من خوشحال و خوشبختم. میخوام خوشحال تر و پرانرژی باشم.

[she]

سلام.
یک روز کاری تموم شده. به خوبی و سلامت. برمی گردم خونه. خوبم. این آخر هفته مهمون دارم. فامیل های درجه 1 شوهرم. اون هایی که به حساب میان.
من همه چیز رو مرتب کردم. من به همه کارهام میرسم. من دارم همه چی رو مثبت می بینم. همسرم کمکم میکنه. میخوام خوش رو و مثبت باشم...

همسرم خوب تر از اونیه که بخواد ناراحتم کنه. من همه ی حواسم به کدبانو بودن خودمه...

این یه شروع دوباره نیست. یه روند همیشگیه.

من پر از خوشحالیم.

آقای مدیر همدردی لطفا این تاپیک رو نبندین. من بهش احتیاج دارم.

[paiize]

سلام خانمی.چقدردلمون واست تنگ شده بود.چه خوب که برگشتی.خداروشکرکه همه چی خوبه.

[she]

من به چه چیزهایی پایبندم؟ چه اصولی برای خودم دارم؟ باید خط قرمزهام معلوم باشه.

مهمونی خوش گذشت. عالی بود. خدا رو شکر. من میزبان خوبی بودم. خوب تر از حد انتظار مهمان ها و شوهرم. اما چرا؟ چون به یه جمله پایبند بودم. یه نصیحت مردانه :

"خوش رو باش، مهربون باش، بذار شوهرت هر طور که دوست داره رفتار کنه(گیر نده، آزادش بذار)."

همسرم راضی و آرومه. ازم تشکر کرد. خودم هم راضی هستم.

[terme00]

بهتون تبریک میگم که به این حس شیرین رسیدین
ما رو هم از تجربه ها و راهنماییهاتون بی نصیب نذارین

[she]

یک راه و روش درست رو انتخاب کردن و به اون متعهد بودن و اونو با تداوم و به تدریج طی کردن...

تداوم....

تدریج...

تعهد...

تداوم : صبر می خواد. حوصله می خواهد، پشتکار میخواد، گاهی بی خیالی ظاهری می خواد نسبت به چیزهایی که میخوان منحرفت کنن. امیدواری و انرژی می خواد.

تدریج : قرار نیست خودنمایی کنی، آروم و آروم و منطقی. ذره ذره و با آرامش. آرامش می خواد. کافیه نمودار رو به صعود باشه.

تعهد : نظم می خواد، پایبندی به مقررات لازمه. زتدگی باید تابع قانون باشه. ساعت، دقیقه ها، ثانیه ها، آدم هاف حرف ها، قول ها و قرارها، قواعد رو اگر هم گاهی لازم به نظر نمیاد، تو جدی بگیر.

اولویت ها رو مشخص کن:
اگر نمیخوای آشغال توی خیابون بریزی، هیچ وقت نریز.
اگر قرار نیست صبح ها دیر سر کار برسی، هیچ وقت دیر نکن.
اگر قرار نیست پشت سر کسی حرف بزنی، هیچ وقت غیبت کسی رو نکن. راجع به هیچ کس بد نگو، این خط قرمزت باشه...
اگر به تلقین مثبت اعتقاد داری، هیچ وقت تلقین منفی نکن. حرفها و فکرهای مثبت رو تکرار کن.
اگر خوشبختی، پس بخند!


شوهرم رفتار و کردار خوبی داره و خدا رو شکر که من ازش راضیم.

ما مهمونی خوبی رو پشت سر گذاشتیم.

اون این ماه برام پول میریزه، همون مقداری رو که میتونه.

اون امروز خوش رو تر از همیشه به خونه میاد.

امروز مدیرم از من راضیه. من بهترین گزارش کار رو بهش تحویل میدم.

امروز همه ی ظرف ها رو با همسرم می شورم و همه جا رو دوباره مرتب می کنم.

برای خونه تکونی برنامه ریزی می کنم.

[khaleghezey]

کجایی بابا درود

کشتی مارو چه خبر چیکارا میکنی بشین کامل توضیح بده ببینیم چه خبره چی شده خداروشکر خوشحالی

خداوکیلی هرروز توی همدردی من تنها نه خیلی های دیگه منتظر بودن ببین نتیجه چی میشه کامل بنویس

- - - Updated - - -



خیلی نامردی شد اینوسط در حق من فکر کردم زودی بنویسم اولین نفرم

ولی خداوکیلی خیلی خیلی خوشحالم از صبح سرم خلوت بود دوتا مشتری داشتم یکیش که هیچی سود نداشت دومیشم که نسیه بودش ولی درکل واجب شد این خبر خوب رو به همسرم بدم اونم خیلی خوشحال میشه .
حالا تعریف کن این چند وقته نبودی چیکارا کردی شوووهرت اینقدی حرف گوش کن و خوب شده؟

- - - Updated - - -

خداوکیلی یه لحظه وایسا این چیه اخه نوشتی ؟!!!!

