ترس از بچه دار شدن

[نيلوفر84]

سلام دوستان خواهش ميكنم منو راهنمايي كنيد نزديكه 4ساله ازدواج كردم 32 سالمه من از اول زياد علاقه به بچه نداشتم هميشه از اين مساله بدم ميومد شوهرم هم ميدنه من زياد دوست ندارم به خاطر همين براي بچه دار شدن اقدامي نكرديم الان يه مدته هر جا ميريم اقوام شوهرم وخانوادش ازمون ميپرسن بچه دار نميشيد اين مساله باعث ناراحتي من ميشه احساس ميكنم خانواده شوهرم يك نقطه ضعف پيدا كردن وميخان منو اذيت كنن .يه جوري حرف ميزنن كه انگار نداشتن بچه عيب وايراده .از طر في بچه دوست ندارم از طرفي از تيكه وكنايه خانوادش كه بچه نداشتن مارا هي به رخ ميكش ن واون نقطه ضعف ميدونن ناراحتم نميدونم چكار كنم

[sisili]

سلام
به تالار همدردی خوش اومدی.
می شه دلیل اینکه از بچه خوشت نمیاد و توضیح بدی؟
هر زنی دوست داره یک روز مادر بشه اما اینکه شما دوست نداری باید حتما دلیلی داشته باشه. اون دلیل و بیشتر توضیح بده تا بتونیم کمکت کنیم.
اما در مورد خانواده همسرت:
این افکار و از خودت دور کن. این رسم زمونس که وقتی دختر و پسری با هم ازدواج کردن از سال دوم به بعد زمزمه های بچه شروع می شه. فکر نکن خانواده همسرت نقطه ضعف پیدا کردن. برعکس قدیمی تر ها بچه رو عامل دوام و بقای خانواده می دونن و فکر می کنن حتی زن و شوهری که با هم نمی سازند اگه بچه دار شوند به هم دل گرم می شن.
مطمئن باش خانواده همسرت به فکر بقای زندگیت هستن نه گیر اوردن نقطه ضعف و اذیت.
شما خودت رو این موضوع حساس شدی.
منتظر توضیحات بیشترت هستیم
موفق باشی

[نيلوفر84]

مرسي سيسيلي جون كه جواب دادي .راستش از دوران مجردي اين حسو داشتم . چون فكر ميكنم بچه آزادي ادمو محدود ميكنه بايد براش وقت بگذارم از وقت خودم بايد بزنم براي اون من شاغلم كارمندم .وقتي همكارام را ميبينم كه همه وقتشون وانرزيشونو براي مراقبت از بچه هاشون رسيدگي به درسهاشون و.... ميذارن بيشتر بدم مياد .وقتي ميبينم خانمهايي كه بچه دارشدن اندامشون به هم ميريزه چاق ميشن .....
يكي دوتا از همكارام كه با من ازدواج كردن بچه دار شدن همكارام همش از من ميپرسن پس توكي بچه مياري .سنت ميره بالا دير ميشه .من از بچه وبچه داري خوشم نمياد ولي انگار ديگران دارن منو مجبور ميكنن كه بچه دارشم بر خلاف ميل خودم

[ارتاوا]

مطمین باش بجه که بیاد محبت مادریت لذت نگهداریشو بهت میده که افسوس بخوری کاش زودتر اینکارو کرده بودی
البته این معمولشه
حالا شمارو دقیق نمیدونم

[silda]

سلام دوست عزیز
به نظرمن چون خارج ازگودقضاوت می کنیدواسه اون اینقدر از بچه بدتون میاددرسته خودمن هم زیاد از بچه خوشم نمیادولی هروقت این حرف رومی زنم همه میگن احساس آدم فرق می کنه وقتی خودش بچه دار شه ومن هم تاحدزیادی اینو قبول دارم :rolleyes:چون وقتی می بینم حالا مامان خودم چقدر به ماتوجه می کنه حتی بیشترازخودش (فداش بشم که چقدردوستش دارم)
درسته این رفتار همکاراتون شمارو ناراحت می کنه ولی مطمئن هستم اگه ازخودشون بپرسیدنه تنها ازاین کارشون ناراضی نیستن بلکه خیلی هم این کارودوست دارن

