تو این دنیای پیشرفته از کارای هم وطنای خودم کم مونده شاخ در بیارم! شما تحصیلاتتون چقدره؟ چطوری خانواده ای اومدن دخترشونو دادن به پسری که سربازی نرفته، کار نداره، خونه و ماشین به نام خودش نداره، استقلال فکری و اقتصادی و عاطفی و اجتماعی نداره!!! چرا شما یه دختر 22-23 ساله رو برای ازدواج انتخاب نکردین که قطعا مورد مناسب تری میشد براتون تا یه دختر 16 ساله! من یادمه تا 22 سالگی اصلا نمیدونستم ازدواج و شوهر برای من هم هست و تازه تو ارشد این جرقه ها در من زده شد که من هم میتونم ازدواج کنم و شوهر داشته باشم و خانواده ی 2 نفره ی خودمو مالک بشم. از پست هاو نوشته هاتون این حس در من ایجاد شده که شما اصلا امادگی ازدواج ندارین،اینکه بدون پایان خدمت و داشتن شغل و کسب استقلال مالی دست به انتخاب یه دختر بچه ی 16 ساله که هنوز به فکر نوجوانی کردن و کسب تجربه با مطالعه و ازمون و خطاس زدین و نوع رفتارهاتون در قبال نامزدتون نشون میده که اصلا بلوغ کافی برای ازدواج ندارید هموطن عزیزم. میشه بفرمایید ایا خواهر و برادری دارید و اینکه اون ها هم متاهلن یا نه و شما فرزند چندمین؟ این دختر خانم 16 ساله چی؟ این دختر خانم انتخاب خودتون بودن یا خانواده تون؟ شما میخواستین 3 سال عقد کرده باشین یا 3 سال دیگه عقد کنین؟ شما از دید من بهتره قبل از تصمیم برای ازدواج ابتدا سعی کنین که سربازی برین، شغل داشته باشین، سرمایه و پس اندازی جمع کنین، تحصیل کنین، مطالعه پیرامون زندگی مشترک متاهلی و مهارت ارتباط و کلا هنر و سیاست زندگی کردن کسب کنین و چندین سال بعد به فکر ازدواج باشید. ازدواج دیر هنگام اما درست و منطقی به مراتب بهتر از یه ازدواج زودهنگام اما غلط و پر از اشتباهه. همیشه تو ذهنت باشه که ازدواج میکنید تا ارامش خودتون و همسرتونو زیاد کنین و با عشق تمام لحظات رو سپری کنین و کنار هم پیشرفت کنین، این مدل زندگی کردن یه پیش نیازهایی لازم داره که فعلا ندارین. این رابطه ای که ایجادش کردین با اون بچه فرجامش تنش و کشمکش و جنگ اعصاب و .... خواهد بود.
علاقه مندی ها (Bookmarks)