نامزدم مرد خوبی است ولی من فرد قبلی را دوست دارم

[yarmehrban]

سلام هیلای عزیزم
چند دقیقه فکرت رو آزاد کن مطلبمو بخون.
ببین ما اینجا بخاطر تو جمع شدیم که بهت کمک کنیم، مثل یک گروه از دوستان
اون دوست پسرتون دو ماه و خورده ای رابطش با شما قطع بوده، آدم سه روز قهر میکنه، نه یک هفته ، نه ده روز . اما بیش از این جای تأمل داره و مهم هست. ایشون با این قطع رابطه بهت فهموند بعد از سه سال میتونه ازت دور باشه.
من فکر میکنم اینجا مقصر تویی، آره عزیزم بذار بعنوان خواهرت بهت بگم مقصر تویی. لزومی نداشت جوابشو بدی.
ما طرف نامزدتو نمیگیرم ، طرف تو و دوست پسرتم نمیگیرم، اما یک لحظه فکر کن ببین دقیقا کجا ایستادی.
من راستش بشخصه در گفتن بعضی مسایل روربایستی رو کنار میگذارم اگر چه قلبا احساسیم اما باید گاهی رک بود.
ببین الان مردم چه وضعیتی دارن، بذار مثال بزنم؛
دختری پدرش فوت شد، بعد از پنج سال مادرش فوت شد. اون فقط بیست و یک سالش بود. بود وقتی شوهر کرد هیچکش نفهمید و نتونست کمکش کنه و هیچ وقت دیگه ندیدمش، اون همکلاسی من بود.شاید دیگه راهی نداشت.
زنی کنار خیابان صابون و لیف حموم میفروخت، میگه همسرم اعتیاد داره ... چاره چیه.
زنی با دو تا فرزند بیست سال تو یه اتاق سی متری زندگی کردن، چون شوهرش دخل و خرجش یکی نبود.
دختری هفت سال بپای دوست پسرش وایساد، شبی که قرار بود دوست پسرش بیاد خواستگاریش نیومد و بعد چند روز تماس گرفت گفت برو شوهر کن.
زندگی اصلا بچه بازی نیست، خیلی واقعیه و از اونچیزی که فکر میکنی بهت نزدیکتره.
من یه پسری رو میشناختم هیچی نداشت، پدرشم بهش پول نداد... اما مرد بود و رفت سرکار آزاد...رفت زن مورد علاقشو گرفت و الان دو تا بچه داره.
سه سال اگر شهرشو میگشت میتونست دستشو بند کاری کنه و درآمدشو جمع کنه، این چه عشقیه از تو دو ماه بی خبر باشه؟
شاید تو این دو ماه ازافسردگی یه بلایی سرت میومد ایشون کجا بود؟ وجدانش کجا بود؟
از طرفی این سردی از طرف تو و اون نشون داد هر دوتون از این رابطه بیهوده خسته شده بودین.
حتی ممکنه تو این مدت با یکی ارتباط پیدا کرده ، دیده طرف مثل شما نمیشه باز برگشته سمتتون.
من موافق دوستانم هستم که میگن یکمی از نامزدت وقت بخواه اعصابت آروم شه... اما این به این منزله نیست بری گوشیو برداری یا با دوست پسر قبلیت قرار بذاری... این وقت برای تموم کردن این بحرانه.
برای یک زندگی خوب باید تمام قطعات یک پازل رو داشته باشی.
دوست پسرت میتونست نشونت کنه یعنی یه بله برون ساده .... امروز بفرض نامزدتم از دست بدی،دوست پسرتم مثل سوپری سر کوچه یه سلامی بهش بدی... چه ارزشی برای آیندت داره؟ مگه نمیدونی داری بزرگ میشی؟
نامزدت اگر دوستت داره نباید اسم به زور میخواد بدستم بیاره ... رو روش گذاشت. بد میکنه؟ خوب بود اینم دوستت بود سه سال دیگه از عمرتو تلف میکرد میگفت خوش اومدی؟ چه اجباری داره شما رو گیر بده؟ مگر دختر دیگه پیدا نمیشه که حتی از شما بهتر باشه و دوست پسر نداشته باشه؟
جوانانی به سنین ۲۲ به بالا در کشورهای اروپایی و حتی آسیای شرقی مخترع و موفقن و ازشون در پست های مهم بهره میگیرن، اما در اینجا هنوز به اون سطحی نرسیدن که قدرت جدا کردن خوب و بد رو داشته باشن. اینطور میشه که جوان سی ساله اروپایی صاحب غول شرکت های دنیاس و جوان سی ساله ایرانی تو پارک و بوستان در حال تیکه انداختن به دخترا!
اینا همه فرصتهایی هست که تو زندگی بهت رسیده دیگه با تو هست که در دستت بگیری یا بذاری پر بکشه.
عشق و دوست داشتن زمانی معنی داره که واقعا به سرانجام برسه.
حدود ده روز بدون اینکه با دوست پسر قبلیت تماس بگیری از نامزدت معذرت بخواه بگو آزمون دارم... بشین و فکر کن و ببین چه کسی میتونه آیندت رو تضمین کنه؟ چه کسی میتونه مسئولیت پذیر باشه ؟ کی زودتر برای بدست آوردنت پا پیش گذاشت؟ با کی میتونی به خوشبختی برسی؟ چه کسی ارزشمندتره. ..کی میتونه رو قول و قراراش بمونه؟ اگر نامزد دوست پسرت میشدی مثلا آخرش چی میشد؟ میتونستی با سختی بسازی یا با دعوا و مشاجره و قول ازدواج؟ الان این نامزدت چه ایرادی داره، زشته؟ پول اداره زندگی نداره؟ خانوادش بدن؟ اخلاقش بده؟
من یکبار دیگم گفتم تو بزرگ شدی ، تصمیم عاقلانه بسیار مهمه.