سلام باران پاییزی عزیز، خواستم برم سر کارهایم که اتفاقی سایت رو چک کردم و مطلب شما را دیدم. من هم دوس داشتم چند نکته بگم خدمتتون.
من این چند روزه موفق شدم سوالات و کامنت برخی دوستان را بخوانم. به دلیل علاقه ام به مطالعه و پیش زمینه ای که دارم مشکلات ناشی از عدم عزت نفس را تا حدی میشناسم. جالب است که بدون استثنا در همه کامنت های این دوستان مشکل نبود عزت نفس را مشاهده کردم. در خصوص شما هم به همین صورت. یک نشانه آن این است که راضی شدید از حق خودتون بخاطر برادرهایتان کوتاه بیاید تا جایی که لباس کهنه و پاره بپوشید. این مساله بنظر من ناشی از عدم عزت نفس است و نه همفکری و همدلی با خانواده (چراکه زیاده روی شده است). یکی از مهمترین نشانه های عدم عزت نفس این است که خودتان را لایق چیزهای خوب ندانید (صرف خواسته ذهنی بدون جرکت، قابل قبول نیست).
اینکه خیلی ها از تربیت خانوادگی مناسبی بهره نبرده اند، چیز مسلمی است اما شما 30 ساله هستید و وقتش هست مسیر مناسبی را خودتان پیدا کنید. البته کار شما سخت تر است از کسی که از ابندا مسیر بهتری داشته است اما کار نشد نداره!!
اینکه میگید مادرتون ناراحت شد که نمیخواید ارشد امتحان بدید نشون میده که به شما علاقه داره. البته در خصوص ادامه تحصیل بنظرم حتما دقت کنید. اگر به رشته خود علاقه شدیدی ندارید بنظرم کارهای بهتری نسبت به ادامه تحصیل وجود داره. در اخر اینکه میگید برای کنکور نمی توانید اماده شوید با اینکه در دوران تحصیل موفق بوده اید، بنظرم مهمترین علتش عدم تمرکز است. مطالعه بدون تمرکز مگر میشود؟!!
به دنبال ساختن زندگی تون باشید، موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)