تشخیص نمیدم شوهرم افسردگی داره یا من؟

سلام.
نمیخوام حوصله تون با خوندن تاپیک های قبلیم سر بره. پس خیلی خلاصه مینویسم.
من 27 شوهرم 33 ساله است. 3 ساله ازدواج کردیم و 1/5 ساله خونه خودمونیم. هردو فوق لیسانس فنی. همسرم کار رسمی و دولتی داره که درست چند ماه بعد از عقد با شرکتش دچار مشکل شد و الان 2/5 ساله که بی برنامه میره سر کار یعنی تقریبا 1 ساله که کلا سر کار نمیره و مخارج ما از پس اندازمون و پروژه های خصوصی که برمیداره واکثرا عصر تا شب هستن تأمین میشه.
نه اخراجش میکنن نه پست قبلیش رو بهش میدن نه با انتقالیش به یه بخش دیگه موافقت میشه و شوهرم هم فقط باهاشون لج میکنه.
من یه ساله متوجه این وضعیت شدم و چون توضیحی نمیداد و همیشه اعصابش خورد بود، کلی درگیری داشتیم که باعث شد من 4 ماه آخر سال گذشته برم خونه مامانم.
از شروع سال جدید دیگه درگیری وحشتناک نداشتیم پذیرفته باید خودشو کنترل کنه و میکنه من هم ابدا گیر نمیدم و سعی میکنم شرایط رو تحمل کنم اما دیگه بریدم...

سلام گل آرا عزیز , خب شما می گی از شروع سال جدید دیگه این درگیری هارو ندارید و همسرتون قبول کرده باید رفتارشو تغییر بده و خودشو کنترل میکنه , یعنی همه چی خوب شده و حرفاو صحبت های شما مبنی بر تغییر رفتارشون جواب داده ! خب الان دقیقا چرا بریدین ؟! شما نیاز به زمان دارین , بالاخره ما آدم هستیمو این ناراحتی ها و بحث ها به صورت کامل از ذهنمون یه دفعه ای پاک نمیشه .. به خودتون زمان بدید تا این کدورت های قدیم کم کم از بین بره و البته بخواید که دیگه گذشته رو فراموش کنید !
از همین امروز وقتی همسرتونو دیدین با کلی عشق و علاقه مثل روزای اول آشناییتون نگاهش کنیدو حسش کنید ! اینطوری غمگین باشید و همش یاد حرفا و رفتارهای قدیمی بیوفتید زندگیتونو الکی واقعا الکی خراب می کنید ..

بریدم. به این معنی که خودم شدم عین همین آیکونی که گذاشتم ... یه روز خوبم، یه روز دوست دارم سرم رو بکوبم به دیوار و خلاص شم.
مشکلاتم رو دونه دونه مطرح میکنم. خوااااااااااهش میکنم بگین چه کار کنم؟
یه تاپیک باز کردم و مشکلم رو گفتم، بال های صداقت عزیز اومدن و قرار شد ادامه داشته باشه اما دیگه به تاپیکم سر نزدن. همینطور صبا....
امیدوارم این بار جواب بگیرم. اینم مشکلاتم :

1- شوهرم حاضر نیست بعد از 2 سال با مسئولان شرکت همکاری کنه و خودش رو از این حالت تعلیق در بیاره ! نمیدونم چرا از بلاتکلیفی خسته نمیشه ؟؟؟
بیشتر شب ها دیر میخوابه، روز بعد 12-1 بیدار میشه و 4-5 میره بیرون تاااااا 12-1.
من برای رفع این مشکل دست به هر اقدامی زدم... از جن و پری حرف زدم که منو میترسونن، از تنهایی خودم، با ناز و عشوه، با گریه و التماس، با قهر و جنگ و دعوا...اما همه اینا 2 شب جواب میده و شب سوم ...
این بی برنامگی باعث شده همه زندگیمون به هم بریزه و ایزوله بشیم و با هیچکی رفت و آمد نکنیم !

2- کلا همسر من به مفهوم خانواده توجهی نداره منو آزاد گذاشته هررررجا برم و هررررکی بیاد ... من با دوست های خودم اونم با دوست های خودش... خونوادگی هم حذف. تو این 6 ماه با هم خوب بودیم چون رفت و آمدی نداشتیم. یه خواهر تو تهران دارم که قطع رابطه ایم !!!

3- تو این 2-3 سال با تمام دوست های متأهلش قطع رابطه کرده که مبادا رفت و آمد کنیم و دورو برش یه مشت مردی اند که یا زن و زندگی رو ول کردن یا طلاق گرفتن.

4- به هییییچ وجه به من نمیگه با کی میره با کی میاد ... اصلا و ابدا ! یه بار من تو خونه ته یه کاغذ مواد پیدا کردم و گفت مال دوستش بوده... از اون روز به بعد با اون دوستش که قطع رابطه کرد اما دیگه هرگز به من نمیگه با کی و کجا میره ؟؟؟؟

5-به هیییچ وجه زیر بار اعتراض من نمیره ! من تو این 6 ماه یاد گرفتم با سرسنگینی اعتراضم رو نشون بدم نه دعوا... ولی خودشو هلاک میکنه که من دوباره شوخی کنم و مهربون باشم اصلا نمیذاره جو سنگین باشه اما بلافاصله کار خودشو میکنه...

از نظر من شوهرم یه پسر 17 ساله شروره که مادرش رو خون به جیگر میکنه و باید با سر بره تو دیوار تا بفهمه چه خبره !!! و من نمیتونم نقش یه مادر رو بازی کنم چون زنشم نه مادرش !

خواهش میکنم که راهنماییم کنید. خیلییییییییییی غمگینم و دلیل اینکه جدا نمیشم فقط اینه که میگم همه این شرایط بد به خاطر بیکاریشه... اگه کارش درست بشه همه چی حل میشه... اگه نشد ، بعد یه فکر درست میکنم به حال خودم.

کاش دو تا از آقایون تالار هم نظر بدن. اگه آقای امین خوندن خوشحال میشم بشنوم نظرشون رو. از فرشته مهربون و بال های صداقت گرامی هم خواهشم اینه که بگن من چه کار کنم ؟

نمیدونم من حساس شدم و نمیخوام با شرایط بسازم یا اینکه حق طبیعیه منه که بخوام شوهرم شب تنهام نذاره و زود بیاد و برنامه کاریش رو درست کنه و بفهمه داره تو نظم زندگیمون خلل ایجاد میکنه و رابطه مجردی رو از متأهلی جدا کنه ؟؟؟

- - - Updated - - -

من یه مشکلم هنوز با شوهرم رفع نشده.
به محض اینکه عصبی میشه شروع میکنه به بد و بیراه گفتن به من... خیلییییییییییییی دلم میشکنه. چون در حالت عادی خیلی با محبته. واقعا نمیدونم چه جوری به خودش اجازه میده اینقدررر بی رحم و بددهن بشه ؟؟؟

مثلا دیشب دیر اومده بود و من عصبی بودم. اینجور وقت ها نمیگه ببخشید که دیر اومدم ! به جاش تا میتونه سر به سرم میذاره و من به شدت بدم میاد وقتی عصبی ام کسی باهام شوخی کنه ... فهمید عصبی ام و فهمید چرا و بیشتر و بیشتر سر به سرم گذاشت...
منم گفتم من خوابم نمیاد و اومدم تو هال پای لب تاب... میدونه باد کولر اذیتم میکنه ها ولی نذاشت خاموشش کنم منم رفتم رو میز شیشه ای که دریچه کولرو ببندم ، شکست و اومد به جای اینکه ببینه من طوریم شده یا نه ؟ هرچی از دهنش در میومد به من گفت !
جالبه میگفت از قصد شکوندی !!!
بگذریم.
امروزم تا 1 خوابید، 4 هم رفت بیرون و تهدیدم کرد که اولا شب خیلی دیر میام ثانیا اومدم، شیشه های سالم رو میز باشه !!!!
منم حوصله دعوا ندارم گفتم همسایه شیشه برمون بیاد شیشه نو بندازه رو میز. چون میدونم چند روز بعد از هر دعوا میاد منت کشی و عذرخواهی و ببخشید ولی باز روز از نو روزی از نو....تنهام میذاره، نمیگه کجاست، عصبی میشم، میاد بدترم میکنه، دعوا راه میندازه، فحش میده و ....چند روز بعد میاد منت کشی.

