نوشته اصلی توسط آنه ماری
سلام.ممنون از جوابیتون.راستش این مدت که با خودم فکر کردم متوجه شدم این تفاوت فرهنگی نیست که مشکل ماست.چون اون آقا مسائلی رو بیان میکرد که خودشم انجامش نمیداد فقط میگفت میخوام ببینم نظر تو چیه و اینقدر کشش میداد تا من عصبانی بشم.حالا دلیلش چی بوده نمیدونم! من سنتی هستم اما اونم بی بند و بار نیست که هرجا بخواد بره.فقط لفظشو میومد! نمیدونم چرا!!!
اخه دلیل عصبانیتم اونقدر محکم نبود که بخوام کات کنم شاید میگفتم دیگه نمیخوام ادامه بدم اونم لحظه ای(که میدونم اشتباه بوده) اما اگه دلیل محکمی بود مسلما ادامه نمیدادم.اونم نظرش همین بود میگفت مسائل جزئیه و حل شدنی
هفته اخر من نمیدونم چرا خیلی از کوره در میرفتم.تا جایی که دو تاویس به من داد که صداش توش ناراحت بود راستش خیلی ناراحت شدم
دیشب باهم صحبت کردیم میگفت من اصلا با دختر رابطه برقرار نمیکنم ببین چی بودی برای من که از راه دور اینقدر باهات راه اومدم اما یه کاری کردی کلافه شدم.تو خیلی خوبی بهترین دختری هستی که تاحالا ملاقات کردم فقط طاقت اینکه همش استرس داشته باشم ندارم.من همینجام جائی نرفتم پای کسیم وسط نیست.ابن مدت منتظر بودم جو رو آروم کنی اما تو همچنان گیر میدادی
منم ازش عذر خواهی کردم (بخاطر عذاب وجدان خودم) و گفتم هر تصمیمی بگیری من بهش احترام میزارم و برات آرزوی خوشبختی دارم هر تصمیمی که بگیری
اونم گفت یکم براز جمع بندی کنم زندگیمو یکم فکر کنم که یه تصمیم درست بگیرم
منم گفتم من به نظرت احترام میزارم
حالا نمیدونم محترمانه میخواسته بگه برو(گرچه فوق العاده آدم رک هست و رودرواسی نداره)یا چی واقعا نمیدونم
اگر هم باز به هم فرصت بدیم باید ببینیم تونستیم اختلاف ها رو حل کنیم و من تونستم خودمو کنترل کنم اینم میشه یه چالش برای من
آیا این فرصت دادن درسته؟و چقدر باید برای خودم زمان بزارم و بعد برم دنبال زندگیم و موقعیتهای دیگه؟(چون من عادت ندارم وقتی فکرم یه جا متمرکزه به کسی دیگه فکر کنم)
علاقه مندی ها (Bookmarks)