مشکلات من و همسرم در دوران عقد

[sahar.66]

سلام عزیزم ، متشکرم از پاسخ شما

زندگي مشترک نياز به تدبير عاقلانه, دانش، آگاهی و بصيرت , خرد ورزی و دور انديشی داره.

شما برای حل مسایلی که فکر میکنی گفتن اونها لازم هست در درجه ی اول ارتباط عاطفی خودتون رو بیش از پیش یعنی مثل زمانی که فرمودین عاشقانه ازدواج کردین تقویت کنین. این ارتباط باید در فضایی صمیمانه برقرار بشه تا طرف مقایل بتونه خیلی راحت با شما صحبت کنه و شما هم خیلی راحت حرف های خودتونو انتقال بدین.

ما میتونیم در محیط خانه انتقال دهنده ی رفتارها و گفتارهای مناسب و ... باشیم. چقدر در روز با معنویات و مسایل مذهبی سرکار دارین؟ اینو تقویت کنین تا زندگی شما متأثر از مسایل معنوی باشه و اطلاعات در این حوزه رفته رفته بالا بره. هر چقدر افراد درگیر مسایل معنوی بشن به روابطشون با دیگران و حتی زندگی شخصی با دید متفاوت تری نگاه میکنن و حدود رو میسنجن.

نکته ی آخر من این هست بجای بحث کردن، یا مثلا اینکه با محل کارشون تماس گرفتین شیوه رو تغییر بدین و اتفاقا برای شغلشون و زحماتشون احترام قائل بشین .از ایشون بعنوان یک همسر تقدیر کنین و درحقیقت بستر سازی کنین برای اینکه راحت تر حرف های خودتون رو انتقال بدین و ارتباط مناسب بگیرین.

در همین خلال حساسیت های خودتونو کاهش بدین و اون خانم و رفتارش رو برجسته نکنین. قطعا مردی که ناراحت میشه زنش سیگار بکشه به اون خانم همکارش دید خوبی نداره و فقط بدلیل احترام و رفع خستگی کنارشون میاسته.
شک نکنین ملاک ایشون ارزشمند بوده که امروز شما همسرشونی و شما ویژگی های خوب زیادی داشتی که همسرت ترغیب به ازدواج باهاتون شده و خواسته باقی عمرشرو در کنارتون باشه.
من قبلا هم عرض کردم این ویژگی های خوب رو دامن بزنین و به ارزشهای خودتون بیش از پیش اضافه کنین.
زنی خلاق، شاد و موفق باشین. بغیر از کار یک هنرمند و ورزشکار خوب باشین.
محیط خانه باید جایی برای دریافت آرامش بشه ، جایی برای دریافت احساسات خوب ... اگر کسی در این محیط خستگی و ناراحتیش بیش از محل کار باشه نمیتونه ارتباط بگیره، عاطفه جاری نمیشه و ناخوداآگاه به سمت دیگران کشیده میشه.

[لیا]

سلام عزیزم ، متشکرم از پاسخ شما

زندگي مشترک نياز به تدبير عاقلانه, دانش، آگاهی و بصيرت , خرد ورزی و دور انديشی داره.

شما برای حل مسایلی که فکر میکنی گفتن اونها لازم هست در درجه ی اول ارتباط عاطفی خودتون رو بیش از پیش یعنی مثل زمانی که فرمودین عاشقانه ازدواج کردین تقویت کنین. این ارتباط باید در فضایی صمیمانه برقرار بشه تا طرف مقایل بتونه خیلی راحت با شما صحبت کنه و شما هم خیلی راحت حرف های خودتونو انتقال بدین.

ما میتونیم در محیط خانه انتقال دهنده ی رفتارها و گفتارهای مناسب و ... باشیم. چقدر در روز با معنویات و مسایل مذهبی سرکار دارین؟ اینو تقویت کنین تا زندگی شما متأثر از مسایل معنوی باشه و اطلاعات در این حوزه رفته رفته بالا بره. هر چقدر افراد درگیر مسایل معنوی بشن به روابطشون با دیگران و حتی زندگی شخصی با دید متفاوت تری نگاه میکنن و حدود رو میسنجن.

نکته ی آخر من این هست بجای بحث کردن، یا مثلا اینکه با محل کارشون تماس گرفتین شیوه رو تغییر بدین و اتفاقا برای شغلشون و زحماتشون احترام قائل بشین .از ایشون بعنوان یک همسر تقدیر کنین و درحقیقت بستر سازی کنین برای اینکه راحت تر حرف های خودتون رو انتقال بدین و ارتباط مناسب بگیرین.

در همین خلال حساسیت های خودتونو کاهش بدین و اون خانم و رفتارش رو برجسته نکنین. قطعا مردی که ناراحت میشه زنش سیگار بکشه به اون خانم همکارش دید خوبی نداره و فقط بدلیل احترام و رفع خستگی کنارشون میاسته.
شک نکنین ملاک ایشون ارزشمند بوده که امروز شما همسرشونی و شما ویژگی های خوب زیادی داشتی که همسرت ترغیب به ازدواج باهاتون شده و خواسته باقی عمرشرو در کنارتون باشه.
من قبلا هم عرض کردم این ویژگی های خوب رو دامن بزنین و به ارزشهای خودتون بیش از پیش اضافه کنین.
زنی خلاق، شاد و موفق باشین. بغیر از کار یک هنرمند و ورزشکار خوب باشین.
محیط خانه باید جایی برای دریافت آرامش بشه ، جایی برای دریافت احساسات خوب ... اگر کسی در این محیط خستگی و ناراحتیش بیش از محل کار باشه نمیتونه ارتباط بگیره، عاطفه جاری نمیشه و ناخوداآگاه به سمت دیگران کشیده میشه.

