جه طلاق چه آشتی میخواهم صحیح رفتار کنم

[نوروزیان.]

بهارجان ببین بالهای صداقت قصد سرزنش شما را ندارد. بهار عزیزم بگذار بگویم منظور بالهای صداقت چیست. شما دو راه داشتی بهار عزیز. راه آشتی و راه جدایی. شما خودتان راه آشتی را انتخاب کرده اید. خوب بالهای صداقت هم فقط گفت کسی که راه آشتی را انتخاب می کند باید آگاهانه انتخاب کند. باید بداند که این راه چه ملزوماتی دارد و چه سختی هایی دارد و چه توشه ای برای این راه لازم است. درست مثل کسی که خودش قبلا به سفری رفته است و حالا به کسی که می خواهد تازه قدم در این مسیر بگذارد از تجربه ها و شناسه هایی که در این راه به دست اورده می گوید. مثلا می داند که این راه برفی است و لباس گرم لازم است وگرنه مسافر تازه مجبور می شود برگردد یا اینکه جانش به خطر می افتد و یخ می زند.
بالهای صداقت دقیقا شما را راهنمایی کرده است که این راه چگونه است و چگونه باید پیموده شود و می ترسد شما اگر این ملزومات سفر را فراهم نکنید در راه دچار حادثه شوید و علاوه بر اینکه به مقصد نمی رسید آسیب های جدی نیز به شما وارد شود.
بهار جان ببین من خودم به شخصه اعتقاد چندانی به حفظ زندگی مشترک با شرایط دشوار ندارم. من انتخابم شخص خودم این نیست که هر مشکلی در زندگی مشترکم پیش آمد باید زندگی ام را حفظ کنم. این یک انتخاب است. زنی دلش می خواهد زندگی اش با همه مشکلات حفظ شود و زن دیگری دلش می خواهد به جای این کار بقیه زندگی اش را در راه دیگری صرف کند.
این دو راه کاملا با هم متفاوت است اما یک وجه اشتراک دارد. هر راهی را انتخاب کنی باید با آگاهی از سختی ها و ملزومات آن راه واردش شوی. مثل مسافری که خودش را مطابق مسیری که دارد آماده می کند. خیلی چیزها خلاف میل اوست اما چون سفر برایش مهمتر است آن چیزهای ناخوشایند را با جان و دل قبول می کند. من کوهنوردی که می رفتم مجبور بودم کوله ای که وسایل زیاد سنگینش می کرد با خودم ببرم. این کار مشکل بود. اما این کار را با جان و دل می کردم. چون می دانستم این کوله و وسایل آن ضامن جان من در مقابل خطرات کوهستان است و حتی اگر بدون این کوله به کوهستان بیایم کارم دیوانگی محض است.
حالا شما هم اگر راه آشتی و حفظ زندگی را انتخاب کرده ای باید این کوله سنگین را که بالهای صداقت می گوید بردار ، با جان و دل به دوش بکشی و حتی خوشحال هم باشی که در مقابل حوادثی که در انتظارت است یک ضامن قوی و ایمنی زیاد داری و آسیب نخواهی دید.

بهار جان خوب فکرهایت را بکن. اگر واقعا راه ماندن و حفظ این زندگی را انتخاب کرده ای باید ملزومات آن را هم از ته دلت قبول کنی.
مگر اینکه به این نتیجه برسی که انتخابت واقعا حفظ این زندگی نیست و برنامه دیگری برای زندگی ات داری.