[نيلوفر84]

يك مشكل ديگه هم اينه شوهرم زياد اهل كمك كردن تو كارهاي خونه نيست ميترسم همه مسئوليتش به گردن خودم باشه واين براي من كه سر كار ميرم خيلي سخته .ميترسم شوهرم تو نگهداريش باهام همكاري نكنه

[367]

يك مشكل ديگه هم اينه شوهرم زياد اهل كمك كردن تو كارهاي خونه نيست ميترسم همه مسئوليتش به گردن خودم باشه واين براي من كه سر كار ميرم خيلي سخته .ميترسم شوهرم تو نگهداريش باهام همكاري نكنه

به احتمال فراوان با فعال شدن حس مادرانه شما، حس پدارانه ی همسر گرامیتان هم فعال میشه و باعث میشه که در این موضوع احساس مسئولیت بیشتر کنند.

[نيلوفر84]

به نظر شما درسته كه به خاطر اينكه ديگران به رخم نكشند كه بچه ندارم بچه دار شم .بدون اينكه خودم علاقه اي به بچه داشته باشم .به خاطر اينكه ميخام چيزي كم نداشته باشم .اين به معني زندگي كردن براي ديگران نيست ؟

[montana]

به نظر شما درسته كه به خاطر اينكه ديگران به رخم نكشند كه بچه ندارم بچه دار شم .بدون اينكه خودم علاقه اي به بچه داشته باشم .به خاطر اينكه ميخام چيزي كم نداشته باشم .اين به معني زندگي كردن براي ديگران نيست ؟

نه اصلا. این یک موضوع شخصی بین شما و شوهرتون هست ، اگه درک نمی کنن شما رو ، یک بار منطقی توضیح بدین که چرا ، اگه قانع نشدن که دیگه مشکل خودشونه.
اما در مورد بچه دار شدن یا نشدن ، سعی کنین یک کم تحقیق کنین ، مطلب بخونین و یا فیلم ببینین ، شاید حستون تغییر کرد. ( البته نه تحت فشار).

[hamed65]

سلام،

فکر نمی کنم این کار درستی باشه اگر شما به خاطر حرف دیگران چنین تصمیمی بگیرید.
به خصوص اگر خدایی نکرده نتوانید بچه رو دوست داشته باشید، و به او به عنوان یک موجود اضافه و ناخواسته نگاه کنید، خیلی به او ظلم می شود.

شما اول باید بر ترس خودتون غلبه کنید.

شما شاغل هستید؟ اگر نیستید وقت کافی برای بزرگ کردن او را دارید.
می توانید با شوهرتون راجع به این مسئله صحبت کنید. بگویید که ترس شما از این است که همه مسئولیتها بر دوش شما بیفتد. ببینید او تا چه حد حاضر است کمک شما بکند.
البته مطمئن باشید کمک خواهد کرد.

بالاخره وقتی یک نوزاد شیرین که از شما و اوست رو در آغوشتون قرار بدهند، مطمئنم تمام این نگرانیها را فراموش می کنید.
ولی عاقلانه تر این است که قبل از بچه دار شدن این مشکلات را حل کنید و ترستون رو کنار بگذارید. می توانید یک سری مقاله و کتاب راجع به نوزاد و تربیت کودک و ... بخوانید.

توکلتون هم به خدا باشه.

بالاخره اگر در سن بالاتر بچه دار شوید، این مشکل هست که فاصله سنی شما خیلی با او زیاد می شود. شاید کمتر هم را بفهمید. و همینطور کم حوصله تر می شوید.

به این هم فکر کنید که کودکی که شما الآن برای او زحمت می کشید، ان شا الله در دوران پیری او عصای دست شما خواهد بود.