سلام
من برگشتم تا يه بخش ديگه از مشكلاتم رو بگم
حدود يه ماه پيش بدليل درگيري هاي پي در پي يه مشاوره حضوري داشتيم و قرار بر اين شد كه با همسرم بيشتر حرف بزنيم و با نتيجه صحبت هامون و ليست انتظاراتمون از زندگي دوباره بريم پيش مشاور ، از اونجا كه برگشتيم تا همين الان كه دارم اينا رو مي نويسم هيچ صحبت و اقدامي صورت نگرفته يعني ما اصلا نميتونيم با هم بدون دعوا حرف بزنيم و پرونده بسته ميشه تا دعواي بعدي كه همين دو شب پيش بود
موضوع دعوا سر اين بود كه شوهرم از وقتي مغازش رو جمع كرده شبا تا ساعت 2 و 3 پاي كامپيوتره و من از اين كارش خيلي حالم بد ميشه و هر بار كه به يه نحوي ناراحتيمو بيان ميكنم يه دعواي جديد شروع ميشه
بزارين يه خورده از قبل تر بگم تا بفهمين ريشه ي مشكل من كجاست
وقتي عقد كرديم من يه سري از وسايلي كه نياز داشتم رو تو يه چمدون گذاشتم و رفتم خونه ي پدر شوهرم و توي اتاقي كه متعلق به همسرم بود ساكن شدم از 7 صبح تا 4 عصر كه سر كار بودم و از اونجا هم ميرفتم دانشگاه تو دانشگاه كلاسامون باهم بود تا حدود ساعت 7 و بعدش همسرم ميرفت مغازه و من هم برميگشتم خونه ي خودمون تا اون كارش تموم بشه و بياد بعد هم شام مي خورديم و تا برسيم خونه ي اونها ساعت مي شد 12 و من خيلي كسر خواب داشتم ولي بازم چاره اي نداشتم و به خاطر همسرم تحمل ميكردم چون از اول گفته بود كه من هيج جا غير از خونه خودمون خوابم نميببره و من هم انقدر به اون وابسته بودم كه حتي تو محل كار هم دوريش اذيتم ميكرد چه برسه به اينكه شبا بخوام تنها برم خونه ي خودمون
بارها و بارها بعلت اينكه شب دير مياد خونه و من صبح خيلي سخت بيدار ميشم با هم حرف زديم و نتيجه اين ميشد كه اين مشكل منه و خودم بايد حلش كنم (همسرم ميگفت هميشه سيستم زندگيم اين بوده كه شب بيدار بودم و 4 و 5 صبح مي خوابيدم ولي با اومدن تو مجبورم مثلا ساعت 1 بخوابم و اين براي من زوده ) ولي من بازم با خودم لج ميكردم و قبول نميكردم كه شب زودتر برم خونه بخوابم و كاري به همسرم نداشته باشم و هميشه از بابت كسر خواب در طول روز اذيت ميشدم و انرژي لازم رو نداشتم
من قبل از عقدمون وقتي توقعاتمون رو از همديگه ميگفتيم بارها بهش گفته بودم كه توي زندگي قبليم يكي از مشكلات اساسيم نداشتن يه زندگي آروم و نرمال بوده زندگي اي كه نظم خاصي توش باشه مردي كه يه زمانبندي براي كار بيرونش داشته باشه و همزمان بتونه ساعاتي رو هم به خونه و همسرش اختصاص بده (يه ساعات مشخصي ) و اون هم بهم حق ميداد و ميگفت خب هر زني حق داره از شوهرش توقع داشته باشه كه مثلا براي ناهار بياد خونه يا شب يه ساعت مشخصي بزاره براي خونه اومدنش
ولي بعد عقدمون ديدم به هيچ كدوم از وعده هاش عمل نكرد انگار زندگي قبليم داره تكرار ميشه
دقيقا همون حرفا رو ميزنه :
تو واسه خودت زندگي كن چكار داري به ساعت رفت و اومد من
من هر وقت دلم بخواد مي خوابم و بلند ميشم
وقتي نيم ساعتش ميشه دو ساعت خيلي راحت ميگه خب كاره پيش مياد تو به كيفيت نگاه كن نه كميت و هميشه اين موضوع تكرار ميشه
بعد از دعواي پريشب يه حس بدي پيدا كردم فكر ميكنم شوهرم از بودن دركنار من خوشخال نيست و از طرفي چون وابستگيه من رو به خودش ميدونه داره ازش سوءاستفاده ميكنه و هر طوري دوست داره باهام رفتار ميكنه و به من حق اعتراض هم نميده
ديروز براي اولين بار با خودم كنار اومدم و از شركت يه راست رفتم خونه ي خودمون و بهش اس ام اس دادم كه شب همونجا مي خوابم اونم يه ساعت براي ديدنم اومد و رفت خونه خودشون خوابيد
خيلي راحت تر از شبايي كه توي اتاق نميدونم چند دقيقه يا چند ساعت ديگه بايد منتظرش بمونم خوابم برد صبح هم كه بيدار شدم برعكس خونه ي پدرشوهرم كه همش بايد پاورچين راه برم تا مبادا كسي از خواب ناز بيدار شه
صبح همه بيدار بودن باهم صبحونه خورديم و كلي با انرژي از خونه اومدم بيرون
ولي با اينحال فكر ميكنم با اينكارم از شوهرم فاصله ميگيرم و به نبود هم عادت ميكنيم
نظر شما چيه ؟