پسری که ارش خوشم میومد ازم خوشش اومده! چیکار کنم پاپیش بزاره؟ میترسم اشتباه کنم

[سمانه:)]

مرسی سنجاب عزیز. ایرادی نداره که تند نوشتید. اتفاقا من پریروز پیش یه مشاور مجرب شهرمون رفتم و ایشون گفت خیلی پخته و بالغانه رفتار کردم. خدارو شکر. ماه ها هم نیست. فکر نمیکنم به 3 ماه کشیده شده باشه. من ذهنمم خیلی درگیر ایشون نیست و روی دست خونوادمم نموندم، چیزی که هست اینه که من فکر میکنم ایشون و من مناسب هم میتونیم باشیم و از طرفی بسترش هم برامون فراهمه، تا یه جاهایی هم پیش رفته بودیم. اما نشد. فکر نمیکنم آقایون تا این حدی هم که شما میگین فارغ از شرایط و غرورو اتفاقات پیش اومده فقط صرف خواستن یه دختر براشون مهم باشه. حداقل این آدمی که من دیدم شرایط مختلفو در نظر میگیره.و قطعا رفتار من در برداشت ایشون در شرایط موثره، درسته که من نیتونم خواستگاری کنم، ولی میتونم پسری که ازش خوشم میاد و رفتارش به وضوح نشون میده که ازم خوشش میادو به سمت خواستگاری سوق بدم. شما خودتون واقعا تا به حال پسری رو دیدین که بدون اینکه رفتار طرفش براش مهم باشه، بگه من اینو میخوام؟ منظورمم از رفتار به هیچ عنوان ایما و اشاره و نامه و... نیست. من دختری نیستم که بخوام خودمو به سرنوشت بسپرم و بگم هرچه پیش آید خوش آید. علیرغم عزت نفسم، تربیت صحیح خانوادگیم و متدین بودنم، میخوام نقش فعالانه خودم توی زندگیمو حفظ کنم. من نمیخوام منفعل باشم. و منفعل بودن دقیقا چیزیه که توی این انجمن همه دارن از هم تقاضا میکنن.چه توی تاپیک آقایون، چه تاپیک خانوما. به آقایون میگن تو کاری نکن اگه دختره بخوادت بهت نه نمیگه. به خانوما میگن تو کاری نکن اگه پسره بخوادت خودش میاد جلو. مگه خواستن، مگه نه نگفتن و مگه جلو اومدن همیشه خیلی ساده است؟ تا به حال نشنیدین از پیچیدگی هاش؟ نشنیدین از روانشناسی آدما؟ آدما اصلا این موجودات ساده ای نیستن که بیشتر راهنمایی دهندگان اینجا میگن. اینجا هرکسی تاپیک منو خوند فکر کرد من یه دختربچه احساساتیِ احتمالا روی دست والدین مونده هستم که احساس کرده شاهزاده رویاهاش از راه رسیده و حالا هم عاشقش شده و منتظره این آهزاده عطسه کنه تا عطسشو به عشق تعبیر کنه. نه اصلا همچین چیزی نیست. من دختری هستم که از لحاظ مختلف موقعیت خوبی دارم و از هرکسی هم خوشم نمیاد. من این آقا رو مناسب خودم دیدم و خودمو مناسب اون، و دارم با چشمام میبینم که الان شرایط طوریه که انگار همه چیز منتظر یه جرقه است. شرایط الان بالقوه است و من میخوام کمک کنم بالفعل بشه. برای همینم اومدم اینجا که آقایون و خانما با تجربه هاشون، با شناختشون از یه آقا توی این شرایط، منو راهنمایی کنن. اما دوستان به سخره گرفتن. ایرادی نداره. من قول میدم که با همین رویه ای که پیش گرفتم ازدواج موفقی خواهم داشت، چه با این آقا چه با یه نفرِ بهتر و دیگه هم در این انجمن از کسی راهنمایی نمیخوام. نیدونمم کسی این پست منو اصلا میخونه یا نه، ولی به هرحال از هرکسی که سعی کرد راه درستو نشونم بده تشکر میکنم بخصوص جناب فدایی یار که زیاد وقت گذاشتن واسه راهنمایی کردنم.