ازخودم متنفرم مادرخیلی بدی هستم

[شاپرک 114]

شاپرك جان بيخيال شدم.
عصبانيت من هم دقيقا مثل شما از سر دلسوزي بود و هست. دختره من فوق العاده شيطونه. يعني من يك لحظه از اين دختر نميشه غافل باشم يا از جايي خطرناك خودشو اويزون ميكنه يا بالاخره داره يه كار خطرناك انجام ميده. از خوردن اسفنج تي بگيرين الي خوردن خاك باغچه. البته كم غذا بودنش هم برام معضل بود. براي همين ميگم ميفهممت.

ولي نشستم با خودم فكر كردم كه اگه اينطور موارد قراو باشه اينطوري روح و روانم رو به هم بريزه و من رو يك مادر عصبي و پرخاشگر و حرصي جلوي بچه اي كه داره ازم مستقيما الگو برداري ميكنه جلوه بده، پس من چقدر ميتونم ضعيف باشم؟؟؟؟ اگر خداي نكرده خداي نكرده فردا پس فردا اتفاقات بدتر از اين بيوفته مثلا بلا به دور بيماريي سراغش بياد يا اصلا هر اتفاقه ديگه توي شرايطي كه بچم به يك مادر ارام و قوي نياز داشته باشه، اون موقع چطوري ميتونم اوني باشم كه بايد باشم؟؟؟؟ پس بايد از همين جا ياد بگيرم جلوي خشمك رو بگيرم و اون رو تبديل كنم به مهر ! بو تصميم گرفتم تغيير كنم! چون نه خودم بالكه دخترم خيلي بيشتر به اين تغيير نياز داشت. ه قول همسرتون اون بچه قصد ازارتونو نداره. برعكس خيييييييلي دوستون داره. شما الانمهمترين شخص زندگيشين.


ااين همه وسواس به خرج دادنت داره هم خودت هم بچت و هم شوهو و زندگيت رو قربانيه غذا نخوردن دخترت ميكنه. ميبيني؟ "قربانيه غذا نخوردن دخترت" . خودت و زندگيت رو قربانيه چيزي كن كه ارزششو داشته باشه. تا زماني كه دخترت سالم و سر حال بازي ميكنه و فعاله اين قضيه ارزش اين همه حرص و استرس رو نداره. فقط و فقط ارامش "تو" اين قضيه رو حل ميكنه.

شاپرك جان صدتا اشتها اور هم بياري بچه تا وقتي نا اراميه تو رو ميبينه غذا نميخوره. من خودم يك شرايطي رو كذروندم بابت طلاق از همسر سابقم كه باعث شد يك هفته يك دقيقه نخوابم!!! باور ميكني يك شب ٣ تا قرص خواب خوردم ولي باز خوابم نبرد؟؟؟ دليلش استرسي بود كه داشتم

خدايي نكرده من تقصيرهارو گردن شما نميندازم گلم . فقط دارم سعي مكينم منظورمو واضح برسونم اونم اين كه مهمترين!!! چيزي كه تو و دخترت و كلا خونت به اون نياز دارين ارامشه. اينو خودم تجربه كردم كه بعت ميگم. يكم بيخيالي چاشنيش كن و از زندگيت لذا ببر . اصلا يك روز فقط با دخترت بازي كن بدون اينكه به غذا خوردنش فكر كني. بهش يده. حورد خورد. نخورد هم هيچ. همين كه سالمه پس هيچ اتفاق خاصي نيوفتاده. به بازي با دخترت ادامه بده.

دقیقا درست میگی عزیزم
نمیدونم ازشربت های اشتهاآور چقدراطلاع داری ولی حاوی ماده ای به اسم سیپروهپتادین هستن که باتاثیری که روی قسمتی ازمغز میذارن باعث ایجاد حس گرسنگی میشن من این شربت رو به دخترم دادم ولی اثرخاصی ندیدم راستش من فکرمیکنم غذا نخوردن دخترم یه جورلجبازیه یاممکنه جلب توجه باشه امامن جلب توجه رو زیادقبول ندارم چون من صبح تاشب بادخترم هستم همه توجهم بهش هست چراباید برای جلب توجه غذا نخوره؟همش میگم کاش که زمان برمیگشت به عقب به اون موقع که تازه غذاخوردن رو شروع کرده بود من تجربه الان رو داشتم
هرچی فکرمیکنم یادم نمیاد پارسال چکارکردم چه اشتباهی ازم سر زده که الان سرغذاخوردن این بساط رو باهاش دارم البته یادمه وقتی نمیخورد خیلی ناراحت میشدم ولی یادمه 2-3ماه هم بی خیالش شده بودم چون میگفتن برای بچه زیر یک سال شیرمهم تروغذای اصلی هست
راستش چندروزه که مریض شده دخترم تواین چندروز غذاکه نخورد هیچ شیرهم نمیخورد حدودنیم کیلو کم کرد توهمین 3-4روزه دهنشم اصلا برای غذا خوردن بازنمیکنه من ماکارانی فرمی میریزم توی آب مرغ یاماهیچه پخته بشه میذارم جلوش یه کم بادست میخوره بازم بهترازهیچیه ولی آرومم به خوردن چندتا دونه ام راضی ام

دخترت هزارماشالا چقدرشیطونه خداحفظش کنه دخترمن شیطنتش دراین حد نیست

سلام دوباره شاپرک جان.خدا رو شکر که بهتر شدی.

