nardil عزیز نمی دونم شما متاهلی یا نه و اینکه کار می کنید یا نه اما درست می گید ما تو یه فرهنگ قاطی شرقی و غربی موندیم متاسفانه خیلیا تو نسل ما اینجورین یه چیزی بین تفکر سنتی و مدرن و مشکل دقیقا همین جاست چرا تو گذشته این مسائل نیود چرا توی غرب این مسائل نیست چون تکلیفشون با خودشون معلومه
از یه طرف بعضی از مردای ما زن می گیرند که سر و سامونشون بده میان خونه بوی غذا بیاد خونه تمیز و مرتب باشه خونواده گرم و بچه و ... مثل قدیما از یه طرف حقوقشون کفاف زندگی رو نمی ده دنبال زنی می گردن که تحصیلکرده و شاغل باشه که توی خرج و مخارج کمک کنه . خوب این دو تا با هم نمی شه بیچاره زن ها رو تبدیل کرده به یه ماشینی که همه کار بکنند.
من خودم به شخصه کار و تحصیل رو بیشتر از خانه داری دوست دارم و انتخاب کردم که شاغل باشم و چون می خوام زندگی بهتری داشته باشم به شوهرمم کمک می کنم ایشالا کسانی که فکر می کنند امثال من و خانم tanha67 اشتباه می کنیم ازدواج کنند و روش خودشون رو پیاده کنند تا شایداین باور ها و فرهنگ های غلطی که الان وجود داره و از زن توقع می ره درست شه .
دوست عزیزم tanha 67 مادر من مثل کاربر عزیز nardil من رو در مورد مسائل مالی نصیحت می کرد اینکه وظیفه همسرته خرجیت رو بده حتی اگه کار می کنی. اما وارد زندگی شدم دیدم نمی شه منم مثل شما غصه می خوردم و می فهمم که وقتی نداره نمی تونی قایم کنی اما اینکه وام گرفتین هر دو و خونه خریدین و به اسم شوهرتونه یه کم نگران کنندست شما دارین از حقوقتون قسط می دین اما خونه به نام همسرتونه خیلی رک و واضح باهاش صحبت کنید جرات و اعتماد به نفس داشته باشید حتی به شوخی هم که شده ضرب المثل برادری جدا حساب جدا رو بزنید و بگید سه دنگ خونه رو به نامتون کنه سه دنگ نه به نسبت پول وامی که شما گذاشتین 1 دنگ دو دنگ هرچی . از الان شل بگیری تا آخرش فقط باید غصه بخوری .
یه نصیحت می کنم رو درواسی مالی رو با شوهرت بذار کنار و زیادی هم در مورد درآمدو پس انداز شفاف نباش . کمکش کن اما حد و حدود تعیین کن و اگه مثلا 2000 تومن حقوق می گیری رو 1500 حساب کن بقیش رو بدون اینکه دست بزنی بذار کنار . تا وقتی بدونن پول داری برای پولت نقشه می کشن دست خودشونم نیست .
قرض هم می کنی لازم نیست پس بدی اصلا وقتی می خوای بگیری بگو لطفا 200 تومن بده کم آوردم این ماه نه کلمه قرض بده رو به کار ببر نه اینکه ماه بعد بهت می دم .
اگه از اول می دونه همه درامدت چقدره از این به بعد اگر ترفیع گرفتی یا پاداش یا هر چیزی رو بهش نگو خوبیش اینه که می تونی نگی من همسرم همکارمه از همه چیز حقوق و پاداشم خبر داره و بالاجبار بهش گفتم من به 1/3 حقوقم دست نمی زنم و ایشون هم قبول کرده . ما در مورد مسائل مالی تعارف نداریم و این هم به خاطر خانواده همسرم و خودش بود که از اول مادی بودن و به قول معروف با حساب کتاب اومدن جلو و من هم با حساب و کتاب زندگی می کنم . سخته، آدم باید با شوهرش یکی باشه اما بعد از 5 سال و وقتی شوهر آدم معرفتش رو اثبات کنه . وقتی که همه چیز رو برای خودشون می خوان تو هم همه چیزت رو بهشون نده .
پس با درایت مدیریت کن و رفتار جراتمندانه را یاد بگیر و رودروایسی رو بذار کنار و اگر تونستی به همسرت بعضی موارد رو هرچند کوچیک گوشزد کن مثلا اگه واسه خودت سشوار می خری به شوهرت بگو اینو تو باید برام می خریدی ها اما چون دستت تنگ بود خودم خریدم بعد هم یه قربون صدقه و دوستت دارم بگو اینجوری ملکه ذهنش می شه وظیفت نیست داری بهش لطف می کنی . بعضی وقتها هم چیزهای بزرگ می خوای بگو انقدر دلم می خواد فلان چیز رو داشته باشم (مثلا گوشی) اگر هم شوهرم بهم کادو بده که عاااالی می شه چقدر جلوی بقیه کلاس بذارم و از شوهرم تعریف کنم (اینجوری شوهرت از زیر سنگم شده برات جور می کنه و می خره) .
اینا چیزایی بود که من یاد گرفتم و تا حدی هم جواب داده امیدوارم کمکت کنه به امید روزی که این مسائل حل بشه واسه همه .








علاقه مندی ها (Bookmarks)