ولی اعصابم خیلی خورده.

سلام گل آرا جون .من كاملا دركت ميكنم شوهرمنم وقتي ازش بپرسم كجايي ميگه به تو چه ؟چرا دير اومدي ؟كلا بدش مياد بپرسم
من و هم تنها ميذاره خونه و ميره پي تفريح خودش
عزيزم مردا بعضي هاشون فقط جثه بزرگ كردن اما با بچه هيچ فرقي ندارن متاسفانه

مرسی از همدردیت عزیزم. منتها من نمیدونم راه حل چیه؟ همسرم به من میگه اما بعدا... دیشب اس ام اس داد که من نمیام خونه و بگو دوستت بیاد پیشت تنها نباشی. پرسیدم گفت کجاست. خونه اون دوستش که داره جدا میشه و زنش نیست.
قبل از دعوا و تو دعوا کلی به من اصرار کرده که یه مدت برو شهرستان منم قبول نمیکردم تو این وضعیت تنهاش بذارم اما بعد از دعوا دیدم چرا اینقدر نگران کسی ام که اصلا براش مهم نیستم و به راحتی به خودش اجازه میده هرررر جور میخواد حرف بزنه و هرررکار میخواد بکنه.
برای همین دیروز اس دادم بلیط رزرو کنه که برم.
حالا امروز صبح دیدم 3 صبح اس داده که نرو... من اصراری ندارم بری. منتها من تصمیم گرفتم برم و گفتم بلیط رو بگیره که گفت پس امشب نرو فردا شب برو... گفتم فرقی نداره برام...و واسه فردا شب بلیط رزرو کردم میخوام برم و یه مدتی که اونجام مطلقا زنگ نزنم مگر اینکه خودش زنگ بزنه.
آخه همیشه الکی دعوا راه میندازه، هرچی میخواد میگه، هر کار میخواد میکنه، بعدش خون من رو میکنه تو شیشه و به اصطلاح خودش تنبیهم میکنه که من بفهمم اشتباه کردم ( دوست داره من مقصر باشم در صورتیکه هر دو میدونیم اون مقصره )
بعد با منت کشی و به زوووور باهام دوست میشه و تا میام راجع به مشکل حرف بزنم میزنه به شوخی و نمیذاره و میگه ولش کن ....باز روز از نو ....
دیگه نمیکشم.
میخوام برم یه مدتی کاری به کارش نداشته باشم. ببینم چی میشه؟ اگه با دو هفته نبودن من میخواد بلایی سرش بیاد یا دوستاش بلایی سرش بیارن بذار بیارن.
مگه من مسئولم؟

چرا هیچکی به تاپیک من سر نمیزنه ؟ :303:

مشکلم خیلی حاده یا خیلی پیش پا افتاده ؟

- - - Updated - - -

چرا هیچکی به تاپیک من سر نمیزنه ؟ :303:

مشکلم خیلی حاده یا خیلی پیش پا افتاده ؟

گل ارا جون خوشحال بودم که ازت خبری نبود یه مدت به خاطر این بوده که اوضاعت رو به راه شده.ولی انگار دوباره یه خبرایی شده؟!
ببین من قبلا گفتم بهت که باید از اوضاع شوهرت خبر دار بشی .ازش مطمین بشی که یه وقت مواد مصرف نمیکنه .ببین آدم وقتی با دوستایی این چنینی رفت وامد کنه بهر حال از اونا چیزایی یاد میگیره .تو میگی با دوستای متاهلش رفت وامد نداره .خب چرا؟چه اشکالی داره که وقتی اونا میان خونه شما یا شما میرین خانمهاشونم حضور داشته باشن؟پس حتما یه کارایی میکنن که حضور یه خانم اونجا به صلاح نیست.با افرادی میره ومیاد که تو زندگیشون موفق نیستن ودارن طلاق میگیرن یا گرفتن .خب فکر میکنی این چیزا روش تاثیر نمیذاره؟اصلا تو از کجا مطمینی که در مورد کارش همه چیزو به تو راست میگه؟ واینکه نمیتونه یه کار با ساعت مشخص گیر بیاره بهونش نیست؟ببین از طریق یه آدم مورد اعتماد وزیرک در این مورد تحقیق کن اون آدم رو بفرست شرکتش تا ته همه چیزو در بیاره.وقتی از همه چیز مطمین بشی لا اقل میدونی کجای کار ایراد داره .بالاخره یا بیماری داره(چون میگی یه بار خوبه یه بار بد) یا شرایطش واقعا مشکله .
اینکه بشینی تو خونه وحرص بخوری که کار درست نمیشه.
اینم که بهت گفته برو شهرستان جای شک داره .یکی برای من تعریف میکرد با شوهرش مشکل داشت وشک داشت با یه خانم رابطه داره .یه روز به شوهرش گفته من میخوام با فلانی برم مسافرت وبالاخره راهی میشه .اما الکی گفته بود .خلاصه چند ساعت از رفتنش نگذشته بوده که برمیگرده به خونش ومیبینه بله!آقا با یه خانم اومده تو خونه.
نمیگم شوهرت اهل این کاراست اما همینکه بدونی وقتی از تو میخواد بری مسافرت وتو نیستی چه هدفی داره خوبه.تو میتونی همین نقشه رو اجرا کنی وببینی ایا دوستاشو میاره خونه یا واقعا میخواسته به تو استراحت بده؟واینکه وقتی تو نیستی چه ساعتهایی میره سر کار.البته تو این قضیه رفتنت به شهرستان حتما خانوادتو در جریان بذار.

سلام آدرین.
ممنونم بابت راهنماییت. من با یکی از دوست های شوهرم در مورد کارش صحبت کردم و از روند کارش با اطلاعم. یه عده مافوق بهش فشار آوردن کاری رو انجام بده که نمیخواد و الان 2 سالی هست که از همه روش ها استفاده کردن از جمله قطع حقوق و مزایا و همسرم مصرانه داره لج میکنه
که یا اخراجش کنن یا بذارن بره سر کاری که میخواد. چون کله اش کار میکنه و لازمش دارن نمیخوان اخراجش کنن منتها من ازش انتظار دارم کوتاه بیاد به هرحال تو مراکز دولتی از این اتفاق ها میفته ! یه روز تو پشت میزی یه روز جلوی میز....
این که از کار.
دلیل اینکه میخواد برم شهرستان اینه که میدونه نمیخوام برم میخواد لج منو در بیاره ! که مثلا تنبیه بشم که اینقدر بازجویی نکنم همین که گفتم بلیط بگیر برم، فکر کرد دوست دارم برم، گفت نمیخواد بری !!! در صورتیکه کلا این مسئله برام مهم نیست که برم یا نه.

در مورد دوستاش... جای شما خالی یه دعوای اسیدی کردیم البته غیرحضوری ! ( معمولا تلفنی و اس ام اسی دعوا میکنیم نه رو در رو ) و من کاملا موضعم رو مشخص کردم اینکه یه خط قرمز دور دوستاش بکشه و شب زود بیاد. قبول نکرد و شاکی هم شد که مگه من شب دیر میام خونه رفیقامم؟
سر کارم... تعمیرگاهم... دوستامم تو اونا رو نمیشناسی ولی منو که میشناسی ؟
خلاصه دیشب 9 اومد ولی هیییچ حرفی نزدیم اما شب رو کاناپه نخوابید ( الحمدلله عادت قهر کردنش رو ترک کرده )
الانم تو جنگ سردیم[IMG]file:///C:\Users\naderi\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01 \clip_image002.png[/IMG]
من دیشب زنگ زدم خواهرش که اینجا دانشجوئه بیاد که جو عوض بشه و دعوا نکنیم اما از صبح که طفلی اومده، شوهرم خوابه تا الان !!!!!!!
من تصمیم دارم به جنگ سردم ادامه بدم. ببینم چی میشه.
در مورد مواد هم....
خیلی تو نت مطالعه کردم. شوهرم یا خیلیییییییی باهوشه که سوتی نمیده یا اینکه واقعا چیزی مصرف نمیکنه چون هییییییییییچ نشونه ای مبنی بر مصرف نداره.
ولی دیشب که اومد بوی سیگار میداد.
بگذریم.
با دعوایی که کردیم فکر نکنم اسم دوستاش رو جلو من بیاره دیگه نمیدونم چی میشه...

