ترس و اضطراب در برخورد با پسرها

[ستیلا]

آقای reza12 می دونم که ممکنه از طرفه شما و خیلی از دختر ها و پسر های دیگه به عنوان یه آدم امل و غیر اجتماعی شناخته بشم. ولی من واقعا نمی تونم اینطوری با پسرها راحت باشم که باهاشون برم کوه یا به اسم کوچک صداشون کنم یا دست بدم ، من نمیگم با این کار ها اسلام به خطر می افته ولی من از اینکه زیاد با یک پسر راحت باشم احساس عذاب وجدان پیدا میکنم (. میدونم که ممکنه بگید چه افکار مسخره ای دارم و انگار که دارم در عصر حجر زندگی میکنم ) حتی گاهی از اینکه حواسم نبوده و به یک پسر لبخند زده ام عذاب وجدان پیدا میکنم (می دونم که این تفکر عقب افتاده به نظر میرسه ولی من اینجوریم . )

الان مشکل من این هستش که نمیتونم حتی یه سلام و احوالپرسی ساده بکنم و این خیلی بده .البته از نظرات دوستان ممنونم .از راهکار جزوه گرفتن و اشکال درسی پرسیدن هم حتما استفاده میکنم.

سلام خانم سیمین.ببینید عزیزم منم دقیقا همینجوری بودم حتی جواب سلام پسرهای همکلاسیم رو با هزار التماس توسط دوست دانشگاهیم میدادم.ولی اصلا برام مهم نبود .پس از این بابت خوشحال باش که کاری بهشون ندارید اما اگه مشکل شما در برخورد اجتماعی و حضور در جامعه هست قضیه چیز دیگری هست.مثلا اینکه حتی نمیتونید با اقایون خواستگارتون هم صحبت کنید .