سلام عزیزم.مرسی از شما و دیگر دوستان که وقت واسه من میگذارید
دقیقا من وقتی ناراحت میشم عصبانیتم رو سخت میتونم کنترل کنم.گاهی پیش میاد لفظی ازش تشکر کنم ولی فکرکنم باید روی موضوع بیشتر مانور بدم.الان احساس میکنم نتونستم خود واقعیم رو بهش نشان بدم یا شاید تونستم واقعا نمیدونم. حس میکنم به من بدبین شده فکرمیکنه میخوام باهاش لجبازی کنم یا چیزی دیگه.
خود واقعی من این نیست . خیلی مهربانم دلسوزم رو پای خودم بودم همیشه و سعی کردم کمک کنم به زندگیمون و میخوام اینها رو ببینه.
واقعا من اونقدر ارزش ندارم که وقتی بهش میگم با اون خانم سیگار نکش به خاطر من اینکار رو انجام نده؟
میدونم هیچی بین شون نیست ولی واقعا از این رفتارها متنفرم
برای کار هم میگن بعد ازدواج باشگاه برو ،خواستی ادامه تحصیل بده ،نقاشیت رو ادامه بده چون من تابلو میکشیدم. ولی سرکار دوست ندارم بری.
منم اصلا دختری نیستم که واسه پول دستمو دراز کنم. مثلا شما فکر کنید یه روز با شوهرت دعواتون شده بعد بخوای بهش بگی بهم پول بده اصلا نمیتونم هضم کنم. واسه همین اگر برفرض یه حساب بانکی داشتم هر ماه سود پول میگرفتم یِا مثلا خونه ای مغازه ای داشتم که اجاره میدادم پول دستم می اومد بله حاضر بودم سرکار نرم. اما الان اینکه دستم پیش شوهرم دراز باشه برای من خیلی سخته.
دیگه نمیدونم چکار کنم

[فرزانه 123]

اولا اینو بگم همه ما داریم خود واقعیمون رو زندگی می کنیم. اگه در مقابل همسرت نمی تونی عصبانیتت رو کنترل کنی یعنی خود واقعیت نمی تونه. ببین ما همه قبل از ازدواج فکر می کنیم آخرش هستیم. چه زن چه مرد. همه پیش خودمون فکر می کنیم که خوشبحال همسر آیندمون! چه گوهر نایابی نصیبش میشه. یکیش خود من. دوستان صمیمیم می گفتن خوشبحال همسر آیندت. تو خیلی مهربونی خیلی صبوری و ....
ولی...
واقعیت زندگی چیز دیگه ایه. درصد بالایی از همین ازدواج هایی که دو طرف خودشون رو علامه اخلاق می دونن هنوز چند ماه نگذشته گرفتار طوفان های بزرگی میشه. چرا؟ دقیقا به همین خاطر که ما خودمون رو کامل می بینیم. ولی دوست من، در حقیقت اینطور نیست. همه ما عیب هایی داریم. مثلا منی که ادعا دارم صبورم شاید صبرم بخاطر اینه که آگاه نیستم الان باید چیکار کنم و این عدم آگاهیم رو پشت نقاب صبر پنهان می کنم. منی که می گم مهربونم شاید می ترسم. ترس از اینکه اگه مهربون نباشم ممکنه طرد بشم.
پس در گام اول سعی کن خودت رو ارزیابی کنی و نقطه ضعف های شخصیتیت رو برطرف کنی.

در مورد خانم همکارش هم راستش من برمی گردم به کمی عقب تر... شما و همسرتون در یک محل کار بودین و رفتار همدیگر رو رو ارتباطات و نوع ارتباطات هم رو مطمئنا زیر نظر داشتین. بنابراین من فکر می کنم شما قبل از اینکه بهشون جواب مثبت بدین ، بیشتر رفتارهای اجتماعی ایشون رو دیدین و پذیرفتین. مسئولیت این پذیرفتن رو به عهده بگیرین و تلاشتون رو بکنین که ایشون رفتارهاشو "کم کم" تغییر بده.
در مورد سرکار رفتن هم بشدت توصیه می کنم که تکلیفتون رو مشخص کنید. هرچند این مسأله به نظر من، برای خانمی مثل شما اونقدر اساسیه که باید قبل از عقد روش توافق می کردین. ولی هنوزم دیر نیست. سعی کنید به یه نتیجه گیری محکم در این مورد برسید.

به نظر من یه مدت با خودت خلوت کن. به همه چیز فک کن. اصلا عجله ای نداشته باش برای هیچ موضوعی. خوب فکر کن. نمی گم به چی فکر کنی. چون خودت شرایط و مشکلاتتو بهتر از من می دونی. ولی این تنهایی باعث میشه بهتر خودتو بشناسی و بدور از دغدغه و شلوغی تصمیم درستی بگیری.

برای همه کسانی که پیگیر حل مشکلاتشون هستن دعا می کنم که مشکلشون حل بشه.