- - - Updated - - -

:302::302::302:

چرا هیچکی به من نمیگه چکار کنم ؟؟؟

دیروز همسر گرامی ساعت 4 رفت بیرون. خواهرش هم ساعت 6 برگشت خوابگاه. ساعت 11:30 شب اس.ام.اس داد که من دیر میام شما بخوابین.
منم گفتم خواهرت عصر رفت.
بعد کلی شاکی شد که چرا به من نگفتی؟ اگه میگفتی با دوستام نمیومدم ویلا (خارج از تهران) الانم ماشین ندارم چه جوری بیام؟ مجبورم بمونم با یکی از اینا بیام.
منم گفتم دست پیش میگیری پس نیفتی؟ اگه تنها موندن من برات مهم بود قبل از رفتن میپرسیدی تنها هستم یا نه.
بعدم گفتم نترس تا صبح اس نمیدم آبروت جلو دوستات بره.
برو خوش باش. منم تا صبح بیدار نمیمونم گریه کنم و تهش هم سردرد بگیرم. خوابم میاد. و خوشحالم از اینکه خودت بهم ثابت کردی رفیق بازی. و کلی بد و بیراه دیگه که جواب نداد. بعدم تا 5 صبح بیدار بودم.
ساعت 8 اومد خوشحال و خندان و گفت ادب شدی؟ به من تهمت رفیق بازی میزدی، تا دیشب عملیش کردم. 4 نفری کلی بازی کردیم و قلیون کشیدیم. دیگه مواظب باش تهمت نزنی. من اگه تا دیر وقت بیرونم کار دارم خونه رفیقام نیستم.
( اصلا حرف منو نمیفهمه که میگم کارات رو روووووز انجام بده نه اینکه تا عصر بخوابی.)
بعدم خودشو کشت که باهاش دوست داشتم.
خیلی جالبه.
کلی مثل بچه ها خودشو بهم میچسبونه که باهاش دوست شم اما از موضعش کوتاه نمیاد.
من نتونستم.
باز گفت ادب شدی؟ منم عصبانی شدم گفتم تو مگه کی هستی که مدام میخوای ادب و تربیتم کنی؟ و بعد هم همه حرفامو زدم.
خب اونم عصبی شد و گفت من با اینا رفت و آمدی نداشتم جز دیشب.
بعدم گفتم باید از این ایزوله بودن دربیایم و رفت و آمدها خونوادگی بشه. که قاطی کرد و من رو متهم کرد که روابط بین خونواده ها رو به هم زدم و از این حرف ها.
راست میگه.
من هر اتفاقی میفتاد به خونوادم میگفتم و طبعا دعوا میشد و بی احترامی و از چشم همه افتاد. ولی چرا میگفتم؟
چون دعواهای ما معمولی نبود.
کتک کاری داشت. منم یکی دوبار نگفتم دیدم نه... بدتر میشه و سواستفاده میکنه. دیگه گفتم. گفتم که مجبور شد بذاره کنار. حالا میگه تو مقصری تو آبروی منو بردی تو شخصیت منو له کردی. اجازه دادی داداشت و شوهرخواهرت دست رو من بلند کنن.
(البته اینقدر محترمانه نمیگه... با کلی فحش و بد و بیراه... بعدم رفت بیرون قدم بزنه و الان هم اومده و خوابیده)
نمیدونم چه جوری درستش کنم؟
روابط رو...با خونواده ام. با این دوستای مزخرفش، این بی برنامگی تو خواب و زندگی....پنچر شدم.
کسی نیست بگه چکار کنم؟

سلام خانم گل آرا .اینکه فکرمیکنی روابط خانوادگی بهتر بشه وشوهرت هم کارشو مثل قبل انجام بده خوبه.اما با" باید" صحبت کردن به نظرم ایشون موضع میگیره.آرامش وخونسردی خودتو حفظ کن کسی که بایدحرص کار روبخوره شوهرته نه شما چون اینطوری وظیفه اضطراب وهم وغم خرج خونه میادبرای تو و اونم بیخیال ترمیشه...به نظرم سعی کن مواقعی که او میاد شوخی میکنه روبشناسی ودرحدتوان اون مواقع باهاش هماهنگ بشی.من فکرمیکنم وقتی شوهرت میاد باهات شوخی میکنه یه جورایی میخاد بگه هم حواسم به توست هم به کارم.بهش اعتماد کن... بعد مدتی اعتبارسازی کن وازخوبیهاش بگو ولی این کاروصادقانه وموقعی که حس داری انجام بده تاموثرباشه...بعدازاین قدم به قدم برو جلو چون اگه بچسبه به کارش احتمالا این رفیق بازی هاش کمتربشه...ازکلمه رفیق بازی خطاب به او استفاده نکن کلمات بسیار در روابط موثره...ازتوانایی واراده قوی که قبلا درکارداشته بازهم صادقانه یادآوری کن وبهش بگو اگه تمایل داره دراون موردبیشترباهات صحبت کنه واگه صحبت کرد صفرو یکی بهش مشورت کاری نده(یاپشت میزیا ...)این نوع مشورت یعنی احساسش رو درک نکردی.بهش راهکار بده که چطور بامدیرش برخوردکنه که جایگاهش حفظ بشه وبه اون چیزی که میخادبرسه اونم بادوشرط اول ازت کمک بخاددوم دراین زمینه راهکاربلدباشی...شرایط وموقعیتی که میخوای احساس بدت رومثلا از دیراومدنش بگی بایدجورباشه وقبلش اعتبارسازی کنی وبقیه مسائل رو اون موقع پیش نکشی(مثل ارتباط خانواده هاوغیره )فقط اون چیزی که اون لحظه ناراحتت کرده... وقتی شک داری کاری ازت ساخته نیست تازمان مطمئن ترنشدن کاری انجام نده...درمورداون کاغذ آغشته ی مشکوک فعلا چیزی نگو چون نشانه ی ضعیفیه. شوهرباهوشت قبل ازاینکه به حرفای کلی نیاز داشته باشه به راهکارهای جزئی که ذهنشو مشغول کرده نیاز داره حرفهایی ازجنس دیگه، واینکه خودش به اندازه کافی استرس داره وارد کردن اضطراب بیشتراونو بیشترازت دورمیکنه وبه سمت رفیقاش سوق میده،البته منظورم این نیست که منفعلانه رفتارکنی وبگی همه چی سرجاشه.

- - - Updated - - -

سلام خانم گل آرا .اینکه فکرمیکنی روابط خانوادگی بهتر بشه وشوهرت هم کارشو مثل قبل انجام بده خوبه.اما با" باید" صحبت کردن به نظرم ایشون موضع میگیره.آرامش وخونسردی خودتو حفظ کن کسی که بایدحرص کار روبخوره شوهرته نه شما چون اینطوری وظیفه اضطراب وهم وغم خرج خونه میادبرای تو و اونم بیخیال ترمیشه...به نظرم سعی کن مواقعی که او میاد شوخی میکنه روبشناسی ودرحدتوان اون مواقع باهاش هماهنگ بشی.من فکرمیکنم وقتی شوهرت میاد باهات شوخی میکنه یه جورایی میخاد بگه هم حواسم به توست هم به کارم.بهش اعتماد کن... بعد مدتی اعتبارسازی کن وازخوبیهاش بگو ولی این کاروصادقانه وموقعی که حس داری انجام بده تاموثرباشه...بعدازاین قدم به قدم برو جلو چون اگه بچسبه به کارش احتمالا این رفیق بازی هاش کمتربشه...ازکلمه رفیق بازی خطاب به او استفاده نکن کلمات بسیار در روابط موثره...ازتوانایی واراده قوی که قبلا درکارداشته بازهم صادقانه یادآوری کن وبهش بگو اگه تمایل داره دراون موردبیشترباهات صحبت کنه واگه صحبت کرد صفرو یکی بهش مشورت کاری نده(یاپشت میزیا ...)این نوع مشورت یعنی احساسش رو درک نکردی.بهش راهکار بده که چطور بامدیرش برخوردکنه که جایگاهش حفظ بشه وبه اون چیزی که میخادبرسه اونم بادوشرط اول ازت کمک بخاددوم دراین زمینه راهکاربلدباشی...شرایط وموقعیتی که میخوای احساس بدت رومثلا از دیراومدنش بگی بایدجورباشه وقبلش اعتبارسازی کنی وبقیه مسائل رو اون موقع پیش نکشی(مثل ارتباط خانواده هاوغیره )فقط اون چیزی که اون لحظه ناراحتت کرده... وقتی شک داری کاری ازت ساخته نیست تازمان مطمئن ترنشدن کاری انجام نده...درمورداون کاغذ آغشته ی مشکوک فعلا چیزی نگو چون نشانه ی ضعیفیه. شوهرباهوشت قبل ازاینکه به حرفای کلی نیاز داشته باشه به راهکارهای جزئی که ذهنشو مشغول کرده نیاز داره حرفهایی ازجنس دیگه، واینکه خودش به اندازه کافی استرس داره وارد کردن اضطراب بیشتراونو بیشترازت دورمیکنه وبه سمت رفیقاش سوق میده،البته منظورم این نیست که منفعلانه رفتارکنی وبگی همه چی سرجاشه.

