Eram عزیز ممنون از توجهتون و راهنمایی که کردین.
بله من پس از اون روزی که قضاوت ایشون رو درباره اون فامیل دیدم و میبینم که هیچ وقت حق رو به من نمیدن تصمیم گرفتم که هیچ وقت از کسی پیش ایشون گلایه نکنم چون آدمی که درست قضاوت کنن نیستن و حتی یه همدردی کوچیک هم با من نمیکنن تا دلم خوش بشه. در مورد صحبت ها هم خوب باید چی بگم؟ اینهایی که گفتم وقایعی بوده که اتفاق افتاده و از این دست اتفاق ها هم روزانه و در همه زندگی ها هست یعنی اگه حتی من در مورد همین موارد هم صحبت نکنم هیچ حرفی در میون ما رد و بدل نمیشه. کما اینکه الان هم من سکوت پیشه کردم و اصلا دیگه برام مهم نیست. شانس من هم این بوده کاری نمیشه کرد.
ایشون یا صفر هستن یا یک. کلا یه زمانی فرشته و یه زمانی یخ. فعلا هم اصلا ازش خوشم نمیاد.
شما به من راهنمایی کنین با این تو ذوق زدن‌های ایشون چه طور با ایشون صحبت کنم؟