سلام مامان کوچولوی عزیز
کلا من ارادت خاصی به مامان ها دارم
درک میکنم حستونو....حتی شنیدنش هم ازاردهنده است....اما فعلا بیایید به خاطر همون دل مهربونتون که خودتون میگید
می تپه برای همسر و کوچولوتون, از ی زاویه دیگه هم نگاه کنید
شناخت ما از روحیات مرد و زن و همچنین روحیه شخص همسرمون خیلی کمک کننده است......فک کنم تو همین همدردی شنیدم ک عزیزی می گفت تو دعوا و ناراحتی خانومها زبونشون
نیش دار و تلخ میشه و اقایون زور بازوشون بیشتر میشه...
خب هرکس هم از هر قدرتی که داره استفاده میکنه دیگه...
توجیه قابل قبولی نیست برای اتفاق افتاده....اما تو شرایطی که کمبود اموزش
زناشویی و ارتباطات داریم.....خب قابل درکه که مردای ما نتونن کنترل کنن رفتارهای غار نشینی ابا اجدادمون رو....که طی قرنها
تو ناخوداگاهشون حک شده.....
من مطمئنم همسرتون خیلی ناراحته ...مثل شما....همون طور ک حودتون. نوشتید از زبون ایشون.....ک گفتن من عذاب وجدان دارم......پس ببینید خودشون هم پشیمون شدن...فقط نحوه ابراز پشیمونی یا عذرخواهی که شما انتظار دارید اتفاق نیفتاده..
(و اونجا خیلی کارهای دیگه میشد کرد هم برای بهبود حال ابشون و هم حال خودتون....سیاست ...نحوه بیان جملات. میتونست همه چی رو به نفع شما تموم کنه....)
و تو اون حال بدشون ک پشیمون بودن ......و احتمالا درصدد جبران....شما مادرتون رو خبردار کردید!!!!!و فرصت جبران رو گرفتید از ایشون....و ایشون رفتن تو لاک دفاعی...ک دیگه سرزنش نشنون!!!
اگه میشد از ته دل همسرتون خبردار شد یا اگه ایشون اموزش دیده بودن ....من مطمینم میدید که چقدر حجم ناراحتیشون بالاست.....و این میتونست از بار ناراحتی شما هم کم کنه...
خوبه ک رو سهم اشتباهاتتون دارید کار میکنید
نباید انتظار داشته باشید همه چی به زودی درست شه
به نظر من پست دوستان وحرفای خانوم ارم و دوباره بخونید
و حتی نکته هایی رو ازشون یادداشت کنید تا مطمین بشید که حتما بهشون عمل میکنید....مثل درس حفظ کردن باشه
برای اینکه بتونید محبت کنید درک کنید همسرتونو
ولی این به معنای کوتاه اومدن از حقتون نیست
احتمالا زمان میبیره
حتما ی روزی همسرتون ازدلتون درمیارن.
بهم دیگه کمک کنید
همه ما نیاز به یادگیری داریم تا جلوی تکرار بعضی اتفاقات ناخوشایند و بگیریم....
در پناه خدای مهربون![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)