دوست عزیز
خوشحال شدم دیدم برخلاف ناملایمات زندگی تا انداره ای تونستی موفق باشی و کارمند هستی و تونستی استقلال پیدا کنی.
به نظر من تو باید سعی کنی استقلالت رو بیشتر و بیشتر کنی تا بتونی مستقلاً برای خودتت خانه و محل اسکانی تهیه کنی این و فراموش نکن زندگی در شهر دیگه
مشکلات خودش رو داره. همچنین سعی کن وقتی استقلات رو بدست آوردی مادرت را حمایت کنی
چون همانطور که خودتت گفتی پدرت قید همه چیز و زده و رفته ازدواج کرده و مادرت برخلاف مخالفت
خانواده اش و با اینکه خودش هم جایگاه و استقلال درستی نداشته تا اونجا که در توان یک زن شکست
خورده و غمگین بوده از تو حمایت کرده و مطمئناً بیشتر از این در توانش نبوده.
به این فکر کن که اگر همین محبتهای ناچیز مادر و سرپناه خانواده مادری نبود چه بلاها و اتفاقات ناخوشایندی انتطارت را می کشید.
سعی کن با اینرنت و کتاب و کار و ورزش و .... سر خودتت را حسابی مشغول کنی. ان شاالله یک بخت خوب هم نصیبت شود.
موفق باشی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)