هرمینای گلم
راستش وقتی یکم ز شرایط و سن وسالتون گفتی تعجب کردم
ببین بهتره برای حل مشکل مسالت درست مطرح کنی یا درستم راهکار بگیری
خواهر گلم توام نسبت به چیزایی حساسیت داری که شاید از دید بقیه بی مورد باشه خوب انتظار داری همسرت درکت کنه رعایت کنه حالا این حساسیت اونم چه از جنبه مذهبی (که خیلی از حیوانات الودگی دارن) چه از جنبه یه ترس یا ... کاملا" قابل احترام و مساله ای نیست که بخوای نگران شی
ولی راجع به مشکل دوم و بهانه گیری هاش ببین باید ریشه اونو پیدا کنی چون گاها" مردا مثلا"سر رفتارت ناراحت نمیاد بگه من ازین حرکتت ناراحتم میاد یهو گیر میده به جواب ندادن اسمسش یا به قولی بهانه گیری میکنه میتونه یه علت بهانه هاش دلتنگی باش میتونه فشار های بیرونی باشه و .... که خودت باید پیدا کنی و حساسیت هاش بشناسی
یه علت دیگه به نظرم واکنش های شتاب زدتون به قهرها و بهانه گیری های بی مورد ایشون شما باید یادش بدی قهر نکنه مثلا" یه راهش اینکه وقتی بی مورد قهر میکنه شما سریع تلفن بر نداری هی زنگ بزنی یا به اصطلاح نازش بکشی ببین بانک عاطفیشو زمان های دیگه کاملا" پر کن ولی زمانی که قهر الکی میکنه بروی خودت نیار خیلی عادی باش نذار حس کنه هول کردی تو اونو شرطی کردی هروقت بخواد بانک عاطفیش پر شه ساده ترین راه انتخاب میکنه قهر میکنه تو تل میزنی منت کشی میکنی و اون اشتی میکنه خوب منم بودم اینکارو می کردم اون چرا برای جلب محبتت تلاش کنه راحت قهر میکنه به هدفشم میرسه . حالا شما باید تو زمان های دیگه تاییدش کنی محبت کنی ولی قهر کرد شرایط واسه اشتی با سیاست فراهم کنی که قهر و بیتفاوتی یاد نگیره ولی هول نکنی و هی منت بکشی یواش یواش از سرش می افته . در عین حالم سعی کن با رفتار خوبت یادش بدی جای بهانه گیری حرفش بزنه و خودت میتونی وقتی ناراحتی جای غر زدن خیلی با محبت ولی قاطع و صریح بدون سرزنش اون مقصر جلوه دادنش و توبیخش مشکلت باهاش بیان کنی اونم اروم اروم ازتون یاد میگیره
علاقه مندی ها (Bookmarks)