سلام.
اگر فکر میکنید تهمت های همسرتون نارواست، سعی کنید بهش ثابت کنید که اشتباه میکنه.
بفهمید علت اینکه به شما تهمت میزنه چیه؟ چه رفتاری از شما باعث میشه همسرتون بهتون تهمت بزنه؟
اگه فهمیدید سعی کنید اون رفتارتون رو اصلاح کنید و بهش بفهمونید که اشتباه میکنه.
در مورد بچه هم خب باید برنامه ریزی می کردید. آخه اون بچه چه گناهی داره که باید بدون پدر یا بدون مادر، بزرگ شه؟
شما باید به این فکر کنید که در صورت طلاق میتونید این بچه رو به تنهایی بزرگ کنید؟ ممکنه بخواید ازدواج مجدد کنید اگر طرف مقابل بچه رو قبول نکنه چی؟ ممکنه شما از تنهایی خسته شده باشید و بخواید ازدواج مجدد کنید و حتی از بچتونم بگذرید. حتما به آینده بچه فکر کنید. ببینید میتونید از نظر مالی و عاطفی به تنهایی تأمینش کنید؟
در مورد سقط هم بگم که به نظر من اصلا خوب نیست. چون شما باید از اول به این چیزا فکر میکردید و شما الان در مورد اون بچه مسئولید هم شما و هم همسرتون. ما توی فامیلامون هرکس فکر سقط به سرش زد باور کنید یک تلنگر بهش زده شد یعنی یک اتفاقی براشون افتاد. حالا باز نمیدونم این نظر منه.
سعی کنید زندگیتون رو بسازید. توی زندگی مشترک آدم باید مهارت و درایت به خرج بده. شما دو سال عقد بودید باید در طی این دوسال همسرتون رو می شناختید. با اخلاقاش آشنا شدید. حتما ویژگی های خوبی هم دارند. به اونا فکر کنید. با یک مشاور هم مشورت کنید که خیلی بهتره.
امیدوارم هرچی صلاحه براتون پیش بیاد...![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)