حال و احوال یاران همدردی (12)

[سرشار]

سلام

چرا من و تو نمیتونیم کنار هم زندگی کنیم ! چرا نمیتونیم جواب اعتماد هم رو با اعتماد بدیم ، نه با بی اعتمادی ! جواب احترام رو با احترام بدیم نه با بی احترامی ! چرا نمیتونیم در بخشیدن یکدیگر پیش قدم شویم ؟! چرا همه توجه و توان خودمون رو به شخص و خانواده خودمون اختصاص داده ایم و از فامیل ،دوست ، همسایه ، همشهری و هموطن خودمون غافل شده ایم ؟! چرا و چرا و هزار و یک چرای دیگر ! متاسفم که همه ما باید صبح تا شب ، شب تا صبح ۲۴ ساعته در مواظبت از اموالمان بکوشیم که همسایمان دزد نشود !!! متاسفم که ظرفیت زندان های ما روز به روز بالاتر می رود و هزار مرتبه بیشتر متاسفم که کشوری دیگر مثل هلند فارغ از دین و مذهب ، زندان هایش را به هتل تبدیل میکند !!!

بچه دار شدن هنر نیست . بچه زاییدن هنر هم نیست . بچه بزرگ کردن هنر هم نیست . بچه عروس کردن و بچه داماد کردن هم همینطور . واژه مادر خیلی مقدس تر از این حرفهاست . همه این ها سیر طبیعی زندگیست و اجتناب ناپذیر ! اما اگر روزی رسید و فرزند تو بالاتر از شهرت و مقام و ثروت ، به انسانیت ، صداقت ، عشق و عدالت خدمت کرد ، اون روز مستحق این واژه و نام مقدس خواهی بود . نه فقط از زبان فرزند خودت ، بلکه از زبان تمام مردم دنیا . اون روز همه این سرزمین و تمام مردم این کره خاکی ، جلوی نام مقدست خم خواهد شد و ادای احترام خواهد کرد و یکصدا خواهد گفت : مادر جان روزت مبارک