یکی از عیب های من اینه که خیلی زود و بدون دلیل به طرف مقابلم اعتماد میکنم و بعضی مواقع به خاطر اعتماد بیجا خودم ضربه میخورم.
از صحبتهای خانم m.mouod اینطور میشه برداشت کرد که فرق خوشبینی و اعتماد این هست که خوشبینی بدون شناخت هست اما اعتماد همراه با شناخت هست. از این به بعد سعی میکنم که بدون شناختن طرف مقابلم بهش اعتماد نکنم حتی اگر به نظرم قابل اعتماد باشه.
یکی از خصوصیاتی که متوجه شده ام در من وجود داره اینه که بیش از حد زودرنج و حساس هستم
زودرنج کیست و زودرنجی چیست
شما بگویید : با این درد قدیمی چه کنم؟
این تاپیکهای بالا را که میخوندم احساس میکردم خیلی به احساسات و خصوصیات من شباهت داره.
دوستان اگر نظری یا راهکاری(عمی و مشخص) برای تعدیل این حالت من دارند لطف کنند. ممنون میشم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)