ازدواج کنم یا برم خارج از کشور؟

[hadieh]

ابهاماتی که دارم یکیش اینه آیا میشه با حفظ برخی ظواهر فرهنگی ایران اونجا راحت زندگی کرد؟ توی کتابهاشون که مبانی لیبرال دموکراسیه میگه آره ولی واقعیت نمیدونم.منظورم اینه اگه همسر آینده من بخواد یه حجابی اونجا داشته باشه به مشکل برنمیخوره ؟من نمیخوام کارایی مث شراب خوردن یا گوشتی که مشکل داره استفاده کنم میخوام بدونم میشه اونجا اینها رو بدون مشکل داشت؟ توی بقیه موارد مشکلی ندارم حتی اگه کسی عقایدش ۱۸۰درجه با من متفاوت باشه.

اما استانداردهایی که من فکر میکنم اونجا داره اینه که همیشه گفتندآزادی فکر و عقیده هست پس خلاقیتها هم اجازه شکوفایی داره ...درصد راستگویی و صداقت عمومی اونجا بیشتره یا حداقل ما اینطور برداشت کردیم.احترام به قوانین.و مهمتر از همه واسه کسی مث من که عمرش صرف کتاب و درس و علم شده برداشت من اینه که اونجا برای علم ارزش خیلی بیشتری قائلن و میشه توی این زمینه به معنی واقعی کلمه نفس کشید و رشد کردبالاترین مساله ای که به خاطرش فکر مهاجرت اومده به ذهنم اینه.اولویت دوم بعد علم مسائل اقتصادی و شغلی بهتری هست که فکر میکنم اونجا وجود داره.اگه این موارد برآورده نشه انگیزه من برای مهاجرت کاملا از بین میره‌.همیشه بخصوص ازدوره دبیرستان یه کششی برای رفتن خارج از کشور توی ذهنم ایجاد شده بود اما تا حالا خیلی جدی بهش بها نداده بودم

پس مساله اسلی من میشه ابهاماتم نسبت به جامعه واقعی این چند کشور+ویژگی هایی خاصی که یک دختر مناسب من باید برای زندگی خارج از کشور داشته باشه.اون یک یا چند معیار چیع اصلا لازمه دنبال معیار اضافه ای باشم؟

سوالتون چند جنبه داره. طبق قوانین این کشورها شما قانونا مجاز به رعایت خیلی مسائل مذهبی هستید ولی مساله اینجاست که اینکار طبعاتی در روابط اجتماعی شما خواهد داشت. مثلا در مورد حجاب من چندین سال هست که در اینجا حجاب دارم در این مدت در 2 کشور زندگی کردم و واکنش های مختلفی از مردم دیدم. مردم قانونا نمی تونن برای من مشکلی ایجاد کنن ولی قانون نمی تونه مجبورشون کنه از من خوششون بیاد با من دوست بشن یا معاشرت کنن. فشاری که از این جهت وجود داره باعت شده من در طی این سالها n مورد افرادی رو دیدم که اولی که اومدن حتی تا چند سال حجاب داشتن و بعد به خاطر فشار اجتماعی یا واکنش اطرافیان حجابشون رو کنار گذاشتن. حالا از این گروه بعضی هنوز پوشیده لباس می پوشن و فقط موهاشون حجاب نداره و برخی دیگه کلا سبک لباس پوشیدنشون عوض شده.


مورد دومی که گفتید مشروبه. بله شما می تونید مشروب نخورید ولی طبق تجربه من حتی این مورد هم در روابط اجتماعی شما تاثیر می ذاره. خیلی معموله که همکارای شما بخوان برن Bar و شاید براتون خوشایند نباشه که همه مشروب بخورن و شما یکی بشینی اون وسط. اگه نسبت به حضور در چنین جمعی یا نشستن سر میزی که مشروب سرو می شه حساس باشید کارتون بسیار سخت می شه.

کلا هر چه سبک زندگی که انتخاب می کنید با سبک زندگی و عرف اینجا تفاوت بیشتری داشته باشه با چالش بیشتری مواجه می شید. قابل تحمل بودن یا نبودن این شرایط به شخصیت, طرز فکر و اعتقادت شما بر می گرده.

من متوجه نشدم که هدفتون کار هست یا تحصیل. از نظر ادامه تحصیل اگه از دانشگاه خوبی پذیرش بگیرید و با تیم خوبی کار کنید طبق تجربه من قطعا شرایط از ایران بهتره. در مورد کار باید راجع به قوانین کاری کشور مقصد خوب تحقیق کنید چون شرایط برای شما که مهاجرید با مردم خودشون متفاوته.

مثلا اخیرا به خاطر تغییر قوانین در کشوری که من هستم, شرایط کاری برای ما سخت تر و محدود تر شده هر چند هنوز هم کسی که واقعا خوب باشه شانس داره.

در مورد معیار هایی که طرف مقابل باید داشته باشه. از نظر من کسی که از نظر مذهبی در حد متوسطه یا مذهبی سنتیه برای شما که می خواید در خارج از کشور فاکتور های مذهبی رو رعایت کنید چندان مناسب نیست. نمی شه گفت 100% ولی درصد بالایی از افراد بعد از مهاجرت تغییر می کنن و این شامل فاکتورهای مذهبی و فرهنگی هم می شه (تغییر ممکنه در جهت مثبت باشه). به نظر شخصی من ازدواج با شخصی که اینجاست خیلی بهتره ولی برای کسی که معیار مذهبی داره کار بسیار بسیار سختیه.

فردی که عزت نفس و اعتماد به نفس بالایی نداره , تاثیر پذیریش از محیط زیاده , حرف و نظر مردم واسش مهمه, شخصیت وابسته یا مهر طلب مناسب زندگی اینجا نیست. ترجیحا دختری که انتخاب می کنید هم بک گراند و هم اهداف کاری و تحصیلی داشته باشه. همسر شما نمی تونه بیاد اینجا تو خونه بمونه. اینجوری نه زبان یاد می گیره نه با فرهنگ اینجا آشنا می شه. نمونه های زیادی هستن که خانمشون یا چند ماه چند ماه ایرانه, یا داره افسرده می شه, یا فقط با ایرانی های همفکر خودشون معاشرت می کنه و یکجورایی ایزوله شده.


امیدوارم حرفام به دردتون بخوره.

این تاپیک ها رو هم ببینید:

تضاد معیارها


زندگی مشترک در خارج از کشور برای کسی مثل من