خیلی متشکرم از راهنماییتون.
در مورد کارش... اصلا و ابدا برام توضیحی نمیده و من نمیدونم الان تو شرایط تعلیقه؟ اخراج شده؟ حتی نمیدونم فامیل مدیرش چیه؟ یه ذره تقصیر خودمه چون حافظه ضعیفی دارم و زود فراموش میکنم و خیلی از کارهای فنی سر در نمیارم و استراتژی خاصی هم در برخورد با مافوقی که اصلا نمیشناسمش ندارم که بخوام راهکار بدم...
شاید همین باعث شده که اصلا منو در در جریان قرار نده.
خودش هم از بچگی تنها بوده (مدرسه شبانه روزی) و عادت به توضیح کاراش نداره و هر سؤالی رو بازجویی میبینه.

در مورد اعتماد سازی، امتحان کردم و جواب هم داده... مدتی که باهاش خوبم و محبتم جریان داره و هییییچ سؤالی ازش نمیپرسم، کم کم زبونش باز میشه و خودش همه جور اطلاعاتی راجع به دوستاش و برنامه هاش میده...اما مشکل اینجاست که سر قولش نمیمونه منم بسیار کم صبرم !
مثلا یه شب که 12 شب میاد قول میده آخرین شبی باشه که دیر میاد اما دو شب بعد میزنه زیرش و من به هم میریزم و گیر میدم و دعوا...

در مورد بحث های دیگه هم من تنها یه موضوع رو مطرح میکنم اما شوهرم همون موضوع رو کاملا بسط میده و اینقدر گذشته رو میشکافه که من میگم به خودت رحم کن ! سکته میکنی.
من هم از واژه رفیق بازی استفاده نکردم. میذاره تو دهنم.
مثلا من میگم ناراحتم از این که شب ها دیر میای... میگه مگه کجام؟ مگه میرم رفیق بازی؟ مگه میرم یللی تللی؟ سر پروژه ام یا تعمیرگاهم یا فلان ... موضوع اصلی رو منحرف میکنه و اینقدرررررر مانور میده که من صبرم لبریز میشه و حتی یه بارم نگفته باشم رفیق بازی، اون میگه گفتی...منظورت همینه!
اگه تو میدونی من کار دارم که دیر کردم و مطمئنی چرا دیر میام، چرا ناراحتی و گیر میدی؟ وقتی گیر میدی یعنی شک داری ! یه گیر ساده رو میرسونه به یه معادله چند مجهولی.

در چه زمینه ای راهکار جزئی بدم؟ تو کار نمیتونم چون از کلیاتش خبر ندارم چه برسه به جزئیات.
الان نمیدونم باهاش خوب باشم، سرد باشم، دیگه راجع به رفت و آمدش چیزی نپرسم تا به من اعتماد کنه یا با مهربونی بپرسم؟ گیج شدم یه خورده...حس میکنم اگه باهاش صمیمی بشم فکر میکنه من ترسیدم یا از ادامه بحث خسته شدم برای همین احساس قدرت بیشتری میکنه و مطلقا نمیگه کجا میره و میاد.
اگه سرسنگین باشم، بیشتر عصبی میشه و ممکنه به چین پرده گیر بده.
الان نمیتونم یهو باهاش حرف بزنم و عادی باشم مثل همیشه بعدم شروع کنم به اعتماد سازی...چون فکر میکنه ترسیدم.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط گل آرا

مثلا من میگم ناراحتم از این که شب ها دیر میای... میگه مگه کجام؟ مگه میرم رفیق بازی؟ مگه میرم یللی تللی؟ سر پروژه ام یا تعمیرگاهم یا فلان ... موضوع اصلی رو منحرف میکنه و اینقدرررررر مانور میده که من صبرم لبریز میشه و حتی یه بارم نگفته باشم رفیق بازی، اون میگه گفتی...منظورت همینه!
اگه تو میدونی من کار دارم که دیر کردم و مطمئنی چرا دیر میام، چرا ناراحتی و گیر میدی؟ وقتی گیر میدی یعنی شک داری ! یه گیر ساده رو میرسونه به یه معادله چند مجهولی.

.

---

به نظر من اگر می خواهید همسرتون براتون یک معادله چند مجهولی درست نکنن خودتون از اول معادله چند مجهولی ندی دستشون بلکه یک معادله با جواب بدید دستشون. خوب وقثی می گید ناراحتم از اینکه شبها دیر میایی یعنی چی؟ یعنی چه فکری کردی که ناراحتی؟ همون فکر رو بهتره به همسرت در تکمیل جمله بگی. مثلا ناراحتی وقتی دیر میاد خونه 1-چون فرصت لازم برای هم صحبتی با همسرت رو پیدا نمی کنی؟ 2- چون شبها از تنهایی می ترسی؟ 3-چون فکر میکنی دنبال رفیق بازی بوده و دوستهاشو به شما ترجیح داده (البته اگر اینطوری فکر می کنی بهتره نگی و دقیقا همسرتون همین پیغام رو گرفته چون شما دلیل رو نگفتید) ؟ 4- چون نگران همسرت شدی که اتفاقی براش افتاده باشه؟ 5- چون .... پس فکر می کنم اگر پیامهاتو خودت منتقل کنی باعث میشی همسرت ذهن خوانی نکنه و دقیقا بدونه اگر چی کار کنه اون فکر شما که باعث احساس ناراحتی شما شده رو می تونه کنترل کنه.

به نظرم فعلا معمولی رفتارکن(‏ اماهمچنان اعتماد کن وآرامشت رو حفظ کن)چون درحال سنجش شرایط هستی وبه نتیجه مطمئنی نرسیدی.اگه ممکنه لینک یکی ازتایپیکهای قبلیت که بیشتربا دغدغه های حاضرت مرتبط هست اینجا بذارتامطالعش کنیم

من تازه اینجا عضو شدم منم نمیدونم من افسردگی دارم یا همسرم،نمیدونم درسته اینجا مطرح کنم مشکلمو یا نه ولی همسره منم ازم خواسته چند وقتی نباشی،یا به قوله خودش موقتی از هم جدا شیم،من اصلا نمیتونم تصور کنم برم خونه مادرم 3 ماه بگمم چرا اومدم؟خانوادمم نمیتونن درک کنن که میخوایم امتحان کنیم ببین چه جوریهههههه،میترسم اگه با خانوادم مطرح کنن با شوهرم بد شن،الان خیلی دوسش دارن
دیشب گفت دیگه دوست ندارم،خیلی متمدنانه باهم حرف زدیم،یعنی یه جوورایی فک میکنم میخواد طلاقم بده،البته مهریه من کمه و اندازه خونشه،میگه خونه هم ماله تو،یعنی در این حد،اصلا با هم دعوا هم نکردیم،اهله رفیق بازی نیست،معتادم نیست،خانوم بازیم نمیکنه،مطمئنم،ولی یه مدتیه که سرش رو با مسایلی گرم میکنه که کمتر پیشه من باشه،ساعت ها در پارکینگگ با همسایه ها راجع به مشکلات حرف میزنه،یا تنهایی میره

