بدهنی ، عصبانیت و بدبینی شوهرم

[elsay]

سلام دوستان کسی کمکم نمیکنه ؟ الان 5 روز هست شوهرم اصلا یکلمه هم باهام حرف نمیزنه و قهر کرده سر همون که میگه تو به من پیش خانوادت بی احترامی کردی نباید می گفتی کمکشون کنم به نظر شما این کارش عادیه . البته من در مورد اینکه با کس دگه ای ارتباط داشته باشه صددرصد مطمنم توی این فازها نیست.ممنون میشم راهنماییم کنید

[فرزانه 123]

سلام السای عزیز

خودتم می دونی که منم شرایط همسرم مثل شما هست. اگه تاپیک آخرم رو خونده باشی بالاخره دووم نیاوردم و اومدم خونه پدرم و الان هم تقریبا سه ماهه اینجا هستم.

شوهرهای ما باید تغییر کنن و این تغییر رو ما نمی تونیم بهشون دیکته کنیم. مگه اینکه خودشون بخوان و انگیزه تغییر داشته باشن.

[سحر بهاری]

خواهش میکنم

شما نیاز دارین با متخصص صحبت کنین، اینترنت برای راهنمایی خوب هست در صورتی که مشکل شما بررسی و سپس توسط افراد صاحب صلاحیت پاسخ داده بشه. نه هر سایتی ، نه هر شخصی، نه اکتفا به یک تاپیک مجازی.

شما ممکن هست در اینترنت سرچی کنین و موضوعی مشابه با مشکلتون پیدا کنین اما ممکن هست فقط تشابه باشه و توصیه های اون متن ها بدرد زندگی شما نخوره و از طرفی بستر اینترنت هم بنتنهایی نمیتونه کافی باشه و مراجعه ی حضوری بسیار مهم هست.
شما و همسرتون هر دو لازم هست با هم قدم بردارین و برای حل مشکلتون پیش متخصص برید، اگر اینکار رو نکنید... سکوت، قهر، دوری و ... نتنها چاره نیست بلکه به این ناراحتی ها دامن میزنه.

من توصیه ی بعدی که دارم این هست از دوستتون یا فامیل یا همکار یا خواهر و ... مشورت نگیرین. اونها بر طبق علایق و افکار شخصی و گاها مشکلات زندگی خودشون نسخه میپیچن و باعث میشه شما بیشتر در مشکلتون غرق بشین.

.............

مسئله ی بعدی همسر شماست، دقت کنین ما در رابطه هامون معلم اخلاق نیستیم. وظیفمون بعنوان همسر دیدن تفاوت و پیدا کردن راهی برای برقراری آرامش هست. قرار نیست تو رابطه با تذکر و دستور و ... قفس بسازیم و اسمش رو عشق بذاریم... اینطور هرگز اجازه نمیدیم اونفردی که کنار ما هست بتونه خود واقعی و اصلیش باشه.

اون فرد سپس ممکنه احساس ترس داشته باشه، نگران از برخورد لحظه به لحظمون باشه، احساس تحقیر کنه و... هر برداشت دیگری.

انتقاد کردن هم شیوه ای داره، اینطور نیست هر زمانی، هر موقعیتی با هر لحنی لب به انتقاد باز کنیم. لازم هست اول بررسی کنیم و سپس از راه درست اقدام کنیم.( نه فقط انتقاد بلکه هر موضوعی )

متن پایین رو ببینید؛↓↓↓

اخیرا ما خونه پدرم بودیم و در حیاط مشغول کار پخت بودند و من در خانه که مادرم به من گفتن که بقیه خسته شدند و شوهر تو دست به کمر بیکار وایساده البته من خودم متوجه این موضوع بودم و از موضوع ناراحت ( چون عادت شوهرم رو میدونم و اینکه نظرش اینه که من نمیخوام دخالتی کنم!!) خلاصه من درخواست کار کردنش رو با صدای بلند گفتم که میدونم اشتباه کردم ولی اصلا قصد خراب کردنش رو نداشتم بعدا دیدم ناراحت شده معذرت خواستم .

به دو مطلب توجه کنین ؛

۱. وظیفه ی میزبان این هست برای مهمان اسباب آرامش و راحتی رو فراهم کنه و اگر از پس اینکار بر نمیاد از حضور مهمان خودداری کرده یا به یک عصرانه مختصر در ساعت مشخصی اکتفا کنه. ( از مهمان کار نمیکشن مگر اونفرد خودش تمایل به کمک داشته باشه ، مهمان کسی هست که در اون محل زندگی نمیکنه چه فرزندان باشن چه فامیل)

۲. شما نباید در جمع سخن مادرتون رو انتقال میدادین، اینکه میگین خودم میدوم اشتباه کردم ، بهر حال چیزی رو درست نمیکنه... مثل این هست آب روی زمین بریزین و بخواین تا ملوکول آخر جمعش کنین!
بلند گفتن مطلبی در رابطه با یکنفر در جمع، بحث، دعوا و ... اینها باعث تیرگی روابط میشه و میشود در نهان و در زمان مناسب با بیان مناسب اون مطلب رو بشخص انتقال داد. بدیهی هست پس از مدتی این نقطه های تاریک به کینه، تقابل به مثل، توهین، خشونت و ... کشیده میشه.
حالا انشالله در فرصت مناسب براتون توصیه هایی در پست های بعدی قرار داده میشه، اما ازتون انتظار دارم حتما از حضور یک متخصص بهره ببرین و همسرتون هم کم کم همراهیتون کنن.

