مشکلاتم=اعتماد به نفس پایین+ فراموشی+حواس پرتی+اراده کم و...فک کنم مغزم داره از کار میوفته!

[do_ob]

سلام دوست خوبم.
راستش من از طرف خانواده در مورد درسام تحت فشار نبودم.از همون ورود به مدرسه درگیریه ذهنی خودم بود که باید برتر باشم.وگرنه الان از پدر من بپرسید که من ترم چندم،اصلا نمیدونه.ولی در مورد اعتماد به نفسم مطمئن هستم که مشکلات خانودگیم تاثیر زیادی داشته.تنشی که تو خوانوادم وجود داره و الان من بیشتر حسش میکنم.انتظاراتی که در مورد خانوادم دارم.جوری که الان تو خونه احساس آرامشی که باید باشه وجود نداره.زیاد بودن جمعیت خانوادمون هم باعثش هست،چون دیگه مادرم که منبع اصلی محبت من بود بیشتر وقتش مشغول رسیدگی به کارای خونه و خواهر کوچکترم و البته رسیدگی به مادر خودش هست.پدرمم که اصلن اهل محبت کردن نیس.و از طرف بقیه اعضای خانواده هم محبتی دریافت نمیکنم و گاهی حس میکنم تو خونه اضافیم.حتی تصمیم گرفتم روزایی که کلاس ندارم هم برم دانشگاه و تو کتابخونه اونجا بمونم،تا کمتر تو محیط خونواده باشم.چون وقتی تو خونه هستم بیشتر متوجه کمبودام میشم.[/quote]

طنین جان دوست عزیزم

من دوباره اولین پستتو خوندم مشکلات شما دو بخشه یکی مشکلاتی که از ابتدا احساس میکردی درگیرش هستی(2،6،8) و بخش دوم مشکلاتی که تازه بهش پی بردی و آزارت میده(شماره 1،3،4و5 و 7).
(البته لابلای حرفات گفتی هیچ شوک خاصی برات به وجود نیومده. اما در پست اخیرت به وجود مشکلات عمده ای در خانواده اشاره کردی و همین قطع موقت محبتی که از مادرت دریافت میکردی میتونه یه شوک به حساب بیاد...)

در بخش اول کاملا مشخصه که شخصیت کمالگرایی داری و از حرفات میشه بهش پی برد.
همین که خودتو به خاطر کوچکترین اشتباهی سرزنش میکنی و یا نمیتونی خودتو با وجود مشکلاتی که برات به وجود اومده به خاطر نمرات کم یا اشتباهاتی که غیر عمد انجام دادی ببخشی نشانه اینه که شما همواره توقعت از خودت غیر واقعی و بیش از اندازه هست و این باعث یه نوع فوبیا از قرار گرفتن در موقعیت های خاص رقابتی میشه. روانکاوی این مسئله که این نوع نگاه ایده آل گرایانه شما از کجا نشات میگیره با خودته ! معمولا محیط خانواده یکی از بستر های ایجاد شخصیت های کمال گراست که 100 درصد نیست و در مورد شما ممکنه علل دیگه ای باعث ایجاد اون بشه.


اما بخش دوم: یه بخشی از مشکلاتت که موقتیه و اخیرا به وجود اومده مثه فراموشی و عدم تمرکز ممکنه نشان از افسردگی شما داشته باشه که به خاطر مسائلی که خودت گفتی در خانواده به وجود اومده و حتی مشکلات همیشگی شما رو هم تشدید کرده.

دوست عزیزم بهت پیشنهاد میکنم اگه احساس میکنی که فراموشیت خیلی حاد شده و در کارهای روزمره ات اختلال ایجاد میکنه حتما به متخصص یا مشاور مراجعه کنی.


از نظر من کشف علت دقیق و ریشه یابی بروز این مشکلات خیلی به برطرف شدنشون کمک میکنه.

برات آرامشو آرزو میکنم

[tanin-91]

سلام دوست خوبم.
راستش من از طرف خانواده در مورد درسام تحت فشار نبودم.از همون ورود به مدرسه درگیریه ذهنی خودم بود که باید برتر باشم.وگرنه الان از پدر من بپرسید که من ترم چندم،اصلا نمیدونه.ولی در مورد اعتماد به نفسم مطمئن هستم که مشکلات خانودگیم تاثیر زیادی داشته.تنشی که تو خوانوادم وجود داره و الان من بیشتر حسش میکنم.انتظاراتی که در مورد خانوادم دارم.جوری که الان تو خونه احساس آرامشی که باید باشه وجود نداره.زیاد بودن جمعیت خانوادمون هم باعثش هست،چون دیگه مادرم که منبع اصلی محبت من بود بیشتر وقتش مشغول رسیدگی به کارای خونه و خواهر کوچکترم و البته رسیدگی به مادر خودش هست.پدرمم که اصلن اهل محبت کردن نیس.و از طرف بقیه اعضای خانواده هم محبتی دریافت نمیکنم و گاهی حس میکنم تو خونه اضافیم.حتی تصمیم گرفتم روزایی که کلاس ندارم هم برم دانشگاه و تو کتابخونه اونجا بمونم،تا کمتر تو محیط خونواده باشم.چون وقتی تو خونه هستم بیشتر متوجه کمبودام میشم.