- - - Updated - - -

گل آرا جون من میفهمم چی میگی،تو رو خدا اگه راه حلی پیدا کردی به منم بگوو
ما زندگی خوبی داریم،بعضی وقتا یه جروبحث هایی میشه،ولی میگه غر میزنی و من آدم عصبی هستی تو نباید وقتی من عصبی میشم عکس العمل نشون بدی و باید آروم باشی،خوب منم آدمیزادم،منم عصبی میشم دیگهه،کاملا گیج شدممممممممممممممم،شوهره من خیلی تنهاست و احساسه تنهایی میکنه + ساعتهای زیادی خوابه یعنی اگه باهاش کاری نداشته باشی روزی 12 تا 14 ساعت میخوابه،آیا میشه زندگی من شیرین شه؟یا نه؟هر آدمی مشکل داره الان یه چند وقتیه همسرم مشکلای منو برای ودش بزرگگ میکنه،یعنی داره هی پررنگگ میکنه برای خودش،برای همین دیگهه از درون خسته شده و طلاق و مطرح کرد،آخه مگهه میشه آدم با خنده از هم جدا شه،من نمیتونم درک کنم،دیشب میگفت من اگه جداشیم تا آخر باهات دوست میمونم:81:آخه این یعنی چی اگهه نمیخوای منو چرا میخوای دوست بمونی؟
این بحثارو یه ماه پیش داشتیم باهم،بهش گفتم واقعا فک کن اگهه منو نمیخوای الانم دیر نشده،تا جوونیم و بچه نداریم جداشیم،فک کرد گفت مشکل تو نیستی مشکل منممممممممم،بعد دیشب میگه رفتاراتو نمیپسندمو فرق داریم

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط کمک

من تازه اینجا عضو شدم منم نمیدونم من افسردگی دارم یا همسرم،نمیدونم درسته اینجا مطرح کنم مشکلمو یا نه ولی همسره منم ازم خواسته چند وقتی نباشی،یا به قوله خودش موقتی از هم جدا شیم،من اصلا نمیتونم تصور کنم برم خونه مادرم 3 ماه بگمم چرا اومدم؟خانوادمم نمیتونن درک کنن که میخوایم امتحان کنیم ببین چه جوریهههههه،میترسم اگه با خانوادم مطرح کنن با شوهرم بد شن،الان خیلی دوسش دارن
دیشب گفت دیگه دوست ندارم،خیلی متمدنانه باهم حرف زدیم،یعنی یه جوورایی فک میکنم میخواد طلاقم بده،البته مهریه من کمه و اندازه خونشه،میگه خونه هم ماله تو،یعنی در این حد،اصلا با هم دعوا هم نکردیم،اهله رفیق بازی نیست،معتادم نیست،خانوم بازیم نمیکنه،مطمئنم،ولی یه مدتیه که سرش رو با مسایلی گرم میکنه که کمتر پیشه من باشه،ساعت ها در پارکینگگ با همسایه ها راجع به مشکلات حرف میزنه،یا تنهایی میره

- - - Updated - - -

گل آرا جون من میفهمم چی میگی،تو رو خدا اگه راه حلی پیدا کردی به منم بگوو
ما زندگی خوبی داریم،بعضی وقتا یه جروبحث هایی میشه،ولی میگه غر میزنی و من آدم عصبی هستی تو نباید وقتی من عصبی میشم عکس العمل نشون بدی و باید آروم باشی،خوب منم آدمیزادم،منم عصبی میشم دیگهه،کاملا گیج شدممممممممممممممم،شوهره من خیلی تنهاست و احساسه تنهایی میکنه + ساعتهای زیادی خوابه یعنی اگه باهاش کاری نداشته باشی روزی 12 تا 14 ساعت میخوابه،آیا میشه زندگی من شیرین شه؟یا نه؟هر آدمی مشکل داره الان یه چند وقتیه همسرم مشکلای منو برای ودش بزرگگ میکنه،یعنی داره هی پررنگگ میکنه برای خودش،برای همین دیگهه از درون خسته شده و طلاق و مطرح کرد،آخه مگهه میشه آدم با خنده از هم جدا شه،من نمیتونم درک کنم،دیشب میگفت من اگه جداشیم تا آخر باهات دوست میمونم:81:آخه این یعنی چی اگهه نمیخوای منو چرا میخوای دوست بمونی؟
این بحثارو یه ماه پیش داشتیم باهم،بهش گفتم واقعا فک کن اگهه منو نمیخوای الانم دیر نشده،تا جوونیم و بچه نداریم جداشیم،فک کرد گفت مشکل تو نیستی مشکل منممممممممم،بعد دیشب میگه رفتاراتو نمیپسندمو فرق داریم

---

دوست عزیز خوش اومدی به همدردی.لطفا تاپیک جدیدی باز کن تا دوستان کمکت کنن.با تشکر

- - - Updated - - -

گل آرا جان.نظر دوستمون دلجو خیلی جالب بود.با همسرت حرف بزن.نگو از اینکه دیر میاد ناراحتی.بگو دوست داری مهمون دعوت کنی.مهمونی برین.یا یه شب با هم برین بیرون قدم بزنین. یا برین بیرون با هم غذا بخورین یا هر چیز دیگه ای که دلت یخواد و حقته.بگو سعی میکنم شرایطتو درک کنم اما منم یه نیازهایی دارم.بگو دلم خیلی واسه اون لحظات تنگ شده.ازش قول یه روز مشخصو بگیر.

سلام.

مرسی از همه. چشم آدرس دو تا لینک رو میذارم.

- - - Updated - - -

http://www.hamdardi.net/thread-29432.html
http://www.hamdardi.net/thread-27994.html

- - - Updated - - -

من خودم کم آوردم و نمیتونم کنترل اوضاع رو بگیرم تو دستم.
دیروز عصر دیدم هردو عصبی هستیم و قصد نداره از خونه بره بیرون، دوستم رو که مریضه بهونه کردم و رفتم بیرون ( دوستم همسایه ماست) شب ساعت 10 اومد دنبالم منم نپرسیدم کجا بودی. سر شام با هم دوست شدیم و کلی عذرخواهی هم کرد.
گفت خودم هم میدونم اشتباه کردم دیشب تنهات گذاشتم. ولی نشد برگردم اگه میدونستم تنهایی اصلا نمیرفتم. من ساده هم فکر کردم همه چی اوکی شد.
امروز صبح رفتم دانشگاه تا عصر که برگشتم زنگ زدم تا سلام دادم گفتم کجایی چه خبر؟
گفت زنگ میزنم فعلا خداحافظ.
منم عصبی شدم اس.ام.اس دادم یک کلمه بگو فلان شرکتم، فلان اداره، تعمیرگاه، پیش فلانی... طولانی نیست 2 کلمه است من عقلم میرسه دستت بنده خودم قطع میکنم تا شب بیای حرف بزنیم. چرا نمیگی؟
گفت اینقدرررررررر نمیگم که یاد بگیری نباید از من سؤال کنی کجایی؟ هروقت یاد گرفتی میگم. لج کردم. انگار نه انگار که دیشب دوست شدیم.
منم خیلییییییییییییی عصبی شدم خیلیییییییییییی از دعوای قبلی تو دلم بود.
هررررچیییی اومد به دهنم گفتم. گفتم هیییچییی نمیپرسم ولی هیچچچ حرفی بین ما نیست به جز ضروریات...تا وقتی بفهمی این حق منه که بدونم. یا از تنهایی دق میکنی یا میگی از این به بعد میگم کجام یا کل مهریه ام رو بده بذارم برم راحت شم.
گفت فلان جام و دیر هم میام و فردام همین جام.
من نمیخوام باهاش حرف بزنم. تا وقتی که یاد بگیره باید به من بگه کجا میره و چه کار میکنه. رو شوهرم متأسفانه فقط فشار و تهدید جواب میده نه ملایمت و سیاست.
اون 4 ماه هم اگه قهر نمیکردم و تهدید به جدایی نمیکردم و وکیل نمیگرفتم و احساس خطر نمیکرد همچنان به عادت زدنش ادامه میداد.

- - - Updated - - -

با توجه به این روحیاتی که شوهرم داره من چه کار کنم؟
هر وقت سر یه موضوعی با تشر برخورد کردم و خیلی ببخشید کولی بازی درآوردم کوتاه اومده اما با مهربونی و نرم و گفتگو نمیره تو سرش.
منم نمیخوام اینجوری باشه میخوام یه موضوعی رو منطقی بپذیره.

