حال و احوال یاران همدردی (12)

[tanhaman]

من نمی تونم مثل سرشار کلمات را زیبا کنار هم بچنیم به گونه ای که همه برآیم به به و چه چه کنند و بگویند چقدر روشنفکر.
حرف دلم را ساده بیان می کنم.
من یک مادرم، و اتفاقا می خواهم بگویم بچه زاییدن هنر است، هنری ونعمتی که خدا به ما زنان و نه به شما مردان ارزانی کرد.
لحظه لحظه بارداری و سختی هایی که یک مادر تا تولد جگر گوشه اش فقط به عشق مادری با لذت تحمل می کند سزاوار ستایش و ارج است.
درد نکشیده آید که زایمان را آنقدر بی ارزش می بینید که به آن هنر نمی گویید.
آن لحظه ای که مادر مرگ را جلوی چشمانش می بیند اما همچنان نگران سلامتی یک انسان دیگر به نام فرزند آست چه نام دارد؟
شب بیداری های یک مادر از لحظه تولد، بی خوابی ها، و کار تکراری روزانه و مراقبت از فرزندان آن هم بدون هیچ چشم داشتی آیا هنر نیست؟
و الی آخر...
اما مگر از نوح پیامبر و پسرش بارز تر مثالی می توان یافت که باز پسر راه کفر را پیش گرفت، چون پسرش گمراه شد آیا خللی در پیامبری حضرت نوح وارد می کنید.
یک مادر در هر شرایطی مقدس است چه آن مادری که شهید حججی تربیت کرده و چه آن مادری که برای فرزند گمراهش شبانه اشک می ریزد و از خدا طلب هدایت برای او دارد.
آنقدر شعار گونه و روشنفکرانه به صندلی هاتان تکیه ندهید و فقط بنویسید.
من یک مادرم.

************************************************** ************************************************** *******************************درود دوستان
پاسخ سر شار عزیز نفی احساسات پاک مادرانه نیست ،حرف شان این است که ما باید در تربیت جگر گوشه هامان بکوشیم و این فقط شامل خانواده ومادر نمی شود ،امروز جامعه نقشی پررنگتر و مهم تر و تاثیر گذار دارد و مسیولین و مصلحان اجتماعی باید نقش و وظیفه خود را اعمال کنند