با سلام
ببینید قهر را ما توصیه نمی کنیم.
چون تعامل را خدشه دار می کنه.
در مورد همسر هم غرور معنی نمی ده.
لذا انعطاف در ارتباط توصیه می شود. و البته این به معنی نیست که شما او را تایید کردید. بلکه به معنی اینست که برای ارتباط ارزش قائل هستید.
شما غیر مستقیم او را به مشاوره سوق می دهید.
یعنی تاکیدتان روی خودتون هست.
می گویید من در حال انفجار هستم.
من در حال اذیت هستم.
آن فشاری که حس می کنید را در چهره اتان نشان می دهید.
گریه
غم
ناراحتی
سکوت
حال مهمانی نرفتن
حال کار نکردن
بی حالی و خستگی
یعنی عملا این فشارها را باید نشان دهید.
یعنی او باید متوجه شود که وقتی می گویید رنج می کشید، درد می کشید، حال زندگی ندارید. همه اینها را باید در رفتار، حرکات شما ببیند.
اما در کلام قربونش می روید، عشقورزی دارید، به او می گویید دوستش دارید.
به او می گویید بهش اعتماد دارید.
اما می گویید که نسبت به این تعاملات و ارتباطات در حال ویران شدن هستید.
به او می گویید با این درد و رنج مدت زیادی نمی توانید تاب بیاورید.
او باید پرپر شدن شما را دقیق و عینی متوجه شود.
اینها را نه از کلامهای خشن، بلکه با نشان دادن ضعف و اذیت شما باید حس کند.
در کلام مهربانی
دلسوزی
معشوقی
دوست داشتنی هستید.
اما در قیافه و رفتار و حرکات بی حس و بی حالی خود را کتمان نکنید.
آقایان چون نقش حمایت کننده دارند. چون نقش فرد قوی دارند. لذا از اینکه خودشان بخواهند آسیب رسان باشند کلافه می شوند.
دوست دارند دست همسرشان را بگیرند و کمک کنند.
پس باید بدانند روش کمک به همسرشان ، رعایت بعضی مسائل هست.
البته جزئیات این مسائل در مشاوره های حضوری شدنی هست. و اینجا امکان مصداقی عمل کردن و دقیق مشاوره دادن در این مورد نیست.
=====
پاورقی:
دقت کنید، این به کسی گفتن بیشتر جنبه تهدید ضمنی دارد. و نباید عملی کنید
حتما با همان ادبیات که من نوشتم باید بگویید.
نه اینکه بگویید اگر ادامه بدهی من به همه می گویم که تو چنینی!!!!!!!!!!!










علاقه مندی ها (Bookmarks)