دو روی سکه من!!! دافعه ام بیشتر از جاذبه ام هست . راه حل!!

[فرشته مهربان]

سلام

از شناخت درمانی هم بهره بگیر یعنی مثلا قدرت تحلیل گری وریز بینی ات را ببر به سمت زاویه های مثبت هر پدیده وماجرا وآدمی که غالبا هم پنهان به نظر می رسد.مثلا ببین در مواجهه با فلان فردی که سنخیتی باتو ندارد چه حکمتی از نظر درس آموزی وبه رشد رسیدن نهفته.مثلا من در مواجهه بافلانی تمرین صبر میتوانم داشته باشم.بافاصله گرفتن این فرصت راازدست می دهم.وتمرکز برهمین تورا ،هم بی توجه میکنه به ضعفهای او ، هم جهت وهدف تعاملت را مثبت وشیرین میکند.

نکته دیگر تقویت قدرت پذیرش هست.افراد را از نزدیکترین تا دورترین را همانطور که هستند بپذیریم وبی توقع باشیم....درنتیجه سازگاری ما روز به روز بیشتر میشود وآرامش بیشتری نصیب می بریم.

به همین اندازه خود را ومیزان توانایی خود را وضعفهای خودرا هم مهربانانه بپذیریم وبرای این پذیرش از این اصول شناختی بهره ببریم که هیچ کس کامل نیست، من از خدا خداترم که میگه لایکلف الله نفسا الا وسعها،این همه در ارتباط با خدا ناسپاسی داریم او با ما چگونه است؟یاد بگیرم با خودم مهربانتر باشم

ودیگر اینکه ریشه نگاه های بیرونی ما به دیگران به نگاه درونی ما به خود وارزشی که به خود می دهیم بر میگردد.این منتقد با همه ایراد گرفتنهاش اززندگی ودیگران فرفکن احساس ما نسبت به خود است.حتی فرار از انتقاد شنیدن وواکنشهای دفاعی از اینجاست که با عنوان ضعف اعتماد به نفس در لایه پذیرش وباور خود هرآنگونه که هستیم بر می گردد.
در پذیرش خود باش،به خودت مهربورز،به خودت خدمت کن،.....تا در بیرون جلوه اش را درتعامل بادیگران ببینی