سلام به همگی
مشکلی هست که سالها با منه و خیلی راه ها رو رفتم که مشکل حل بشه اما خواستم از شما
راهنمایی بخوام شاید بتونین کمکم کنین.
خواهری دارم که از خودم بزرگتره و همکارمم هست.
متاسفانه علی رغم علاقه ای که بهم داریم به قول قدیمی ها آبمون در یک جو نمیره و بیشتر مشکلمون
هم در محل کاره!
اونم به دلیل منفی بافی و حواس پرتی و عصبی بودن خواهرم!
توی خونه سعی می کنم کاری به کارش نداشته باشم تا بحثمون نشه اما توی محل کار نمیشه.
خیلی سعی کردم که باهاش راه بیام اما نشد و دیگه بریدم.
مثلا تصور کنین یک روز صبح پر انرژی از خونه بیای بیرون و یک نفر کنارتون هر روز غر بزنه و هر کاری رو که
بهش بسپرین از خاطر ببره و اگر چیزی بهش بگین دعوا راه بندازه و خوب چون محیط کاره من علاقه ندارم
همکارا فکر کنن ما با هم مشکل داریم!
مثلا یک موضوع رو مجبورم براش 2 بار توضیح بدم و بار اول اصلا گوش نمیده! و دوباره همون سوال رو میپرسه!
در کل آدم افسرده ایه و فوق العاده منفی نگر و گوشه گیر و انزوا طلب!
اعتماد به نفس پایینی هم داره.
چون ازش کوچکتر هستم و در عین حال مافوقش سرکار هستم اگر حرفی بزنم ناراحت میشه و میگه
داری بزرگتری می کنی خانم مدیر!!!!!! و حسابی قلب منو می شکنه!
صبور بودم تا حالا اما هر آدمی ظرفیتی داره!
از طرفی هم وقتی دائم می بینم که حواسش پرته و باید روزی 10 بار کارهاش رو یادآوری کنم کلافه
میشم.
باور کنید روزی 2 ساعت انرژی و وقت من صرف توضیحات و رفع سوء تفاهمان میره و خستم می کنه!
طبیعیه من هم از کوره در میرم گاهی و میشه اونچه نباید بشه.
میخوام بدونم باید چه رفتاری رو در مقابل این رفتارهاش پیشه کنم؟





چقد اذیت میشدم.چون علاوه براینکه مهربونی خیلی سختگیری..و این ادمو دلزده میکنه و ناراحت.



اون منفی بافه یا مثبت اندیش..فلانه یا بهمانه به خودش مربوطه..تو نباید قضاوت یا حتی نقدش کنی.فقط جاهایی که دچار کنتاکت میشین رو حل کن.که بازم فقط همون حواسپرتیه.

علاقه مندی ها (Bookmarks)