خب بهش بگو
واقعا هنوز تصمیم نگرفتم که چی کار کنم
همه چیز اینقدر داره سریع پیش میره که من نمیتونم خودم را هماهنگ کنم
اگه صاحب خونه ای بخواد مستاجرش را بلند کنه 2-3 ماه زودتر باید خبر بده که مستاجر بتونه یه فکری بکنه حالا تو یه زندگی مشترک که با وابستگی شدید عاطفی شروع شده و هنوز این رابطه عاطفی وجود داره چطور می خوای این سرعت تصمیم بگیری و برنامه بریزی که چی کار کنی !!!!
بگو
من اصلا ارامش نداشتم کارمم طوریه که منو از نظر عاطفی و احساسی و ذهنی اذیتم می کنه همش درگیری و دادگاه و بزن وببر و...
بگو یه فرصت بهم بده که بتونم خودم را جمع کنم فکر کنم و تصمیم بگیرم
زود ار برنامه خودت برا جدایی حرف نزن که بله می خوام اینجا خونه بگیرم و ....
یه کم زنانگی داشته باش
مثل یه مرد زود برنامه نریز تز نده بزار خودش فکری برات بکنه
تنهایی نمی تونم تو یه خونه باشم (بدنامی -ترس - شرایط روحی که الان دارم و...)
با خانواده ام هم نمی تون ( می پرسن چی شده -اتاق مستقل ندارم-سر بارم - زیر دست میشم و...)
فقط بگو نمیدونم
یهو تصمیم گرفتی طلاق و من الان نمی دونم چی کار کنم









علاقه مندی ها (Bookmarks)