در کل به نظرم با یک روانشناس متخصص کودک البته خوب بهتره صحبت کنی و ازش راهنمایی بخواید و اگر فکر میکنید بچه تون از این نظر مشکل داره احیانا کوچولوت رو ببری و برات مشخص بشه که مشکلی هست یا نه. برای اینکه خودت مطمئن بشی و اینقدر نگرانی نداشته باشی دیگه. دو تا راهکار هم بهت میگه که چطور رفتار کنید. هر چی باشه اون دکتر روانشناس، تجربه و علم بیشتری دارد.
اما خواهشمندم هرگز هرگز سر بچه دوساله خشمتون رو خالی نکنید. بچه ها در دنیای پاک و ساده ای زندگی میکنن و از قصد و لجبازی ما رو اذیت نمی کنند و اگر هم از سر لجاجت باشه اون رو یاد گرفتند از اطرافیان یا ما طوری باهاشون تعامل کردیم که لج کردن رو تقویت کردیم. این ما هستیم که آدم بزرگیم و انتظار میره کودک بودن اونها رو درک کنیم.

من تا جایی که دیدم بچه هااینقدر مشغول کشف دنیای اطرافشون هستند و براشون همه چیز تازگی داره که خوردن رو مزاحم میدونن.
اگه تونستید کتابی که بهتون معرفی کردم رو تهیه کنید و بخوانید. حداقل برای از این به بعد فکر میکنم بیشتر به دردتون بخوره.

موفق باشید.

من چندین بار تلفنی بامشاورها صحبت کردم علت غذا نخوردن دخترمو خودمن دونستن
یکی ازمشاورها مثال زد که یه خانمی پسرشو پیششون برده وگفته بود که اصلا غذانمیخوره مشاور میگفتن به اون مادرگفتم که جلسه بعد یه غذایی رو درست کنید وجلسه بعد باخودتون بیارید میگفت جلسه بعد من واون پسربچه دوتایی تواتاق نشستیم باهم صحبت کردیم وغذاخوردیم بعد که درو بازکردم ومادرش دید که ظرف غذاش خالیه وتا ته خورده باورش نمیشد میگفت حتما شما تو خوردن غذا کمکش کردین

دخترمنم ازدست پدرش بهترغذا میخوره یعنی تومهمونی هاکه شوهرم هست من اصلا کاری بهش ندارم شوهرم باقاشق خودش بهش غذامیده دهنشو بازمیکنه وکم وبیش میخوره ولی میدونم اگه من قاشق طرف دهنش ببرم نمیخوره
نگرانی که من دارم باعث میشه برای غذا دادن بهش سماجت به خرج بدم فکرکنم همین باعث شده دخترم باهام لج کنه یعنی اصرار منو توغذا دادن بهش دیده

- - - Updated - - -

کودک شما از نظر سطح انرژی و یادگیری مشکلی نداره.

یه آزمایش کامل هم ازش بگیرید که کمبود آهن و ... هم نداشته باشه.

بعد از اون با یه روانشناس صحبت کنید نه برای تغذیه کودکتون که برای کنترل وسواس فکری خودتون.

من کاملا شما رو درک می کنم که مادر هستید و نگران رشد کودکتون و ... کاملا هم درک می کنم که کودک بد غذا و البته به گفته شما کودک بی غذا چه فشار روانی و استرسی رو به مادر تحمیل می کنه.

اما

فرزند شما اولین کودک کم غذا نیست و شدت خشم و استرس شما عوارضش مخرب تر از نرسیدن مواد مغذی به بچه هست.

مطمئن باشید زمانیکه بتونید استرس خودتون رو به کمک روانشناس کنترل کنید واکنش های دخترتون هم تغییر خواهد کرد.

دخترم یک سالگی یه چکاپ کامل داد خداروشکر هیچ مشکل وکمبودی نداشت

- - - Updated - - -

صبا جان درست میگید من وسواس فکری دارم
یعنی تمام طول روز همه فکرم پیش غذاخوردن دخترمه
صدای اعتراض شوهرمم بلند شده که همه توجهت فقط به غذاخوردن ونخوردن بچه اس
حتی بابقیه ام فقط درمورد این موضوع حرف میزنم چندوقت پیش خواهرم گفت یعنی تو توی زندگیت هیچ مشکل دیگه ای نداری که فقط درمورد همین یه موضوع همش حرف میزنی؟