پيامدهاي منفي از دست دادن خويشتن داري کدامند؟
اگر نتوانيد در زندگي خويشتن دار باشيد، ممکن است:
-تنها روي مسائل ديگران تمرکز داشته و از توجه به مسائل خود باز بمانيد.
-از اثرات منفي برخي رفتارها مانند اعتياد به الکل، وابستگي هاي دارويي، پرخوري، ارتباط جنسي نا خواسته، روابط ناهنجار، خريدهاي بي مورد، قمارکردن و مصرف دخانيات رنج ببريد.
-به خاطر ضعف و ناتواني خود در ايجاد تعادل و تحت کنترل داشتن زندگي تان، افسرده و دلسرد شويد.
-براي کنترل زندگي تان شديدا به ديگران وابسته شويد.
-در دام تفکر کمال گراها و ايده آليست ها بيفتيد که معتقدند رضايت شما از انجام يک کار مهم نيست، چرا که آن کارهنوز هم جاي تکامل دارد و اين کافي نيست.
-کنترل محدوده هاي احساسي را که مي بايست حفظ شوند از دست بدهيد.
-در شروع و پايان روابط با ديگران سردرگم شويد.
-واکنش هايي که در برابر يک موقعيت از خود نشان مي دهيد، کاملا عصبي و بيش از حد احساسي بوده و يا فرو کش شده، تحليل رفته و خالي از احساس باشد، که هيچ کدام از آنها مناسب نبوده و براي سلامتي مضر است.
-جدايي از مردم، مکان ها يا چيزهايي را که براي شما ضرر دارد غير ممکن ببينيد.
-اين قدرت را در خود نبينيد که تعادل را در زندگي تان برقرار سازيد.
-دردام احساس درماندگي بيفتيد و خود را مجاب کنيد که توانايي مراقبت از خود را نداشته و بنابراين زمام زندگي را روز به روز بيشتر از دست دهيد.
-از ديگران براي حل مشکلات خود کمک بخواهيد تا زندگي تان را کنترل کنيد.
-اين تفکر در شما رخنه کند که به خاطر مشکلات زياد، کار، تلاش و کمبود امکانات نمي توان تعادل را در زندگي برقرار کرد؛ حال اينکه افراد، مکانها و مسائل بسيارديگري وجود دارند که مي توانيد روي آنها تمرکز کنيد.
-حتي عزت نفس تان پايين بيايد، زيرا نمي توانيد باور کنيد که به اندازه کافي ارزش و قدرت داريد که زندگي خود را تحت کنترل بگيريد.










علاقه مندی ها (Bookmarks)