گل آرا من خیلی فکر کردم و سعی کردم که کوتاه بیام،یعنی طی صبحتی که داشتیم با هم فهمیدم منم مقصرم،ببین تو زندگی یه جچیزای کوچیکه که از نطره ما یا همسرم شاید چیزه خاصی نباشه ولی دیرووز فهمیدم این چیزای کوچیک خطرناکترن،چون روی هم جمع میشن و یهوو آدمو منفجر میکنن،مثل همسره من،مشکلات کوچیک بود خیلی کوچیک ولی از بس تکرار شده بود عصبانی کرده بود همسر منووووووووووو،سعی کن آرامش رو برگردوننی،حالا با هر چیییییییییییی که میتونی،من مشکلات قبلی شمارو نمیدانم،ولی میگمم اون که قطع کرد شما نباید اینقده عصبانی میشدین،منم خودم عصبانی میشماااااااافولی این کار درست نیست،ما زنا احساساتی هستیم بایداحساساتمان را کنترل کنیم،اونطوری موفقیممممممممممممممم،منم دارم خیلی سعی میکنم،امیدوارم بتونم،خیلی بد شد مادر شوهرم فهمید که یه چیزی شده فک کنم شوهرم عصبی شد آخه دوست نداره کسی مشکلاتمان را بدونه،ولی صحبتای مادرشوهرم خیلی آرومم کرد + پینهاد دادن بریم مشاور،همسره من قبول نکرده ولی امیدوارم بریمم،آخه ما به نظره من اونقدرام مشکل نداریم که از هم جدا شیمم،و واقعا حیفههههههههههههه + من همسرم را دوستت دارم،امیدوارم اونم بتونه دوباره مثل قبل دوسم داشته باشه

چیزی که ازلابلای بحثهات باشوهرت معلومه قابل اعتمادبودنش هست،الان داره قسط اون شخصی که ضامنش شده رومیده،با مسئولیتهای دیگه.من فکرمیکنم بعدازاون ۴ماه شوهرت تلاشش رومیکنه که دیگه سرت عصبانی نشه،

شما اخلاق خوب پدرمرحومت توی ذهنته وخودت بیشترازاو الگو گرفتی ولی انتظار داری شوهرت هم اخلاقش مث او باشه.اما به نظرم دربرابر شوهرت صداقت وصراحت وادای کامل کلمات بیشترجواب میده ومخصوصا مواقعی که عصبانیه،

بدون اخم،بدون غرور،باجدیت وقاطعیت نگاه چشماش کن واستدلالهات روبگو،پست ۱۹تایپیک قبلیت یک نمونه مکالمات خوب بوده ولی وقتی او دیگه کش نمیده وشماهم سعی کن بعدش کش ندی...

یه جاهایی هم که میدونی مخالفت تو رو حمل برنافرمانی میدونه به نظرم توپ رو بنداز توی زمین او مثلا وقتی بهت میگه آماده شو ببرمت خونه دوستت ولی تو نگرانی که اونامهمون دارن وشوهرت اینو درنظرنگرفته؛بهش بگوآماده میشم که بریم ولی به نظرت مهمون ندارن؟(بالحن کسب اطلاع ازش بپرس)

اگه قبول نکرد میتونی باهاش بری معمولا شوهرت باتوجه به شخصیتش منصرف میشه(این جاهایی بوده که دعوای شما بالامیگرفته)_اون مرام مسلکی که ازتجربیات ودانش وزندگی درخانواده خودت یاد گرفتی مبنی بر درک واحترام متقابل وحل منطقی مشکلات باشوهر خیلی خوبه

ولی تمام اون مرام روبه عنوان یک دایره کامل در نظر بگیرکه باعث میشه درمحیط کاروجنبه های از زندگی مشترک وارتباط با خانواده خودت وشوهرت جواب میده(اما احتمالادرمحیط کار نسبتا جواب بدهد)اما درجنبه هایی از زندگی باشوهرت که یه مثالش روبالازدم وخودت هم میگی گاهی بایدبه شوهرم تشر بزنم(برخلاف روحیه نرم ومنطقی تو)جواب نداده،

بنابراین احتمالاده درصدازاین مرام جواب نمیده اینجا دچارتعارض میشی یین "ایده ی"تو با"واقعیت شوهرت".به نظرم روحیه شوهرت بیشتر شبیه خط حمله فوتباله یه شخصیت اهل ریسک ومقداری بلند پرواز(که قبلاباعث موفقیت شغلیش شده)درعشق وعاشقی هم اهل ایثارپنهانه مث اون شب که مهمون داشتید وتوی ماشین خوابیده.

اینجاسوالات زیادتو رو حمل بربی اعتمادی وقدرنشناسی میدونه.چیزی که بیشترشوهرتو ناراحت میکنه همانطورکه خودت هم میدونی اینه که فکرکنه دوسش نداری به نظرم اونجا هم که شب دیرمیاد وقتی میخوای دلیل ناراحتیت ازدیراومدنش رو بگو دوس داشتنت رو اینجاها بهم ثابت کن که شب منو تنهانذاری.

وزودتربیایی.اما اینها زمانی بجاست که شرایط پروژه های کاری که خارج ازکاراصلیش که معلق شده،ایجاب کنه که زودتر بلند شه بره سرپروژه وشب زودتربیاد.

فکر میکنم مشاوری که قبلا رفتید کامل پیگیر نبوده وکاملا قضیه رو داده دست روانپزشک.بنابراین اگه دوباره مایل بودی یه مشاوربالینی پخته انتخاب کن..

اینکه چراشوهرت تاقبل عروسی منظم سرکارش میرفته وچه اهداف جدیدی بعد ازدواج داشته که باعث شده ازمافوقش زاویه بگیره جای سوال هست؟واینکه آیا اگه حتی مافوقش هم راضی به درخواستهای شوهرت بشه آیا خواسته شوهرت درصورت محقق شدن جبران مدت تعلیق راخواهد کرد؟

اگه نمیتونی در زمینه حل این مشکل (که ظاهرا یکی ازمشکلات اصلی شماست)مستقیماکمکش کنی شایدبتونی راضیش کنی ازجایی مشاوره شغلی بگیره، اینکه یه دفه دولت تدبیروامید مشکلاتو حل کنه ومعجزه خواهدشد ازشوهرت بعیده به این امید اینقد خودش رومعلق کنه چون درصورت رفع تحریم اثرش هنوزباقیست وزمان میبره وتازه احتمال جابجا شدن مافوقش هم کمه،حتما راههای جزئی تروبهتری برای حل مشکلش بامافوقش هست.

میتونی کمکش کنی تادراین زمینه قدم بر داره(مشاوره شغلی_یامشورت بایک فردآگاه_یادرمیان گذاشتن راه حلهاش باشما) ولی اگه تمایلی به دریافت کمک نداشت،به نظرم دیگه روی قضیه تمرکز نکن.بلکه خودش دنبال خلاقیت جدیدی بگرده..

همانطورکه خیلی از دوستان توی تایپیکهای قبلیت اشاره کردن،مشکل خواهرت باشوهرت به خودشون مربوطه شاید قبلا خودت حرفایی زدی ولی الان فقط میتونی احساسشون رودرک کنی ولی دخالت در تنش هاشون به نظرم نکن...

شوهرت به کنترل شدن حساسه،همچنین به مقصرشدن،شایدبخشی ازاون مربوط به الگوی روابط پدرومادرش باشه که دقیقامشخص نیست..

اماجواب سوال تایپیکت به نظرم هردو شما تاحدودی افسرده شده اید اما بعید میدونم شکل شدیدش باشه باپیشگیری وگاهی تغییرشرایط ازبین میره.دربرابر رفتارهای مشکوک شوهرت بهش اطمینان بده که بهش اعتماد داری.

این شوهرت باخصوصیاتی که داره انگاراعتماد تو دراو تأثیری شبیه معجزه داره...اگه انگیزه کاری قوی پیداکنه که صبح زودبیدارشه احتمالا تعهدات لقمه ای و کوچیک بتونه خواب وبیداریش رو تنظیم کنه.