[elsay]

سحر بهاری عزیز بسیار بسیار ممنونم متشکرم که وقت و ارزش گذاشتید برای کمک و راهنمایی من . علت اینکه من میگم که زیاد با شوهرم حرف بزنم اینه که مطمنم آخرش یه دعوایی میشه و یه ناراحتی پیش میاد. ترجیح میدم چیزی نگم تا چیزی نشنوم. جالب هست که من همیشه به شوهرم صحبت میکنم که احترام رو رعایت کن و با من خوب حرف بزن مخصوصا پیش بچه ها . ولی اون اصلا هیچوقت و هیچوقت اشتباهات خودش رو نمیبینه و تا من یه اشتباهی بکنم میکوبه به سرم و بددهنی میکنه و انتظار داره من اصلا ناراحت نشم و بگم و بخندم ولی من دلم ازش خیلی میشکنه و توی دلم رفته رفته میبینم که نقطه ای برای دوست داشتنش ندارم و بیشتر دوست دارم خونه نباشه یا اگه جایی میرم تنها برم. شوهرم که فکر نکنم اهل مشاوره باشه چون همیشه گفته برو خودت رو اصلاح کن. ایراد در تو هست.من هم میخوام که تغییر کنم و یک کسی میخوام که هر لحظه بگه چیکار کنم راستش من خیلی وقتا مواظبم که این ناراحت نشه ولی آخرش اتفاقی که نباید بیوفته میوفته و این قهرهای طولانیش شروع میشه دیگه خسته شدم یعنی در خودم توانی نمیبینم چون بیشتر خودم اذیت میشم میخوام به من یاد بدید که چیکار کنم خواهش می کنم

[سحر بهاری]

همیشه گفته برو خودت رو اصلاح کن.

ممنون از توضیحتون

ما آدما هیچکدوم کامل نیستیم، نقص همه جا هست. غذایی که میخوریم نقص داره قطعا نسخه های بهتری از طعمش، عطرش و رنگش هم هست که امتحان نکردیم. هوایی که تنفس میکنیم نقص داره، چون آلوده هست ... اینها رو بگیرین و بیاین برسین به آدمها، ما آدمها هم نقص داریم در هر جایگاهی که هستیم .
هیچ ایرادی نداره شما برید و خودتون رو اصلاح کنین! این اصلاح به این معنی نیست که باعث آزردگیتون بشه بلکه گامی در جهت بهتر شدن منِ امروز از منِ دیروز هست.

اول در مورد بددهانی همسرتون مینویسم و در پست بعدی در مورد قهر مکرر یا طولانی ؛

* یکی از مهمترین مسائل در مواجهه با چنین موقعیت هایی عدم مقابله به مثله، چون فرد درگیر هست و مقابله به مثل فقط اوضاع رو وخیم تر خواهد کرد.
عدم مقابله به مثل یعنی انتخاب سکوت و آرامش و بررسی بدور از تنش مسئله با همسر در زمان دیگر .

* مطلب بعدی از بین بردن زمینه های ایجاد ناراحتی و بددهنی هست. باید سعی کنین علل رو شناسایی کنین، مثلا همسر شما نشون داد که من از بلند صدا کردنم ناراحت شدم، خودم بخوام تو کارا کمک میکنم. اینا همون شناسایی علل هست که لازمه رو یه برگه بنویسین و مرور کنین.

* رفتارها و گفتارهای مثبت ایشون رو با تشویق و برجسته کردن تقویت کنین.

* نحوه ی تعامل صحیح با همسرتون رو یاد بگیرین تا بتونید به شیوه منطقی و قابل قبول درخواست های خودتون رو بیان کنین ( مثل پرهیز از بیان کلمات یا جملات منفی و آزار دهنده )

* سعی کنید به دغدغه ها، نیازها و نگرانی های همسرتون توجه کنید و اینکار با همدلی، گوش دادن به حرف ها و در نهایت شناسایی علاقه مندی ها و موارد مهم امکان پذیر هست. پیدا کردن راه هایی برای محبت، درک و حمایت از همسر اثر مثبتی بر رابطه ی شما خواهد گذاشت . در نظر داشته باشین یکی از مهم ترین علل اصلی پرخاشگری، ناکامی در تامین نیازها هست.

* از طرفی امتیازهای بددهانی رو شناسایی و قطع کنین. مثلا بددهانی میکنه که شما تسلیم یک خواسته بشین! پرخاشگری یک نوع کنترل کردن دیگران هست.

* سعی کنین تا جایی که امکان پذیر هست رفتار و گفتار درستی داشته باشین و با افرادی اینچنین ارتباط برقرار کنین و اگر دور و بر شما افراد فحاش با پرخاشگر هستن ارتباطتتون رو کمرنگ کنین.

* در زمان های مناسب و آرام با همسرتون درباره تأثیرات منفی بددهانی صحبت کنین، اینجا مهم هست که شما نه انفعال رو انتخاب میکنید و نه پرخاش رو ، بلکه تبادل نظر صمیمانه رو بهترین راه تشخیص میدین.

دلایل فحاشی ناکامی ، الگوهای غلط، اجتماع، فقدان مهارت گفتگو، مسائل روانشناختی و ... هم هست.

ادامه مطلب در پست بعدی...