بی ثباتی خلقیو پرخاشگری و بی احترامی های شوهرم

[زندگی بهتر]

خیلی ممنونم از پاسختون. الان بسیار بهتر میشه پاسخ داد. مشکلتون کاملا قابل حله و خدا رو شکر حاد نیست.
اولا در مورد حرف ها و صحبت های توی مشاجره بهتره بدونید که زمانی که هر انسانی وارد مشاجره میشه شیوه کارکرد مغز و از نظر علم عصب شناسی شیوه ارتباطات عصبی مغزی با هم تغییر میکنه. به زبان عامیانه مغز انسان مثل قبل کار نمیکنه. کارکرد و سطح فکر به سطح پایین تری تنزل میکنه و ماحصل این مساله ناهنجاری هایی هست که از طرفین بروز میکنه. این ها رو میگم تا بدونید طرف مقابل خودش نیست و حرف هایی که در اون زمان ازش میشنوید دقیقا نظراتش نسبت به شما یا زندگیش نیست. این مساله ابدا توجیح رفتار ما در عصبانیت نمیشه و هر فردی باید رفتار هاش رو در این زمان کنترل کنه و نمیخوام در موردش بحث کنم. این نکته رو گفتم که بدونید حرفهای همسرتون از ضعفش در کنترل خودشه نه از بدسرشتی و بد طینتی و یا نفرت و انزجار نسبت به شما و زندگیش. لذا با یادآوری و تکرار حرف هاش قضاوتش نکنید و مرتب خودتون رو عذاب ندید. با تکرار این کار بیشتر ازش دور میشید و در نهایت بیشتر از هم دور میشید. در وضعیتی که الان شما دو نفر دارید رفتارهاتون توی یه چرخه افتاده. اون رفتار نامناسبی انجام میده شما تلافی میکنید و پیرو تلافی شما ایشون هم رفتار نامناسبی میکنه و مجددا همین روند و سیکل ادامه پیدا میکنه تا .... . این سیکل یا چرخش دقیقا مثل چرخی میمونه که از سرازیری سقوط کرده. هر چقدر جلوتر برید با سرعت بیشتری سقوط میکنید تا به دره برسید. فقط یک چیز میتونه این سیکل رو متوقف کنه و اون خرد و فهمه یکی از طرفین هست. اگر یکی از طرفین ادامه نده، گذشت کنه و فداکاری کنه این سیکل قطع میشه هر چند ممکنه زمانبر باشه. با پرخاش و تندی نمیتونید به خودتون یا همسرتون کمک کنید. میفهمم که جواب پرخاش ایشون رو ندادن سخته ولی در 90 درصد تمام زوج هایی که دیدم فقط خانم ها توان این کار رو داشتن و آقایون توی این مساله بسیار ضعیفن و نمیتونن سکوت کنن. در درون خودتون بدونید که دارید بزرگواری میکنید، دارید فداکاری میکنید. هم در حق خودتون و هم در حق ایشون و همچنین در حق زندگیتون. اینگونه نگاه کنید که همرتون در اون زمان شخصی هست که نیاز به کمک داره و داره بدترین اشتباهات زندگیش رو مرتکب میشه.
دوم. باید تحت نظر یک مشاوره با تجربه هر دو اصلاح بشید. بله هر دو. اگر از ایشون انتظار یک قدم دارید شما هم باید یک قدم بردارید و انعطاف نشون بدید. در مورد کنترل خشم خیالتون راحت باشه. اگر ایشون نتونه با متد های آموزشی مشاور روی خشم و عصبانیتشون کنترل لازم رو داشته باشه مشاور شما رو به روانپزشک معرفی میکنه و با تجویز داروهای مناسب روند بهبودی مشکل به طور محسوس شروع میشه.
سوم. ظهور فرزند در یک زندگی روی خیلی از مشکلات حاد سرپوش میزاره. تاکید میکنم سرپوش میزاره. حل نمیکنه. خیلی اوقات این سرپپوش ها تا آخر عم باقی میمونن(که فرقی با حل شدن اون مشکل ندارن). برخی اوقات خیلی زود میرن کنار. گاهی هم وقتی کنار میرن مشکل رو رشد دادن و بزرگتر کرد که نادره. پیشنهاد میکنم اول مشکل بینتون رو حل کنید و بعد از اون در مورد بچه دار شدن تصمیم بگیرید. این نکته رو گفتم چون در ابتدا بهش اشاره کردید.
و نکته آخر برای اصلاح چیزی که دارید تلاش کنید. من به همه زوج ها این نکته رو گفتم و به شما هم میگم. اگر ذات دو انسان درست باشه و علاقه در بینشان و اراده ای برای اصلاح در درونشان وجود داشته باشه میتونن مشکلات رو به گونه ای حل کنند که یک زندگی رضایتمند داشته باشن.
ا