تو وشوهرت زیاد احساساتتون رو ازیه موقعیت به موقعیت دیگه انتقال میدیدودراین موردهم رفتارهای همدیگه رو زیاد به این شکل تفسیر میکنید،

بهت پیشنهاد میکنم کتاب روانشناسی اجتماعی الیوت ارونسون ترجمه دکترشکرکن روتهیه یا امانت بگیر.یکی ازمنابع آکادمیک روانشناسی ولی متنش آسون وجذاب وگیراست واگه رشته ت هم فنی باشه براحتی متوجه مطالبش میشی اگه اشتباه نکن فصل هفتمش درباره حساسیت ودوس داشتنه.
اگه مایل بودی کامل مطالعش کن درهمه جنبه های زندگی کمکت میکنه ومیتونی بعضی جاهاش رو هم نشون شوهرت بدهی تابرخی سوتفاهماتش در دوست داشتن روبیشتربشناسه.ببخشید زیاد نوشتم.

همانطور که خشکه مذهب بودن خوب نیست خشکه علم بودن وخشکه منطق بودن هم ممکنه آفت نسل مابشه پس به نظرم کمی غیرمنطقیوبجاش عاشق باشیم حداقل عاشق خودمون.انگار گاهی وقتا همه چی هست ولی یه قاشق چایخوری عشق کمه عشقی که قبلا از قلب ما نسبت به خودمون جوشیده ولی باعث میشه در کنار دیگران راحتتر باشیم

سلام گل آرا جون
من تا حدودی پیگیر مشکلاتت بودم و با آقای امین موافقم واقعا شوهرت قابل اعتمادهو فکر نکنم اهل خلافی باشه مطمئننا به فکر کار و مسائل مالی هم هست اما از دیدگاه خودش که شاید به نظر تو اشتباه باشه اما از نظر اون درست
گلم همسر منم از این که چک بشه ناراحته .این خصلت اکثر اقایون هست به اونها لزومی نداره دائم توضیح بده کجاست و چه کار می کنه .اما چرا نمی خوای از راه دیگه وارد بشی ؟مثلا:
سلام خوبی ؟در چه حالی ؟زنگ زدم چون دلم برات تنگ شده یا دیر اومدی نگرانت شدم .کی میای می خوام ماهی سرخ کنم اگه بمونه سرد بشه بد می شه .یا نزدیکی فلانه چیز رو بخری؟....
باور کن من روش رو عوض کردم درست شد .از این باید و نباید بیرون بیا .

سلام دوستان ممنون از راهنمایی همه خصوصا آقای امین.
من اون روز بسیار بسیار بد با شوهرم تلفنی حرف زدم. خیلی بد. یعنی دقیقا عین خودش وقتی که عصبیه و هرچی میخواد به من میگه. اما شوهرم یک کلمه حرف اضافه نزد و گفتم نه امشب حق داره بیاد خونه نه شب های دیگه (اگه این مکالمه 1 سال پیش اتفاق می افتاد خدا میدونه شوهرم چه بلایی سرم می آورد).
به شدت بعدش عذاب وجدان گرفتم و 3 ساعت کامل گریه کردم که چرا اون حرف ها رو زدم.
بعدم زنگ زدم که بیاد خونه.
وقتی اومد خیلیییی جا خورد. گفتم ببین . این تهشه. ببین چه بلایی داری سرم میاری. دوست داری؟ من با چه زبونی ازت بخوام شب زود بیای؟ با چه راه و روشی که جواب بده؟ فقط به ذهنم میرسه برای همیشه برم.
قول مردونه داد که هرگز من رو تا این وقت شب تنها نذاره مگر کار خیلی ضروری پیش بیاد. نمیدونم واقعا تحت تاثیر قرار گرفت یا برای همون یه شب بود.

- - - Updated - - -

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط ammin

چیزی که ازلابلای بحثهات باشوهرت معلومه قابل اعتمادبودنش هست،الان داره قسط اون شخصی که ضامنش شده رومیده،با مسئولیتهای دیگه.من فکرمیکنم بعدازاون ۴ماه شوهرت تلاشش رومیکنه که دیگه سرت عصبانی نشه،

بله. من نخواستم تاپیک های قدیمی تر رو بذارم تا اعصاب خودم و بقیه خورد بشه اما شوهرم تو این شش ماه خیلیییی خودش رو کنترل میکنه مثلا اس ام اس نامربوط میدم جواب نمیده در صورتیکه قبلا از حرف های معمولیم نکته میگرفت. از نظر من معجزه شده.

شما اخلاق خوب پدرمرحومت توی ذهنته وخودت بیشترازاو الگو گرفتی ولی انتظار داری شوهرت هم اخلاقش مث او باشه.اما به نظرم دربرابر شوهرت صداقت وصراحت وادای کامل کلمات بیشترجواب میده ومخصوصا مواقعی که عصبانیه، دقیقا همینطوره.


اون مرام مسلکی که ازتجربیات ودانش وزندگی درخانواده خودت یاد گرفتی مبنی بر درک واحترام متقابل وحل منطقی مشکلات باشوهر خیلی خوبه
بنابراین احتمالاده درصدازاین مرام جواب نمیده اینجا دچارتعارض میشی یین "ایده ی"تو با"واقعیت شوهرت".

البته. همینطوره. من از نظر دوستام، اساتیدم و همکارهام فوق العاده صریح و منطقی ام و هرگز با کسی بحثم بی نتیجه نمیمونه اما نمیدونم چرا منطقم برای همه قابل درکه ولی رو شوهرم نه. خیلی دچار این تعارض میشم اما نمیدونم در این مواقع چه کار کنم؟


فکر میکنم مشاوری که قبلا رفتید کامل پیگیر نبوده وکاملا قضیه رو داده دست روانپزشک.بنابراین اگه دوباره مایل بودی یه مشاوربالینی پخته انتخاب کن..

من به مشاور اعتقادی ندارم. خودم با تکیه بر نکاتی که تو این سایت یاد میگیرم بهترین راه رو انتخاب میکنم شوهرم هم دقیقا مثل منه. ما هردو در حضور یک مشاور به نتیجه نمیرسیم قبل از روانپزشک که بسیار بیخود بود، پیش چند مشاور رفتیم و جواب نگرفتیم.
هر کدوم تنها پیش دو تا مشاور مختلف رفتیم و نشد...تا اینکه وقتی من به نیت جدایی رفتم شهرستان شوهرم به یه مشاور خوب معرفی شد که فقط با 11 جلسه مشاوره و گوش دادن به سی دی های مختلف از جمله آقای فرهنگ و ... تو این شش ماه خیلی عوض شد.
مشاور فقط گیج میکنه مخصوصا اگه دو تایی بریم.

اینکه چراشوهرت تاقبل عروسی منظم سرکارش میرفته وچه اهداف جدیدی بعد ازدواج داشته که باعث شده ازمافوقش زاویه بگیره جای سوال هست؟واینکه آیا اگه حتی مافوقش هم راضی به درخواستهای شوهرت بشه آیا خواسته شوهرت درصورت محقق شدن جبران مدت تعلیق راخواهد کرد؟

تحلیل من اینه : شوهرم 1% احتمال نمیداد من همسرش بشم. چون تو فرهنگ غلط ما کسی که یه بار جدا شده حق زندگی هم نداره چه برسه به ازدواج با یه دختر. اما من برام حل شده بود این قضیه. فکر میکرد با ازدواج با من روزهای خوبی که خدا وعده داده به خاطر صبرش آغاز میشه و این یعنی کوچکترین اختلاف نظری پیش نخواهد آمد! و با کوچکترین دعوا که از نظر من اصلا مهم نبود چنان به هم میریخت که بعد از یه مدت دچار افسردگی شد.
شاید به این خاطر که فکر میکرد این زندگیشم به طلاق میرسه. یادمه تا دعوا میشد کلی بلا سر من میاورد بعد هم از ترس اینکه من نرم خونه بابام صبح سر کار نمیرفت.
افسردگی و غیبت زیاد باعث شد پستش رو ازش بگیرن و یه پست پایین تر بدن.
اونم دیگه نتونست تو اون محیط بمونه و درخواست انتقالی به یه بخش دیگه داد که موافقت نشد و ایشون هم لج کرد و نرفت و این شد اوضاع ما.
من انتظار داشتم شرایط بد اونجا رو تحمل کنه به خاطر زندگیمون اما به هیچ قیمتی حاضر نبود و نیست که بپذیره.

