین زن ش به تنگ اومد و گفت میخوام جدا بشم

داعی بنده هم گفت : بعد از پدرم دیگه چیزی ندارم که از دست بدم .....

خلاصه دکتر و روانپزشک و ....

دکتر گفت بخاطر شکی هست که بهش وارد شده و مدتی زمان میبره تا خودش را

جمع جور کنه و دوباره به زندگی برگرده

الانم با چندین ساله که دارند با هم زندگی میکنند و خداراشکر مشکل شون

برطرف شد


مثال عینی خانوادگی خودمون را براتون زدم

شاید بتونه در تصمیم گیری کمک تون کنه ...


پیشنهاد بنده اینه که کمی بیشتر صبر کنید ....

(( البته اگر گوشی نباشه و نخواهد پس از مرگ پدر نقش پدر خانواده را بازی

کنه )) انشالله ایشون هم بهتر بشوند و دوباره سیر طبیعی زندگی را از سر بگیرند .

موفق باشید ....

[دختر بیخیال]

از یک بزرگتر در فامیلشون استفاده کنید و موصوع و باهاشون درمیون بگذارید و ازشون بخواهید از جانب خودشون اول با همسر بعد با مادرشون صحبت کنند، این اصلا درست نیست که همسرشونو تو خونه تنها میگذارند.
اصلا چطوری شب ها راحت میخوابند درحالی که همسرشون تو خونه تنهاست؟

واقعا نمیترسند اتفاقی برای شما بیوفته؟

اینجوری واقعا زندگی کردن هم برای شما سخت میشه هم ایشون، و اصلا درست نیست حداقل مادرشون خواهرشون و دارن و تنها نیستند.
اما شما چی؟ هیچکس و ندارین.

خب حداقل نزدیک خودتون خونه ای و برای مادر و خواهرشون تهییه کنند اینطوری گاهی میتونند بهشون سر بزنند.

اگه بزرگی درفامیلشون سراغ ندارید، از برادر و خواهرای دیگه اشون کمک بخواهید البته تاکید کنید که از جانب خودشون صحبت کنند.

اگه هم بازم فایده نداشت، میتونید از کمک یک مشاور استفاده کنید شاید حرف یک مشاور گوش بدهند.

بنظر شخصی من که ایشون بجای ثواب دارند گناه میکنند چون دارند از انجام مسولیتی که قبول کردن فرار میکنند و همسرشون و تنها میگذارند.

وظایف خودشون و بعنوان یک همسر اصلا انجام نمیدند.
درسته رضایت پدر و مادر واجبه، اما نباید برای جلب رضایت والدین از وظایف همسری خودشون غافل بشوند.

البته این وسط شما هم مقصر هستید، باید زودتر از اینها بفکر این وابستگی افراطی میبودید.اما هنوز هم دیر نشده میتونین از یک مشاور راه حل تخصصی بگیرید و آنرا بکار ببرید.

مگر قبل از ازدواج در رابطه با محل زندگیتون به توافق نرسیدید.؟

[هم آوا]

Aramesh عزیزم
وقتی همسرت نمیخاد بمونه تو چطور میخای راضیش کنی ... یه مرد وقتی نمیخاد کاری رو بکنه چطور میشه مجبورش کرد؟؟؟!!!! ... والا من تو ایران ندیدم که مردی رو مجبور به کاری کرد چون اینجا مرد سالاریه
فقط گاها میشه از سیاست ها و نرمش های زنانه برای کند کردن روند یه فعالیت استفاده کرد اما شوهر شما 3 ماهه که رو تصمیم خودش پابرجاست ... برام خیلی عجیبه که با خودش فکر نمیکنه زن من شبها تنها توی اون خونه اتفاقی براش نمیافته؟؟!!!! آیا اونقدری که خودش رو در قبال زندگی مادر و خواهرش مسئول میدونه در مقابل شما هم مسئولیتش رو میپذیره ؟؟؟!!! به نظرم از همسرت سوال کن که دقیقا چه کسانی رو ناموس خودش حساب میکنه ؟ به نظرم در تشخیص این امر دچار اختلال شده... از یه بنده خدایی بعد 10 سال زندگی مشترک پرسیدن آقای فلانی ناموست کیه ؟ این بنده خدا گفت مادرم-خواهرم ... همه رو نام برد و در آخر گفت زنم این آقا هنوز نمیدونست اول در مقابل همسرش مسئولیت داره و ناموس اولش زنشه
اگه میخای تخصصی مشاوره بگیری به نظرم عوض انجمن آزاد بشو به جای اینکه هر بار که شوهرت رو میبینی باهاش راجع به این موضوع بحث کنی و درگیریها باعث بشه که هر بار بره ودیرتر و دیرتر بهت سر بزنه