طنین جان دوست عزیزم

من دوباره اولین پستتو خوندم مشکلات شما دو بخشه یکی مشکلاتی که از ابتدا احساس میکردی درگیرش هستی(2،6،8) و بخش دوم مشکلاتی که تازه بهش پی بردی و آزارت میده(شماره 1،3،4و5 و 7).
(البته لابلای حرفات گفتی هیچ شوک خاصی برات به وجود نیومده. اما در پست اخیرت به وجود مشکلات عمده ای در خانواده اشاره کردی و همین قطع موقت محبتی که از مادرت دریافت میکردی میتونه یه شوک به حساب بیاد...)

در بخش اول کاملا مشخصه که شخصیت کمالگرایی داری و از حرفات میشه بهش پی برد.
همین که خودتو به خاطر کوچکترین اشتباهی سرزنش میکنی و یا نمیتونی خودتو با وجود مشکلاتی که برات به وجود اومده به خاطر نمرات کم یا اشتباهاتی که غیر عمد انجام دادی ببخشی نشانه اینه که شما همواره توقعت از خودت غیر واقعی و بیش از اندازه هست و این باعث یه نوع فوبیا از قرار گرفتن در موقعیت های خاص رقابتی میشه. روانکاوی این مسئله که این نوع نگاه ایده آل گرایانه شما از کجا نشات میگیره با خودته ! معمولا محیط خانواده یکی از بستر های ایجاد شخصیت های کمال گراست که 100 درصد نیست و در مورد شما ممکنه علل دیگه ای باعث ایجاد اون بشه.


اما بخش دوم: یه بخشی از مشکلاتت که موقتیه و اخیرا به وجود اومده مثه فراموشی و عدم تمرکز ممکنه نشان از افسردگی شما داشته باشه که به خاطر مسائلی که خودت گفتی در خانواده به وجود اومده و حتی مشکلات همیشگی شما رو هم تشدید کرده.

دوست عزیزم بهت پیشنهاد میکنم اگه احساس میکنی که فراموشیت خیلی حاد شده و در کارهای روزمره ات اختلال ایجاد میکنه حتما به متخصص یا مشاور مراجعه کنی.


از نظر من کشف علت دقیق و ریشه یابی بروز این مشکلات خیلی به برطرف شدنشون کمک میکنه.

برات آرامشو آرزو میکنم [/quote]

ممنون از پاسخت
شهر ما شهر کوچیکیه و مشاور و روانشناس های خبره ای نداره.چند باری خاستم پیش مشاوره داشنگاه برم که هی پشت گوش انداختم.ولی تصمیم جدی دارم که حتما یه سر برم ببینم مشکلم به کجا میرسه.
به نظر شما این درسته که از محیط خانواده کمی فاصله بگیرم و بیشتر وقتمو تو دانشگاه بگذرونم؟فاصله گرفتن ازش بهم کمک میکنه؟

[do_ob]

ممنون از پاسخت
شهر ما شهر کوچیکیه و مشاور و روانشناس های خبره ای نداره.چند باری خاستم پیش مشاوره داشنگاه برم که هی پشت گوش انداختم.ولی تصمیم جدی دارم که حتما یه سر برم ببینم مشکلم به کجا میرسه.
به نظر شما این درسته که از محیط خانواده کمی فاصله بگیرم و بیشتر وقتمو تو دانشگاه بگذرونم؟فاصله گرفتن ازش بهم کمک میکنه؟[/quote]


خوب این فاصله گرفتن طبعا بی تاثیر نیست و در کوتاه مدت باعث میشه کمتر اعصابت خورد بشه و آرامش بیشتری داشته باشی.

ضمن اینکه میتونی از این فرصت ایجاد شده استفاده کنی و بیشتر درسهاتو مرور کنی که با این کار هوشمندانه ات از شرایط بد موجود یک فرصت برای رسیدن به اهدافت به وجود آوردی.

مطمئن باش یه روزی این مشکلات تموم میشه و شما یه تجربه ی خوب بدست میاری و اونم اینکه میشه مشکلات رو با صبر و چاره اندیشی پشت سر گذاشت.