اگه نمیتونی در زمینه حل این مشکل (که ظاهرا یکی ازمشکلات اصلی شماست)مستقیماکمکش کنی شایدبتونی راضیش کنی ازجایی مشاوره شغلی بگیره، اینکه یه دفه دولت تدبیروامید مشکلاتو حل کنه ومعجزه خواهدشد ازشوهرت بعیده به این امید اینقد خودش رومعلق کنه چون درصورت رفع تحریم اثرش هنوزباقیست وزمان میبره وتازه احتمال جابجا شدن مافوقش هم کمه،حتما راههای جزئی تروبهتری برای حل مشکلش بامافوقش هست.

متأسفانه شوهرم تو یه سیستم مزخرف استخدامه که شبیه پادگانه. این روحیه اش هم از اونجا گرفته. نه میذارن بره نه به حرفش گوش میدن. یه حالت امنیتی داره واسه همینم هست که خیلی نمیخواد و نمیتونه برام توضیح بده. منم اعصابم به هم میریزه.

شوهرت به کنترل شدن حساسه،همچنین به مقصرشدن،شایدبخشی ازاون مربوط به الگوی روابط پدرومادرش باشه که دقیقامشخص نیست..

واسه اینه که از بچگی تنها بزرگ شده تو شبانه روزی و بعد دانشگاه دور و ... هیچ وقت به کسی جواب پس نداده. نپرسیدن که بخواد جواب پس بده.

این شوهرت باخصوصیاتی که داره انگاراعتماد تو دراو تأثیری شبیه معجزه داره...اگه انگیزه کاری قوی پیداکنه که صبح زودبیدارشه احتمالا تعهدات لقمه ای و کوچیک بتونه خواب وبیداریش رو تنظیم کنه.

اینو مطمئنم. اوایل عقدمون که سرکار میرفت 7 صبح بیدار میشد 11 شب میخوابید.

---

ممنون . چشم حتما کتابی که معرفی کردین رو تهیه میکنم. توصیه هاتون مفید بود. ما تو شرایط جبری هستیم که حس میکنم باید زمانش بگذره. و هیچ کاری از دست ما ساخته نیست. اما خیلی کم میارم.

سلام. من باز اومدم:82:

همسر بنده بسیاررررررر اعصابش به هم ریخته. فکر کنم دارن اخراجش میکنن به سلامتی.
من حاضرم ماه تبعیدش کنن به کویر لوت و من از تنهایی دق کنم اما بعد از ماه که برگشت تکلیفمون مشخص بشه. فقط 3 شب سر قولش موند و زود اومد:18:
فردای اون 3 شبی که پسر خوبی بود تا 1 ظهر خوابید.
کلا شب تا صبح بالا سر من بیدار میشینه و گاهی بیدارم میکنه !!!! بعد همین که صبح من بیدار میشم میخوابه.
ظرف میشستم که ظرف ها به هم خورد
اینجور وقت ها فکر میکنه عمدی بوده کارم. قاطی کرد و داد زد و منم دیدم اوضاع بیریخته رفتم خونه دوستم. عصر اومدم رفته بود.
شب دیر اومد.
امشب هم دیر اومد....نمیپرسم کجاست. خودش میگه. اما نمیپرسم چرا میری؟
کلا دارم زندگی خودمو میکنم.
زبان میخونم (از تو اتاق داد میزنه تو دلت بخون صدات بلنده ! ساعت 12 ظهر )... با دوستام میرم خرید و پیاده روی. نهار هم میپزم ولی یه چیزی سر هم میکنم در حدی که از گشنگی نمیریم نه در حد رستوران مثل گذشته ها...
فیلم میبینم.
هفته دیگه هم میخوام یه هفته ای برم مسافرت.
برامم مهم نیست دیر میاد و من تنهام و خلاصه یه جورایی سرگرمم و زندگی خودم رو میکنم تا ببینم چه خواهد شد.
دوستان الان من در موضع انفعالم؟
یا رفتارم جرأتمنده؟ یا هیچ کدام؟ به همین روند ادامه بدم؟؟؟؟ نقریبا همه راه ها رو رفتم.

سلام خانم گل آرا

تمام تاپیک هات رو خونده ام
فقط فقط پیشنهاد می کنم از تلاش کردن خسته نشو

شما پتانسیل درست کردن همسرتون ، و همسرتون پتانسیل یک مرد خوب بودن را داره

بی تفاوتی مرگ تدریجی یک زندگی مشترکه

امیدوارم موفق باشید



ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال ............. مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط milad08

شما پتانسیل درست کردن همسرتون ، و همسرتون پتانسیل یک مرد خوب بودن را داره

---

:18: مرسی. چقدر بهم انرژی داد.

من اگه بخوام بی تفاوت باشم هم جناب همسرم نمیذاره به 48 ساعت بکشه. شرایط داشت خوب پیش میرفت... زندگی خودم رو داشتم و کاری به کار هم نداشتیم اما 2 روز هم نشد... دیشب که اومد کلییییی منت کشی کرد و 12 شب ظرف شست و حموم شست و تمیز کرد و ...
بعدم تا صبح بالای کله من بیدار نشست و تماشام کرد ! منم خواب بودم. چون اون موقع وقته خوابه ! نمیتونم باهاش همراه بشم که بهش خوش بگذره...
بدون اینکه بپرسم مبسوط توضیح داد کجا بوده و چرا دیر کرده و ...
منم به بی تفاوتی ادامه ندادم اما یهو هم تغییر موضع ندادم... شام گرم کردم... ازش تشکر کردم که این همه کار برام انجام داد نصفه شبی... بعدم خوابیدم.
خیلی عوض شده...
نمیذاره قهر کنم، نمیذاره سرد باشم، نمیذاره غر بزنم، اونم به شیوه مهربونی نه مثل قدیم با خشونت. اما اصل مطلب رو درست نمیکنه. حرف گوش نمیده.
من چه جوری اعتراضم رو اعلام کنم آخه:302:

سلام.بهش بگو میدونم خیلی زحمت کشیدی تا به اینجارسیدی،بگو میدونم بیشترازمن اضطراب داشتن زندگی خوب روداری حتی اگه شوخی کنی وبه روی خودت نیاری...ولی خودتو بذارجای من باهزارامیدو آرزو وداشتن تصویری بانشاط از زندگی که صبحها باهم سنگگی گرم کنیم وباصدای موسیقی آرام ودلپذیر صبحانه ای بخوریم هرکی بره سرکارخودش بعدازظهریاغروب هم ازسرکاربیاییم بافراغ بال بقیه امورات زندگی روانجام بدیم،میدونم شرایط خاصی باعث شده الان تاظهربخوابی وبعدازظهر بری وشب ازسرکاربیای اینم قابل تحسینه که باز داری ازطریق پروژه های خصوصی مخارج روتأمین میکنی ولی آیا اینقد درس خوندی وتحصیل کردی که به اینجابرسی؟آیاحقت اینه؟شایدخودت هم خسته شدی؟من نمیدونم بین تو ومافوقت قضاوت کنم چون اونجا نبودم اماقطعا گره کور نیست یایک معادله نیست که فقط جوابش اجتناب وکناره گیری توباشه؟راههای جدیدتری روامتحان کن تامشکلت بامافوقت حل بشه، به خدا توکل کن وباخودت متعهد شو که این مسأله روحل کنی مطمئنا حل میشه وخودت هم ازاین عذاب پنهان راحت میشی. حرفاتو بالحن آزادمنشانه بگو تااگه اون لحظه جواب خاصی نداد بعدا درموردش فکرکنه.(این دیدگاه شخصی من بود خلاقیتش باخودت)

سلام. گل آرا جان 180 درجه تغییر جهت بده! هر کاری را که همیشه کردی و انتظار داره انجام بدی در واکنش به رفتاراش تو انجام نده! سرزنش نکن، غر نزن، بی تابی نکن، سعی نکن بفهمونی بهش که دارین بدبخت میشین، خوشحالیتم نشون نده داره اخراج میشه باهاش همدلی کن. براش شدی عین یه کتاب خونده شده باید یه کاری کنی توجهش دوباره به تو جلب بشه انگار که اصلاً نمی شناسدت. این قدر کیف داره که نگو کامل اوضاع تغییر می کنه تمام مدت هوشیار هست ببینه چی سرت اومده اینقدر تغییر کردی:) :72: