دفتر مدیران تالار(سؤالات-مشکلات-انتقادات و درخواستها)2

[Ye_Doost]

سلام
با تشکر از زحمات تان

1. ظاهرا در پست "تصویر ذهنی" این امکان برای بنده نیست که پاسخی عرضه کنم (عدم دسترسی برای نوشتن مطلب). لذا همینجا از همگی دوستان عزیز که محبت کردند و نظرات شون رو ابرار نمودند عذرخواهی می کنم.
2. پس از ارسال پاسخ سریع، گزینه ای برای ویرایش مجدد اون حتی بلافاصله پس از ارسال دیده نمیشه !؟

موفق باشید

[zolal]

سلام ببخشید دوباره از من 4 امتیاز کم شده. توی قسمت پروفایل یه قسمت داره به اسم تجربه و اونجا نشون میده که امروز 12 شهریور، منفی 4 امتیاز برای کاربر به من داده شده.

هیچ اهمیتی نداره و قرار نیست با این امتیازا به جایی برسم اما فقط خیلی کنجکاو شدم ببینم چرا کم شده؟ خود کاربران سایت امتیاز کم می کنند؟ چه جوریاست.

[مدیرهمدردی]

سلام ببخشید دوباره از من 4 امتیاز کم شده. توی قسمت پروفایل یه قسمت داره به اسم تجربه و اونجا نشون میده که امروز 12 شهریور، منفی 4 امتیاز برای کاربر به من داده شده.

هیچ اهمیتی نداره و قرار نیست با این امتیازا به جایی برسم اما فقط خیلی کنجکاو شدم ببینم چرا کم شده؟ خود کاربران سایت امتیاز کم می کنند؟ چه جوریاست.

با سلام
امتیازها دستی نیست.
اینها معمولا بر اساس برنامه پیشفرض تالار می باشد.

ممکن است کاربری یک تشکر داشته باشد یا لایک داشته باشد که امتیاز شما اضافه شده. و ممکن است کاربری لایکی را یا تشکری را بردارد
همچنین گاهی کاربران به تاپیکی امتیاز می دهند یا بر می دارند.
با تشکر

[گیسو کمند]

اواخر سال 90 که مراجعه کردم به یک روانشناس معروف و در مورد خودم و همسر سابقم توضیح دادم
ایشون همسر سابقم رو ملاقات کرد و بعد پدرم رو و بعد بهم گفتن جدا بشید و اگر خواستید جدا بشید من میتونم کمکتون کنم که آسیب نبینید

من دیگه هرگز جلساتم با اون مشاور رو ادامه ندادم ، رفتم پیش مشاور دیگه ای و ایشون بعد از کلی تعریف و تمجید از بنده و تحسین اینکه تو خوبی گفتن باید صبور باشی ، همون راهنماییهایی که کارشناسان اینجا به همه مراجع مشکلات زن و شوهری میگن ، منو با چهره ای از طلاق آشنا کردند که در اون یک شکست بزرگ بود که کمرم رو میشکوند ، من با طلاق آشنا شدم ، شبیه یه غول بود .
خیلی ازش ترسیدم .

اون مشاور انقدر شخصیت همسر سابقم رو با تمام نقاط ضعف و قوتش یرای من تشریح کرد که منه عاشق عاشقترم شدم و حتی شرمنده شدم و خیلی مصمم تر به ادامه زندگی .
2-3 سالی گذشت و شرایط بدتر شد ، و باز هم اون مشاور منو به صبر دعوت کرد ، با همدردی آشنا شدم و من با همون غول طلاق بیشتر آشنا شدم ترسناک تر بود
من هیچ راهنمایی از کارشناسان همدردی نمیگرفتم ، یکی دوباری هم که اشتراک آزاد گرفتم بهم قول کمک داده شد ولی بعدش خبری نشد ! فقط همون دعوت به صبر و اینکه ما میاییم برات مینویسیم و صبور باش ...

من سال 93 سکته کردم ، بعدش متوجه شدم افسردگی شدید داشتم ، تحمل شرایط همسر سابقم و دروغها و بی انصافی هاش و آینده ای که نمیدیدم ، طلاق وحشتناک و همسر وحشتناک
چه چیزی ازین ناامیدتر که هر دو راه به هیچستان است ؟ هر دو راه سخت و بد است ، هر دو راه طرد شدن دارد هر دو راه من محکوم میشم ....

هیچ کس نمی گفت تو میتونی بعد از طلاق زندگی خوبی داشته باشی ، حرف مردم مهم نیست ، میتونی همسرتو فراموش کنی ،
میتونی این سختیهای طلاق رو به فلان شکل مدیریت کنی ، و در کنارش هم میتونی به فلان شکل زندگیتو در کنار همین همسرت بسازی ، حالا بشین فکر کن ببین تصمیمت چیه .
تصمیمی در آرامش خاطر ، بدون ناامیدی ، بدون ترس

حتی بعد از 6سال تلاش و گندکاری های همسرسابقم ،در همین سایت هیچ کارشناسی نبود بگه ادامه این زندگی ازون طلاق خطرناک تره ،
کاری نداشتن که تحصیلات چیه ، استقلال مالی چیه ، حمایت خانواده به چه صورته ، زندگی در منزل پدر به چه شکلیه و صرفا اینکه طلاق یه غول هست که تو رو حتما میکشه

آقای مدیر حتی اینجا کسی نمیگفت که من بعد از 6سال وقتشه پدرمو در جریان بزارم ، پدری که داماد دوسته و ممکنه بعدا بخاطر همین مخفی کاری خودم توی دردسر بیوافتم ، 6سال آبروداری کرده بودم وقتش بود پدرم رو به عنوان سرپرست احتمالیه آیندم در جریان بزارم ولی هیچ مشاوری اینو به من نمیگفت ، من اونقدری عاقل و پخته نبودم و به کارشناسای اینجا اعتماد داشتم و اون مشاور مومنی که بهشون مراجعه میکردم ،

نهایتا این تصمیم خودم بود که امروز میبینم چقدر خدا بهم رحم کرد و این تصمیمات درست بود ، فروش خونه ام در جریان قرار دادن پدرم و حتی طلاق.
امروز میفهمم اون مشاوری که 6سال پیش منو درست راهنمایی میکرد چقدر پخته و باسواد بود چقدر درست راهنماییم کرده بود.

امروز بعد از طلاق عده ای در مورد زندگی من و شایعاتی که شنیدن با پدرم صحبت میکنن اگر پدرم در جریان نبود چقدر براش سوال پیش میومد چهطوری میتونست الان منو حمایت کنه ؟
شما به من قول راهنمایی دادید و حضور در تاپیکم ولی من راهنمایی کاربردی ای ندیدم ، هیچ کارشناسی اینجا در اون تاپیک حساس و خیلی تاپیکهای حساس دیگه حضور نداشت
نقدم اینه :
1- از کارشناسای همدردی 10پست آخرشون برای چه زمانهایی هست ؟ چند ماه گذشته ؟ در چه پستهایی و راهنمایی بوده یا صرفا ادغام حذف پست ؟
از هر 60پست ارسالی کارشناسها در چند تاپیک حضور دارند و مراجع رو راهنمایی میکنن؟

2- چرا با در نظر گرفتن شرایط استقلال مالی و حمایت خانواده ، و میزان تلاش برای بهبود زندگی زناشویی و پتانسیل همسر مراجع در تلاش و بهبود روابط ، برای موضوع طلاق راهنمایی درستی نمیشه ؟ چرا انقدر مراجع رو از طلاق میترسونید ؟ همه طلاق ها اشتباه هستند ؟ همه مراجع باید با ترس و ناامیدی از اینکه در هر صورت توی این زندگی گیر افتادم و همینی که هست رو درستش کنم ادامه بدند؟
همسری که نمیتونه نه تامین مالی کنه نه تامین عاطفی و فقط تشنه نوازش هست ، باید به دست ما بزرگ بشه ؟ پس نیازهای ما چی ؟

[گیسو کمند]

30 فروردین 96 Ye_Doost
با سلام

ای کاش بعضی ها مخصوصا خانم ها از شما درس بگیرند. هم از جهت قاطع بودن و هم عبرت بگیرند ازجهت اینکه درک کنند چه وقتی میشه به تغییر مثبت در افراد و زندگی امید داشت و چه وقت امیدی نیست یا اینقدر کم است که ضرر حتمی اون بر منافع احتمال غالب میشه. (بحث سود و ضرر به معنی معمول آن نیست. ابدا).

همین الان چندین نفر دیگه تو همین سایت دارند همین مسیر زندگی شما رو طی می کنند منتهی در مراحل ابتدائی تری هستند. شوهرانی که به شدت دچار مشکل روحی-روانی هستند. فحاشی می کنند. کتک می زندد. خرجی نمی دهند. همسرانی که شرابخوار و... هستند و الی آخر.

یک جا مطلبی گفته بودید تقزیبا به این معنی که اگر سال ها قبل اقدام به جدائی می کردید شاید افسوس کار، زندگی و ... رو می خوردید و شاید فکر می کردید اگر تلاش می کردید زندگی اصلاح میشد. نه دقیقا این کلمات ولی به گمانم همین رو می خواستید بگید. از یه جهتی حق دارید. الان اطمینان دارید همه راه ها رو رفته اید و حجت رو خود و همسر و اطرافیان تمام کرده اید.

ولی این هم هست که چند سال از زندگی تان رو از دست داده اید. زندگی پول نیست که بره و بیاد. فقط می گذره و برای هیچ فردی بر نمی گرده. البته شاید 3 سال اونقدر هم زیاد نباشه و بشه تحمل کرد ولی 10 یا 15 سال رو چطور؟ سنی که زیادی برای تشکیل یک خانواده جدید بالا بره چی؟ اگر فشارهای وارد شده در مدت زندگی نابسامان عوارضی بر شخص ایجاد کنند که به سختی قابل جبران باشه یا اصلا نشه جبرانش کرد؟ ...

اینجا آدم هائی هستند که برای ما که مطالب شون رو می خونیم و به قضاوت شون (به اجبار) اعتماد می کنیم (و تا حدی)، تنها راه حل فشار بر همسر تا آستانه طلاق به امید برگشتن از راه ناصواب و طلاق درصورت اصرار شخص به نظر میرسه. فشار زن بر مرد معمولا از راه های کمی ممکن هستش. مسلما نمیشه و نباید خواست که در رفتارها مقابله مثل کنند. اینکه نقض غرض میشه. می مونه فشار خانواده خانم و شاید خانواده آقا اگر منصف باشند و فشار مالی. این آخری هم موقعی امکان عملی داره که نسبت بین مطالبات خانم و آقا در حدی باشه که به راحتی پرداخت نشه.
برای امثال ما که از دور میخونیم (حتی نظاره گر هم نیستیم) اگرکمی احساس مسئولیت کنیم بسیار سخته توصیه به این راه ها کنیم و اگر هم توصیه نکنیم بازهم خطا کرده ایم. ترس از احتمال قضاوت غلط چه به ذهن و تشخیص خودمان نتونیم 100% مطمئن باشیم و چه احتمال بدیم اطلاعات داده شده اشتباه یا ناقص باشند، ترس اینکه شاید با صبر و یا روش دیگری بشه کار رو درست کرد در حالیکه ته دل مون امیدی بهش نداریم، و الی آخر
اگر الان به خانم "گیسو کمند" چند سال پیش بگیم شما بهتره خانواده تون رو "کامل" در جریان مشکلات تان بگذارید. اگر خودشون رو اصلاح کردند چه بهتر و اگر زیر فشار خانواده ها بازهم حاضر به اصلاح نشدند، قسمتی (نه همه که دست آقا برای طلاق به کلی باز ببشه) از مهریه تون رو به اجرا بگذارید. بلکه به دلیل ترس از دادن مادیات یا ناتوانی، ایشون رو به اجبار برگردونه - درسته که اصلاح نشده ولی زندگی قابل تحمل تر شاید بشه، مخصوصا برای اون هائی که بچه هم داشته باشند و نخواهند بچه هاشون با طلاق پدر و مادرشون مواجه بشند - و اگر بازهم نتیجه نداد بروید طلاق بگیرید.
فکر می کنید خانم چند سال پیش چه می کردند؟ خانم "گسیو کمند" که تجربه اون چند سال رو گذرونده چه توصیه ای به اون خانم اولی می کنند؟
اگر 3 سال نبود و مثلا 10 سال بود چطور؟
اگر بخواهم به صراحت به اون خانم ها (در ارسال هام مشخص هستند) صریح بگم به اصلاح زندگش شما امیدی نیست یا در حالت عالی امیدواری بسیار کمی هست، چطور؟ شما می تونید قانع شون کنید مشکلات شون رو از پدر و مادرهای خودشون مخفی نکنند؟ به اشتباه تصور نکنند دارند آبروداری می کنند درحالیکه دارند فرصت تباهی بیشتری به زندگی شان میدند؟ یا توصیه های سخت تر رو؟
به خانمی که جوان و بی تجربه است و میگه با شرابخواری شوهرش مشکلی نداره ولی از اینکه با دوستاش جلسه مشروب می گذاره و شب خونه نمیاد گله گذاری میکنه، چی بگم؟ وقتی از بین مطالبش متوجه مشم آقا نه تنها خودش مشروب میخوره بلکه عامل فساد دیگران هم است و برای مقاصدش مدیران و روساش رو دعوت می کنه و براشون مشروب سرو می کنه و خدا می دونه چه کارهای دیگه... به این خانم چی بگم؟ مذهبی هم که نیستند. از خدا و دین هم که بگیم خودشون و بعضی دیگران موضع گیری می کنند. اگر فایده ای داشته باشه اهمیتی به گفته ها نمیدم ولی به نظرم میاد برای عده ای صحبت از مذهب فایده ای نداره. کی می دونه؟ اون یکی خانم با مشکلی تقریبا مشابه؟ و ...

بهشون بگم اگر بخواهند حداقل خودشون رو نجات بدند طلاق بگیرند؟ قبل از اینکه باقی جوانی، روحیه و شاید خیلی چیزهای دیگه رو ازدست بدند؟ قبول می کنند یا برعکس واکنش منفی نشون میدند و در آینده هم براشون بدتر میشه؟ همچین حقی رو دارم؟ من نه مشاور متخصص هستم نه چیز دیگه.
این رو می دونم که آدم ها در شرایط حتی مشابه لزوما واکنش یکسانی نشون نمیدند. ولی قبول ریسک تحمل و سازش با این افراد به نظرم بسیار بیشتر از مقابله مثبت باهاشون است.

سلام
این پست آقای یه دوست در تاپیکم بی پاسخ بود چون نمیتونستم حرفهای دلم رو به خاطر یکسری قوانین همدردی بگم ،
و اینکه چون تازه وارد بحران طلاق شده بودم احساس میکردم شاید صحبتهام از یه فکر و شخصیت با ثبات نباشه از یه افکار آشفته و آسیب دیده باشه
اما امروز پیرو همین پست میخوام با کمال احترام به آقای سنگتراشان و کارشناسان زیرمجموعه ، نقدی داشته باشم به سایت وزین همدردی که نه، به کارشناسان محترمش.

آقای مدیر من چند ساله در این سایت فعالیت دارم و بیشتر خواننده بودم تا نویسنده ، من از دوران نوجوانیم در جلسات مشاوره حضوری شرکت میکنم ولی آشنایی با اینجا راه چندساله و پر تلاش رو برای من خیلی کوتاه تر و خلاصه و مفید کرد . تاپیک خانم she و صحبتهای آقای sci ، تاپیک سوده ، تاپیک جان سخت و خیلیها پر از تجربه های طلایی بود که توی هیچ جلسه مشاوره ای تا بحال ندیده بودم.

خیلی زیاد در جهت مثبت تغییر داشتم و آشنایی با این سایت اتفاق خیلی خوبی بود ، من از شما ممنونم

آقای مدیر من هروقت به شما چه خصوصی و چه عمومی انتقاد کردم محکوم شدم به هیجان زدگی ، امیدوارم این نقد رو بی طرفانه بپذیرید یا حداقل بهش فکر کنید :

[بالهای صداقت]

سلام خانوم گیسو کمند گرامی این تاپیک بیشتر در خصوص مشکلات کابران در دسترسی به تالار و مشکلات فنی و نرم افزاری هست و چه بهتر می بود که این درخواستتون رو با شخص خود مدیر همدردی مطرح می کردید
من با خانم فرشته مهربان که سرپرست سایت هستند مشورت کردم و به نظر ایشون بهتر هست که این پست ها در قالب یک تاپیک جداگانه مطرح شود که زحمتش رو هم خودشون خواهند کشید


و اما در خصوص اون قسمت از صحبتتون که روی سخن تون با کارشناسان سایت بود:
من از همون کارشناس هایی هستم که از آخرین پست هایم شش ماه که چه عرض کنم ، شاید بیشتر از یک سال هم گذشته باشه
هر از گاهی جسته و گریخته می اومدم تالار و چند تا پست می گذاشتم ولی آخرین موردی که بهش راهکار دادم و نهایت سعی ام رو کردم و پا به پایش می اومد تالار و پست مشاوره ای می گذاشتم تاپیک کاربری به نام سوده بود با تاپیکی با عنوان" شوهرم من و دخترم رو ترک کرد و رفت ، لطفا کمکم کنید ..
عملکرد اعضای تالار را من توی چند روش دیدم

روش اول ) یکی از اعضا که چندین سال هم توی تالار هست و اکثرا هم میاد و تاپیک میزنه و پست می گذاره و راهنمایی می خواد ، منتها بیشتر پست هایش صرفا درد و دل کردن و گرفتن نوازش هست و اصلا به راهکار ها توجهی نداره و برای هر راهکاری یه اما ، و اگر و نه نمی تونم و نه نمیشه میاره

روش دوم) یکی از اعضا کلا میاد و میره سراغ مقاله ها خوندن مطالب و افزایش آگاهی اش و به کار بستن راهکارها و در نهایت راهش رو پیدا میکنه و تغییرات مثبتی در زندگی اش ایجاد میکنه

حالا خود من بیشتر پست هایم مقاله هست ... گلچین کردن راهکارهای مدیر است ...دسته بندی کردن مشاوره هاست .... و تا اونجایی که تونستم از تجربیاتم برای دیگری گفته ام تا شاید برای او راهکاری پیدا بشود ... لذا کیفیت حضور یک کارشناس مدت زمان حضور فیزیکی اش نیست بلکه بسته به آثار و نوشته هایی هست که می تونه کمک کننده و راهنمایی کننده برای دیگران باشه

روش سوم ) گاهی وقت ها هم یه مراجع میاد یه پست میزنه و میره ،کاربران میان بهش راهکار هم میدن ولی خود مراجع دیگه نمیاد به تاپیکش سر بزنه ... میره بعد از یه مدت طولانی میاد دوباره یه پست دیگه میزنه و دوباره حاجی حاجی میره مکه

====
من وقتی پست شما را در این تاپیک خوندم و اینکه نوشته بودید در شرایط بحرانی کسی به شما کمک نکرده ، رفتم تمام سه تاپیک تان رو از ابتدا خوندم
بی انصافی هست اگر بگویی که مدیر به شما وعده داد و نیامد
ایشون سه تا پست برای شما در تاپیک زد و پست دومشون بسیار برای شما کاربردی بود و همچنین در ادامه پست سوم از ایشون
و شما در جواب تمایلی به انجام راهکارهای ارائه شده نشان ندادید
خوب وقتی مراجعه ای نخواد همکاری کنه و به مشاوره ها عمل کنه ، چه میشه کرد؟
بعد از آن هم تاپیک تون روند گزارش دهی از سوی شما گرفت


=======
شما پست های من رو توی تاپیک سوده بخون .. من با پستی بسیار تند مشاوره ام رو شروع کردم .. اصلا هم تاییدش نکردم ...( به تاپیکش سر میزدم ، پست هاش رو می خوندم ، از دستش حرص می خوردم ، نگرانش هم می شدم ..اما سکوت می کردم و منتظر بودم تا سوده اون مشاوره ای رو که بهش دادم رو عمقش رو متوجه بشه و بهش عمل کنه تا برم مرحله بعدی .... طبق تاپیک آفت های احتمالی در مشاوره ، مشاور نباید احساسات خودش را با مراجعش درگیر کند )
اگر ایشون کاربری بود که در فاز احساسات می خواست گیر کنه و نمی خواست به راهنمایی ها عمل کنه ، پست های مشاوره ای چندان کاربردی نداشت

سوده کاربری بود که می خواست تغییر کنه ، می خواست خودش رو اصلاح کنه .. و این کار رو هم کرد
یعنی سوده خودش برای خودش و زندگی اش تصمیم گرفت


یه مشاور به مراجع کمک می کند که رفتار دست و راه تصمیم گرفتن رو یاد بگیرد و با توجه به تبعاتش تصمیمش را خودش بگیرد و پای تصمیمش بایستد
به نظر من
>>>>> اگر مشاوری به مراجعش بگوید بمان و زندگی کن ، زندگی ات درست می شود === صد درصد اون مشاور خطا کرده
>>>>>اگر مشاوری بگوید برو و طلاق بگیر زندگی ات درست می شود===صد درصد اون مشاور خطا کرده

در حالیکه یک مراجع به علت اینکه در بحران به سر می برد و فاز احساساتش خیلی بالا هست دنبال این هست که مشاور برایش تصمیم بگیرد ...خود من اون زمانی که تازه اومده بودم به تالار فقط دنبال این بودم که برم یا نرم ، بگم یا نگم ، بشینم یا پاشم ... یعنی دنبال این بودم که مشاور چون مشاور هست باید دقیقا و مو به مو به من بگه چی کار بکنم و چی کار نکنم تا اون نتیجه ای رو که خودم می خوام رو بگیرم ولو اینکه اون نتیجه غلط باشه
درحالیکه مشاوره کمک می کنه که شخص از تمام ابعاد مشکل زندگی اش را ببیند و راه و روش تصمیم درست را بیاموزد و درنهایت وقتی تصمیمی گرفت آن را عملی کند و پای تبعات آن نیز بایستد
هیچ تصمیمی بدون هزینه نیست چه طلاق و چه ادامه زندگی .. در این راه مشاور هزینه های هر انتخاب را با توجه به شرایط مراجع مطرح می کند و در نهایت خود مراجع با توان خودش تصمیم یه ادامه یا جدایی می گیرد و هزینه اش را نیز می پردازد

و در همه این احوالات مراجع خودش هم باید بخواهد که تغییر کند

و اینکه شما پرسیده بودی اینجا به طلاق توصیه نمیشه و آقای راشمون هم بیان کردند چون سایت مذهبی هست .. نمیشه اینقدر با قطعیت نظر داد

ببینید انرژی و تلاشی که شخص برای بهبود زندگی اش مصرف می کند از انرژی و تلاشی که بعد از طلاق متحمل می شود بیشتر است لذا شخصی وقتی تصمیم به طلاق می گیرد باید خیلی زیاد قوی باشد .....مطلبی هم در این خصوص از مدیر همدردی بود که متاسفانه الان نتوانستم پیدا کنم

[گیسو کمند]

خانم بالهای صداقت خیلی وقت گذاشتید ، ممنونم دستتون درد نکنه

برای اینکه کلا از بحث خوشم نمیاد و همینکه اشاره فرمودین جای مناسبی برای این صحبتها نیست و فرشته مهربان زحمت تاپیک با همین مضمون رو میکشند ، لذا من این بحث رو اینجا قیچی اش میکنم تا فرشته خانم بیان و تحلیلاشونو بخونیم ، اگر لازم بود و فایده هم داشت اونجا ادامه میدیم .

من کاملا پست قبلیتونو که صحبتهای مدیر هست قبول دارم ، اما با این تبصره خیلی مهم که همیشه برای طلاق انرژی بیشتری نسبت به بازسازی زندگی زناشویی نیاز نیست ، و گاهی ادامه زندگی آسیب های جدی تری به شخص وارد میکنه .
من به شدت به این تبصره معتقدم به همون اندازه ای که به پست قبلی یعنی صحبتهای مدیر معتقدم ، پس با اجازتون ازین تبصره هه کوتاه نمیام بایدم اینجا جوابمو بگیرم

در مورد حضور کمرنگ کارشناسهام صحبتهاتون در مورد دسته بندی مراجع و در مورد مقالات و اهمیتش قبول دارم ، اما باز هم نیاز هست کارشناس ها در تاپیک های خاصی (حداقل 2ماهی یک تاپیک) حضور پررنگ داشته باشند ، یه حقوقدان که همه ماده تبصره هارو حفظه ، گاهی نمیدونه پرونده اش از چه راهی نتیجه میگیره .

ممنون .

[گیسو کمند]

ببخشید یه تیکه از پست قبلیم جا موند ، برای دوستای خوبم که توی خصوصی بهم پیام دادن و فهمیدم یکم شاید درست ننوشتم میخوام یه خط دیگه اینجا بگم و مجلس و ترک کنم :)
قول میدم دیگه این طرفا پیدام نشه :\

اصلا نقدم این نیست که بگیم استارتر عزیز شما بیا طلاق بگیر یا نگیر ، پدر و مادر و خانواده ها هم نمیتونن به بچه ها و عزیزاشون بگن دقیقا چیکار کنه ، چه برسه به مشاور.

صحبت دقیقا این کلمه است : "ترسوندن"
نباید اینقدر از طلاق بترسونیم ، اینقدر طلاق رو غول نشون بدیم چرا :

1- تصمیم گیری با اختیار نه با اجبار :یعنی استارتر جان ، شما بعد از طلاق هم میتونی زندگی خوبی داشته باشی اگه یاد بگیری چیکار کنی ،
اما الانم در زندگیه زناشویی ات میتونی Nدرصد تلاش کنی تا زندگیت حدود nدرصد بهبود پیدا کنه . اگر میتونی انقدر تلاش کنی واسه اون بهبود nدرصدی بشین تلاش کن اگر نشد طلاق وحشتناک نیست .

مسلما تصمیم گیری با اختیار و به دور از ترس آرامش خاطر داره و حتی به تلاش واسه نگه داشتن زندگیه زناشویی هم کمک میکنه چون مراجع میدونه گیر نیوافتاده اگر نشد بعدش مرگ نیست .

2- استفاده از نعمت ها و امکانات : باید مراجع بدونه حالا که گیر یه همسر منفی (از هر نظر) افتاده ولی یه پدر دلسوز و حامی داره ، تحصیلات و استقلال مالی داره ، معاشرت هایی داره(دوست ، همکار ، خواهر برادران فهمیده ) که میتونه برای شادی و تفریح و رشدش استفاده کنه ، و...

ولی وقتی ما میترسونیم انگار داریم میگیم شما دیگه زندگیت حول محور این همسر هستش (آش کشک خاله است بخوری پاته نخوری پاته پس چه بهتر که با اشتها و لذت بخوری)
دیگه هیچ جوره نمیتونی خوشبخت باشی فقط باید همین زندگی رو حفظ کنی (اون بحث که تعریف پذیرش هست و میگه بدون غصه خوردن بدون احساس شکست تلاش کنیم ، در اینجا بی ربط هست چون واسه یه زندگی هستش که قراره درست شه و مراجع هم به نیاز هاش برسه ، نه یه زندگیه بی سر و ته که اصلا هدف صحبت من نیست)

خوب ، فکر کنم بیشتر از یه خط شد ولی عیبی نداره شما سریع بخونید به روتونم نیارید

[شیدا.]

گیسو کمند عزیز،


ضمن موافقت همراه با مخالفت با پست های اخیرتون در این تاپیک، یه نکته هم من می خواستم اضافه کنم
به عنوان یکی از اعضای تالار دوست داشتم نظرم را بگم.

1- می گیم زندگی مشترک ...
مشکلاتش هم مشترکه. دو طرفه است. مسئول این مشکلات هم هر دو طرف هستند. هیچکدوم صددرصد مقصر نیست. حتی اگر این سهم 90 به 10 باشه. بازم یه درصدی برمی گرده به طرف مقابل.

تصمیم گیری برای طلاق یا ادامه هم به شدت به شخصیت و ویژگیهای این دو طرف بستگی داره. نسخه ای که در مورد گیسو کمند و آقای x صدق می کنه، ممکنه در مورد گیسو کمند و آقای y کاربردی نباشه.
کسی که اینجا مشاوره می گیره گیسو کمنده، بدون این که ما x یا y زندگیش را بشناسیم و حرفی از زبونش شنیده باشیم.

2- تصمیم گیری برای طلاق به شخصیت گیسو کمند هم بستگی داره. شاید برای گیسو کمند زندگی با x به صلاح نیست، گیسو کمند اینقدر قوی و مستقل ( شخصیتی منظورمه، نه مدرک تحصیلی یا موقعیت اقتصادی و ... ) هست که جدا شدن از x به نفعش باشه، اما گیسو کوتاهی هم باشه که زندگی با همون x براش بهتر از جدایی هست. یا حداقل این که لازمه یه مسیری را بره تا به این جدایی برسه.


3- در نهایت این که فکر می کنم تالار می تونه کمک باشه ولی زندگی مشترک و زندگی آدمها اینقد پیچیده هست که با مشاوره ی حضوری هم تصمیم گیری در موردش آسون نیست.
چه برسه به تالار عمومی اینترنتی.

البته این حرفتون را قبول دارم که اینجا در مورد مشکلات زن و شوهر تاکید زیادی روی بساز و زندگی کن هست
و در مورد مشکلات دختر و پسر بی برو برگرد جداشو و تمومش کن.

علتش هم شاید اینه که تالار عمومیه و مجازی. نهایت احتیاط می شه. وگرنه همه ی دختر و پسرها نباید جدا بشن و همه ی زن و شوهرها هم نباید تا آخر عمر بزنن تو سر هم و زندگی کنن.

[گیسو کمند]

شیدا جان باهات موافقم . اتفاقا به نکاتی که نوشتی خودمم رسیدم، ولی صحبت در مورد اونهاییه که تصمیمشون به طلاق درسته (با درنظر گرفتن نکات تو ، بالهای صداقت )

منتظر بمونیم خانم فرشته بیان و از روی همه ی اینها یه مقاله پر و پیمون بنویسند و ما هم استفاده کنیم .