سلام.خیلی با ارزش هست که به فکرخیانت نیستی وبا ارزشتراینکه به فکر درست کردن هستی.من دو نکته بنظرم میرسه۱_اول اینکه عشق رو بایک نوع کمالگرایی ترکیب کردی و نگرانی من اینه سیمایی دست نیافتنی ازعشق توذهنت باشه.مثلا لرزش دل همیشه تکرارنمیشه بالاخره اونم عادی میشه.بیشترین معیاربرای سنجش عشق، آرامش هست.دوم:مطابق تحقیقات روانشناسی انسانها اگریک درصد احتمال بدن که میتونستن یک عشق جالبتروبهتر داشته باشن مغز شروع به سناریو سازی وفانتزی سازی ازآنچه رخ نداده میکندوبرعکس اگربپذیرد که تنهاسهم وقسمت زندگیش همون بوده که الان دراختیار دارد نوع تفکراتش تغییرمیکنه واحساس دلپذیرتری همراه بانوعی شکرگزای بهش دست میدهد
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)