سلام
خب باید ببینید علت این موضوع در چیست؟ فردی که نسبت به موضوعی حساس می شود تمام قسمت های مغزش تعطیل می شود و فقط به اون موضوع فکر می کند. چون هیچ جنبه دیگری را نگاه نمی کند اشتباهاتش را متوجه نمی شود و پر از اشتباه می شود. هر قسمت مغز رو بیش تر کار کنی بیش تر رشد می کند. کسی که فکر و ذکرش همش حول و حوش غریزه است منطق غریزه اش اون قدر بزرگ می شود که سایه می اندازد به مناطق روانی دیگر و اون ها هم رنگ غریزه می گیرند! و به قول شما میزان تحریک پذیریش می ره بالا. اما انسان عاقل به تدبیر عمل می کند نه به تحریک! به نظر من احساسی که با عقل و خرد بافته شده ارزش داره! و گرنه احساسی که از سر تحریک باشه هیچ قیمتی ندارد و کاذب است. ما باید متعادل همه نیازهامون رو پاسخ بدهیم و سالم. خودمان باید درک کرده باشیم اگر گرفتار محرک ها شویم، این محرک ها فکرمان، نگاهمان، روابطمان و کلا همه چی مان را غریزی می کند و در زندگی مان خلل ایجاد می کند. همانطور که در پست شماره 12 اشاره شد نیاز طبیعی چندان آزار نخواهد داد و قابل مدیریت خواهد بود تا ازدواج، اما نیاز تحریکی ذهن را غارت می کند و تمرکز را از ما می گیرد. البته آسیب پذیر ترین افراد تو این بحث افراد نوجوان و در حال گذراندن سن بلوغ هستند که نمی دانند چطور مدیریت کنند و گرفتار می شوند. برای مدیریت غریزه باید عوامل محرک را حذف کنیم. باید تمام لحظه هامون رو پر کنیم از فعالیت های مفید. شش فعالیت علمی، ورزشی، هنری، تخصصی، تفریحی و معنوی تمام ابعاد مغز را رشد میدهد و باعث می شود انرژی روانی و جسمانی ما تخلیه شود. بیکاری و بی برنامگی و کم تحرکی خیلی خطرناکه ، بیکاری یعنی خیال پردازی و عمدتا خیال ها غریزی است و تمایل را تشدید می کند. راه دیگر کنترل غریزه تغذیه سالم است که کاربر محترم dariush233 در پست شماره 18 توضیح دادند.
در خصوص اینکه می فرمایید "این قضیه برای من راه حلی نداره(همه را ها رو امتحان کردم .یا اصلا کاری نیست یا فقط برای چند روز)" باید بگم هر کس لایق به شرایطی است که تلاش برای تغییر آن نمی کند و مطمئن باشید که خداوند به انسان های ضعیف و بی همت کمک نمیکند. قوی دلیل برای توانستن می سازد و ضعیف دلیل برای نتوانستن. کسی که اعتماد به نفس پایینی دارد مشکلات رو اون قدر بزرگ می کند که عاجز می شود و می گوید کاری از دست من بر نمی آید. یادمان باشد مشکل هر چقدر بزرگ باشد از ما بزرگتر نیست. ما باید به تسلیم نشدن هایمان ببالیم نه به پیروزی هایمان. این تسلیم نشدن ها قیمت انسان است. تقوا یعنی فرد عوامل محرک را می شناسد و مقاومت می کند و حافظ خویش است. این قیمتی است که شخصیت را بالا می برد. کسی که عزت نفس دارد قدرت مقابله با عوامل محرک را هم دارد.









پاسخ با نقل قول
انرژی مو از دست دادم...

علاقه مندی ها (Bookmarks)