امروز همه ی ظرف ها رو با همسرم می شورم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

capitan کجایی باز بیا به من بگو زن ذلیل

[capitan]

اگر نمیخوای آشغال توی خیابون بریزی، هیچ وقت نریز.
اگر قرار نیست صبح ها دیر سر کار برسی، هیچ وقت دیر نکن.
اگر قرار نیست پشت سر کسی حرف بزنی، هیچ وقت غیبت کسی رو نکن. راجع به هیچ کس بد نگو، این خط قرمزت باشه...
اگر به تلقین مثبت اعتقاد داری، هیچ وقت تلقین منفی نکن. حرفها و فکرهای مثبت رو تکرار کن.
اگر خوشبختی، پس بخند!

اینا رو یادم میمونه. جالب بود "هیچ وقت"

خاله قزی تو تایپیکای دخترونه چیکار میکنی؟!

[she]

سلام دوستان. من برگشتم توی این تاپیک که باز بنویسم، فکر کردم اشتباهی اومدم! از پست هاتون ممنونم... راستش آخرین بار که اینجا نوشتم قرار بود بریم شهرستان و قرار بود همه چیز خوب باشه اما نبود. نشد.

من هیچ اشتباهی نکردم. هیچ اشتباهی. تک تک نکات لازم و ایمنی رو رعایت کردم. اما وقتی خسته و کوفته از راه رسیدیم خونه مون، هنوز لباس هامون رو در نیاورده بودیم که همسرم دعوا رو شروع کرد. یه دعوای خیلی بد و بدون هیج دلیلی.

ماجرا این بود که رفتار خونواده اش با ما علنی تر و بدون رودربایستی تر شده. همه اون چیزهایی که از بدی هاشون اوایل ازدواج می گفتم و شوهرم نمی پذیرفت حالا علناً داره میبینه و بعد با خانواده من مقایسه می کنه و اعصابش خورد میشه.
این بود که دست پیش رو گرفت که پس نیوفته. فکر می کرد من باز هم می خوام گلایه کنم از خانواده اش و پذیرفته بود که حق دارم. بنابراین یه دعوای زرگری راه انداخت.

من که نمی فهمیدم چی میگه فقط بهش می گفتم که تو دیوونه شدی! و نتونستم اون وضعیت رو کنترل کنم. هنوز لباسم تنم بود و بعد از 10 ساعت توی جاده بودن خسته بودم و نمی فهمی دم چش شده و چی داره میگه. بدتر از همه شروع کرد به پدر و مادرم گیر دادن و گفت که فلان حرف ها رو زدن که همش دروغ محض بود. ما همش کنار هم بودیم و اون اصلن با والدین من تنها نمونده بود و حتی اگر می خواستم هم نمی تونستم باور کنم.
.
.
بعد از اون ماجرا دیگه نیومدم بنویسم. مریض شدم و از گردن تا نوک پام سر میشد و تپش قلب گرفتم و رفتم آزمایش دادم و سردرد و گریه و ... کم آورده بودم. رفتارش غیرقابل تحمل شده بود.
.
.
تا اینکه چند وقتی به خاطر اومدن یه مهمون اوضاع بهتر شد... باز هم 22 بهمن رفتیم شهرستان و رفتار شوهرم بدتر از همیشه بود. خیلی خیلی نفرت آمیز. تا اینکه جلوی خانواده ام دعوامون شد. پدر و مادرم اوضاع رو کنترل کردند و با حرفها و رفتار درست مادرم اعتمادش رو جلب کردند و با هر دومون حرف زدند و از هر دومون قول گرفتند که با هم همدل و یک رای باشیم.
.
.

اوضاع چندان بهتر نشد. اون کینه ایه و از هر حرفی پرونده درست می کنه. اما من هم باعث خیلی از حرف های مزخرفی هستم که حالا توی فکر و ذهن اون مونده و چرک کرده.


هفته ی گذشته مطابق سلیقه ی خودش و خانواده اش، همه اون ها رو مهمون کردیم و من فقط لبخند زدم و ابراز خوشحالی کردم و نسبت به کوتاهی های شوهرم بی اعتنا موندم.

حالا اون دوباره راضی به نظر میاد.

