سلام خانومی.
اینطوری که من از تاپیک اخرت متوجه شدم شما به هیچ عنوان نمیخوای از نامزدت جدا شی و از حرفهای دوستان هم ناراحت شدی.
باشه عزیزم به این راه ادامه بده امیدوارم که بعدها(بعد از عروسی) از تصمیمت پشیمون نشی.
من یه سوال دارم خانومی شما که میگی میخوام نامزدم و ببخشم میتونی این کارش و کامل از ذهنت بیرون کنی؟؟ مثلا اگه چند سال دیگه یه روزی به موبایل همسرت تماس بگیری و اون مشغول کار باشه و نتونه گوشیش و ج بده یا متوجه زنگت نشه شما این فکر که نکنه الان با کس دیگه ای هست عذابت نمیده؟؟؟ این فکر که الان کجاست و با کیه مثل خوره به جونت نمی افته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من به یه حرفی اعتقاد دارم اونم اینه که: اگه با وجود یک عشق به کس دیگری علاقه مند شدید حتما نفر دوم را انتخاب کن چون اگه واقعا نفر اول را دوست داشتی و عاشقش بودی نفر دوم اینجا جایی نداشت.
میدونم از حرفام ناراحت میشی ولی خانومی ما و من به خاطر خودت همه ی این حرفا رو میزنیم. وگرنه زندگیه شما به ما هیچ لطمه ای نمیزنه. خود دانید . موفق باشید.