حالا دارم اشتباهاتم رو لیست می کنم و می خوام به همین لبخند و بی اعتنایی به بدی ها و مثبت نگاه کردن و اعتماد به نفس و همه اونچه یاد گرفتم عمل کنم و ادامه بدم...


- - - Updated - - -


اینجا که من ایستادم، هر اشتباه کوچیکی به معنای سقوط به دره است.

و هر قدم مثبت بزرگی فقط یه قدم مثبت کوچیکه.

ولی من تداوم و تدریج و تعهد رو در پیش گرفتم و دیگه نمی خوام اوضاع زیگزاکی (خوب/بد/خوب/بد) داشته باشم. می خوام همش نمودار صعودی خوب و بهتر و بهتر باشه.

- - - Updated - - -

راجع به ظرفا... :)
بهتره کم کم شروع کنه به فعالیت توی کارهای خونه... بهتره یه قدمی برداره. بایدی نیست البته.. من حتی پیشنهادی هم بهش نمیدم. مختاره که خودش تصمیم بگیره. خیالتون راحت آقای خاله قزی!

برای پرده ها و خونه تکونی هم همینطور. در شرایط جراتمندی نیستم فعلن.

[khaleghezey]

اولا چرا لایک و تشکر نزدی اینهمه ذوق زده شدم پست دادم

دوما کاپیتان جان فدات شم بعدا به حسابت میرسم پوستتو میکنم خیالت تخت

دقیقا به مشکل خوبی اشاره کردی خودت کامل متوجه شدی چه خبره و شوهرت چرا اینکارو میکنه داره فرار رو به جلو میکنه.انصافا سیستمدار قهاریه واقعا دمش گرم که کارش درسته.
این گل تقدیم به شما که میدونستی چرا اینکارو میکنه و خداروکری هم چیزی نگفتی

درسته همش دنبال بهتر شدنی ولی خواهشا خودتو اذیت نکن لطفا یکم بخودت استراحت بده خداوکیلی همینی هم که هستی از بیست بخوام بهت نمره بدم 18یا 19 میدم چرا داری خودتو اذیت میکنی؟ شوهرتم مقصر نیست فقط نمیخواد جلوی تو کم بیاره واسش سخته واسه یه مرد خیلی سخته کم بیاره جلوی همسرش و خانواده همسرش مخصوصا اینکه تو هم خیلی خوبی و خانوادتم دوسش دارن و اخلاقای خوبی دارن نمیخواد کم بیاره همین میبینه خانوادش چجوری هستن.

در مورد خودمم همینجوری هستم وقتی میرم خونه پدرخانومم الکی هم شده گیر میدم کلا خوشم نمیاد کم بیارما یکجورایی واسه ما مردا افت داره همسرمم اتفاقا خیلی خوبه خیلی هم دوسش داره و خیلی هم بهش افتخار میکنم شوهر شما هم همینجوریه.انصافا هم آدمای خیلی خوبی هستن راستی خانومم همش همینو میگه:ااااااااااااا چطور میری خونه بابات یک گوشه میشی ساکت هیچی نمیگی در ورد هیچی نظر نمیدی وقتی میای خونه ما دم در میاری

بخدا واسه شما هم همینه.

گرچه بازم گفتم الانم میگم ما مردا همینیم که هستیم خودمونم خیلی دوس داریم عاشق خودمونیم

- - - Updated - - -

بانو she در مورد ظرفا داستان داره قضیش این کاپیتان با یه بنده خدای دیگه هی بهم گیر میدن تو چرا همش طرف دخترا رو میگیری و زن ذلیلی واسه این از خودم دفاع کردم.

ولی انصافا ظرف شستن خیلی یجوریه واسه من یکی هرکاری کنم اینکارو نمیتونم خیلی بهم برمیخوره بخدا اصلا حس مردونه ندارم.ولی خونه تکونی رو انجام میدم و بقیه کارای خونه کمک میکنم کاری بگه همسرم

[she]

واسه لاک و تشکر حق با شماست. گفتم اول جواب پستتون رو بدم تا نرفتی! الان انجام شد با کمال میل و اگر صبر می کردی هم انجام میشد جتمن. :)

واقعن ممنونم از اینکه اهمیت میدی و پیگیری می کنی و نظر میدی و راهنماییم می کنی. جدا می گم.

شما آقایون همیشه همینجوری هستینا خداییش. بابا صبر کنین ما تشکر می کنیم.

.
ولی راهی هم هست که اون خانواده منو مث خانواده ی خودش بدونه. این باید شدنی باشه. مگه نه؟